Τα ...αναδρομικά (παρανόμως παρακρατηθέντα) των στρατιωτικών έγιναν και ποίημα. Τα …αναδρομικά …δράματα

Φόρον εις το κατούρημα και φόρον εις το κλάμα φορολογούνται χωριστά ή και τα δυο αντάμα;

“Φόροι” Γ. Σουρή από το 1883

Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχήν μας ράχη,

ποτίστε με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα

σεις το κρασί και τον καπνό που πίνετε μονάχοι

κι εμείς να σας κοιτάζομε με μάτι σαν... γαρίδα

Βαριά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει

βάλετε φόρους, βάλετε, η πλάτη μας αντέχει.

Ο,τι καλό κι αν έχουμε επάνω σας ας μείνει

στα πρόσωπά μας ας χυθεί του μαρασμού το χρώμα

μ’ εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνει

φορολογήστε και αυτή τη σάρκα μας ακόμα

του σώματός μας κόβετε καμιά παχιά λωρίδα

και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα.

Ο,τι κι αν τρώγουν οι πτωχοί το έθνος ας τα τρώγει

ό,τι κι αν πίνουν οι πτωχοί το έθνος ας τα πίνει

χορταίνετε σαν Λούκουλοι μ’ εμάς το σκυλολόγι

κι εμείς θα σας γνωρίζουμε γι’ αυτό ευγνωμοσύνη.

Τέτοιοι χωριάτες που ‘μαστε αντέχουμε εις όλα

και ούτε τόσον εύκολα τινάζουμε τα κώλα.

Πρέπει να είναι οι πολλοί πτωχοί και πεινασμένοι

και οι ολίγοι πάντοτε να βρίσκονται χορτάτοι

Πρέπει να στέκουν οι πολλοί στα σπίτια των κλεισμένοι

και οι ολίγοι να πηδούν επάνω στο παλάτι

Πρέπει ο κόσμος ο πολύς να δέχεται τα βάρη

κι ο λιγοστός επάνω του κανένα να μην πάρει.

Μ’ αυτόν τον νόμον έζησε ο κόσμος και θα ζήσει

τη δύναμή του προσκυνά η κάθε κοινωνία

Δεν ημπορεί καθένας μας βεβαίως να πλουτίσει

γιατί του κόσμου έπειτα χαλά η αρμονία

Φτώχεια και πλούτος – ζήτημα του καθενός αιώνος:

Ιδού το τέλος κι η αρχή του φοβερού αγώνος.

Λοιπόν κανένας πρόστυχος κεφάλι μη σηκώσει

για τόσα νομοσχέδια μη βγάλει τσιμουδιά

Εις της πατρίδας τον βωμόν το αίμα του ας δώσει

χωρίς ν’ αφήσει στεναγμόν η μαύρη του καρδιά

Κι αν τώρα πάλι έπεσεν επάνω του ο κλήρος.

Πρέπει και πάλι να φανεί γενναίος – μάρτυς – ήρως

Φόρον εις το κατούρημα και φόρον εις το κλάμα

φορολογούνται χωριστά ή και τα δυο αντάμα;

Ομως το εις την ύπαιθρον λαμβάνον χώραν χέσιμον

τυγχάνει εξαιρέσιμον.

Γεώργιος Σουρής

----

Νικόλας Γιαννακόπουλος-Σουρής, δισέγγονος του Γεωργίου Σουρή

Τελειώνουνε οι πόροι και μπαίνουν κι'άλλοι φόροι..

Ίσως δεν το ακούσατε, θα βάλουν κι' άλλους φόρους

φόρο εις τις ανηφοριές μα και στους κατηφόρους

κι' αν ανασαίνεις το λεπτό μονάχα μια φορά

έκτακτη θα σου στέλνουνε να δώσεις εισφορά.

Μα όποιος είναι πονηρός και μένει σε ισιάδα

αυτόν θα συλλαμβάνουνε ωσάν φοροφυγάδα.

Φόρο εις το κατούρημα, φόρο στους αποπάτους,

φόρο στους κάδους σκουπιδιών, φόρο και εις τους γάτους.

Φόρο εις τα τετράποδα και δίποδα γαϊδούρια, 

φόρο στους ψύλλους των σκυλιών, φόρο και στα τσιμπούρια

φόρο σε κάθε έξυπνο, φόρο σε κάθε βλάκα

φόρο και στον πολύτεκνο, φόρο και στον μαλάκα.

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ποίημα του συναδέλφου Κων-νου Παπακώστα

ΝΑΙ ή ΟΧΙ ποιητικά

Γιατί πονούν κι οδύρονται

την ψήφο να μου πάρουν

αν βάλω ΟΧΙ ή το ΝΑΙ

το άσυλο να άρουν.

Άλλοι με ωμά διλήμματα

κι άλλοι σαν συμμορίες

να σώσουν θέλουν και οι δυό

δικές τους αμαρτίες.

Διλήμματα αυτοσκοπούς

η ιστορία βάζει

να ξεχωρίσει το καλό

απ’ το κακό τι βγάζει.

Το στάρι μόνο θα γεννεί

χωρίς τ’άχυρο αλεύρι

αλλά ψωμί να ζυμωθεί

τον άνθρωπο γυρεύει.

Θυσίες κάνεις στη ζωή

«ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ ΕΝ ΕΤΕΙ 2014» του Κων-νου Παπακώστα

Σε μια σπηλιά της Βηθλεέμ άγνωστη, ταπεινή,

κατέβηκε ο Θεάνθρωπος τον κόσμο να διαβεί,

ασήμαντος και ταπεινός γεννήθηκε στη γη,

με ένα αστέρι μόνος του τον κόσμο να οδηγεί.

Ζώα με την ανάσα τους τον κράτησαν γερό,

μάγοι, ποιμένες και βοσκοί ζητούσαν τον Θεό,

οι άρχοντες κι οι βασιλείς ετοίμαζαν σταυρό,

Αυτός Μόνος ανέβηκε και τούδωσε σκοπό.

Πλούτη, παλάτια και λεφτά που ψάχνουμε να βρούμε,

Αγάπη!!! μόνο δίδαξε όπλο να πολεμούμε,

σμύρνα, χρυσό και λίβανο του βάλανε στα πόδια

αυτός όμως περπάτησε μ’ αναπνοή από βόδια.

Χριστός γεννάται σήμερον σ’ όλη την οικουμένη

μ’ απογραφή ξεκίνησε να δούνε τι τους μένει,

κάντε λοιπόν απογραφή στα βάθη της ψυχής σας

κι ο κόσμος όλος μονομιάς θα γίνει η ύπαρξή σας.

«Ευλογημένα Χριστούγεννα»

Παπακώστας Κωνσταντίνος Εν Αθήναις τη 11^η Δεκεμβρίου 2014