Περιουσία Ενόπλων Δυνάμεων, η «αξιοποίηση» που έγινε απαξίωση

Ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, κατά τη διάρκεια της περιοδείας του για το περιφερειακό συνέδριο παραγωγικής ανασυγκρότησης της Θεσσαλίας, εκτός από την πτήση με F-16 επισκέφθηκε τις πόλεις Βόλου και Λάρισας. Σε ομιλία που πραγματοποίησε, ανέφερε ότι για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, η κυβέρνηση ακολουθεί μια πάγια τακτική παραχώρησης χώρων για δημόσια χρήση. Για το λόγο αυτό, αποφασίσθηκε η παραχώρηση στο Δήμο Λάρισας των στρατοπέδων «Μπουγά» και «Τζήμα», προκειμένου να αποδοθούν στους κατοίκους ως χώροι πολιτισμού και αναψυχής. Είναι σκόπιμο να επισημανθεί, ότι στην περιοχή της Λάρισας, το κόμμα των ΑΝΕΛ έχει υπουργό και ο Δήμαρχος της πόλης διάκειται φιλικά στο ΣΥΡΙΖΑ. Πέρυσι το καλοκαίρι, ο κ. Καμένος προώθησε και ψηφίστηκε στη βουλή ο ν. 4407/16. Σύμφωνα με το άρθρο 13 του υπόψη νόμου, που αφορά στην αξιοποίηση ακινήτων από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, προβλέπεται ότι :

- Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης ή τα νομικά πρόσωπα που ανήκουν ή εποπτεύονται από αυτούς, υποβάλλουν πλήρες βιώσιμο επιχειρηματικό πλάνο και οικονομοτεχνική μελέτη με σαφές και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, 

- Η συμφωνηθείσα αντιπαροχή, αποτιμώμενη σε χρήμα δεν υπολείπεται του 5% της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου.

- Η σχετική συμφωνία εγκρίνεται από το Συμβούλιο Άμυνας (ΣΑΜ). 

Απαραίτητη προϋπόθεση για τη λήψη της σχετικής απόφασης από το ΣΑΜ, είναι η γνωμάτευση για την επιχειρησιακή αναγκαιότητα ή όχι του στρατοπέδου που πρόκειται να παραχωρηθεί. Στο στρατόπεδο «Μπουγά» που ανακοινώθηκε ότι παραχωρείται, εδρεύει Μοίρα Πυροβολικού Πεζοναυτών, η οποία θα πρέπει να μετασταθμεύσει σε άλλο χώρο. Κατόπιν των παραπάνω τα ερωτήματα που προκύπτουν από τις ανακοινώσεις περί παραχώρησης των προαναφερόμενων στρατοπέδων από τον πρωθυπουργό, ο οποίος θα πρέπει να είναι ο θεματοφύλακας της νομιμότητας και τήρησης των προβλεπομένων διαδικασιών σε κάθε δραστηριότητα που εμπλέκεται κρατικός φορέας, είναι :

- Γιατί οι ανακοινώσεις έγιναν εν απουσία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, ο οποίος ως γνωστόν βρίσκεται στη Βραζιλία ;

- Ο Δήμος Λάρισας έχει υποβάλλει πλήρες βιώσιμο επιχειρηματικό πλάνο και οικονομοτεχνική μελέτη με σαφές και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα υλοποίησης;

- Έχει συμφωνηθεί η προβλεπόμενη αντιπαροχή από το ν. 4407/16;

- Υφίσταται συμφωνία, η οποία να έχει εγκριθεί από το ΣΑΜ;

Η μη ύπαρξη των παραπάνω προϋποθέσεων που θέτει το ισχύον νομικό πλαίσιο στην παραχώρηση ακίνητης περιουσίας των Ε.Δ. και η αντιμετώπιση της από τον πρωθυπουργό ως «προσωπικό» τσιφλίκι, καταδεικνύει μια ασεβή συμπεριφορά που προσβάλει το σύνολο των στελεχών των Ε.Δ. αλλά και κάθε λογικά σκεπτόμενο Έλληνα πολίτη.

Με αφορμή τα παραπάνω σε ότι αφορά στην αξιοποίηση της περιουσίας των Ε.Δ. και στην επιτυχία αυτής, για την οποία έχει αναφερθεί στο παρελθόν με βερμπαλιστικές εκφράσεις ο κ. Καμένος, να επισημανθούν τα εξής : Πριν μερικούς μήνες, ο πρωθυπουργός είχε ανακοινώσει στη Θεσσαλονίκη την παραχώρηση του πρώην στρατοπέδου «Παύλου Μελά», έκτασης 332.000 τετραγωνικών μέτρων, στον ομώνυμο Δήμο. Η συμφωνία που προϋπήρχε από το 2014 και η οποία δεν τηρήθηκε, προέβλεπε παραχώρηση 52.000 τετραγωνικών μέτρων, αντικειμενικής αξίας 13 εκατ. ευρώ περίπου, να παραμείνει προς πολεοδόμηση επ’ ωφελεία του ΤΕΘΑ, ώστε να δημιουργηθεί πρότυπος οικισμός άνω των 200 διαμερισμάτων. Με τη νέα συμφωνία ως αντάλλαγμα παραχωρήθηκαν 83 διάσπαρτα διαμερίσματα σε υποβαθμισμένες περιοχές, αντικειμενικής αξίας 3 εκατ. ευρώ περίπου, τα οποία απαιτούν εργασίες αποκατάστασης ύψους 300-400 χιλ. ευρώ περίπου. Τον Ιούλιο του ΄16, ο κ. ΥΕΘΑ κατά τη διάρκεια ψήφισης του ν. 4407/16 στην επιχειρηματολογία που ανέπτυξε για το νομοθέτημα, επεσήμανε ότι αυτό θα συντελούσε στην αξιοποίηση της περιουσίας των Ε.Δ. προς το συμφέρον των στελεχών. Πώς γίνεται να υπάρχει απώλεια 10 εκατ. ευρώ από μια μόνο παραχώρηση (Στρδο Παύλου Μελά) και αυτό να είναι επ΄ ωφελεία των στελεχών των Ε.Δ., μόνο ο κ. Καμένος μπορεί να το εξηγήσει. Τέλος, σύμφωνα με τις προβλέψεις του ΥΕΘΑ για την αξιοποίηση της περιουσίας των Ε.Δ. από το βήμα της βουλής τον Δεκ. του ΄16, τα έσοδα για το 2017 επρόκειτο να ανέλθουν στα 300 εκατ. ευρώ και να σταθεροποιηθούν στα 400 - 500 εκατ. ευρώ τα επόμενα έτη. Οι προβλέψεις αυτές διαψεύστηκαν παταγωδώς, καθόσον σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της Υπηρεσίας Αξιοποίησης Ακίνητης Περιουσίας Ενόπλων Δυνάμεων, την οποία ίδρυσε ο κ. Καμένος, τα έσοδα της αξιοποίησης, μέχρι τον Αυγ. του ΄17 ανέρχονταν μόλις σε 650 χιλιάδες ευρώ. Δηλαδή η διαφορά στις προβλέψεις του ΥΕΘΑ ανέρχεται στα 299 εκατ. ευρώ περίπου. Από τα παραπάνω φαίνεται ότι η «αξιοποίηση» της περιουσίας των Ε.Δ. μάλλον εξελίσσεται σε απαξίωση.

Γράφει ο Αντγος ε.α. Λάμπρος Τζούμης

Έλλειμμα εθνικής στρατηγικής και «Τουρκική Ένωση Θράκης»

Το ζήτημα της μουσουλμανικής μειονότητας της Δ. Θράκης είναι ένα πολύ ευαίσθητο εθνικό θέμα, σε μια γεωγραφική περιοχή της χώρας μας με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τεράστια γεωπολιτική σημασία. Η διαβίωση μιας συμπαγούς μουσουλμανικής πληθυσμιακής ομάδας, που ένα μέρος της διαπνέεται από εθνική τουρκική συνείδηση, σε μια περιοχή η οποία υπάρχει πιθανότητα να αποτελέσει μελλοντικό θέατρο επιχειρήσεων σε ενδεχόμενη σύρραξη με την Τουρκία, στην οποία σταθμεύει πολύ μεγάλος αριθμός στρατιωτικών μονάδων, δημιουργεί εύλογες ανησυχίες σχετικά με τη στάση της μειονότητας και τα προβλήματα που θα μπορούσε να δημιουργήσει. Σε μια χρονική περίοδο όπου εκδηλώνονται όλο και περισσότερο αυτονομιστικές και αποσχιστικές τάσεις, η μουσουλμανική μειονότητα δημιουργεί την ανάγκη ιδιαίτερων χειρισμών από την ελληνική πολιτεία. Με αφορμή το θέμα των τελευταίων ημερών σχετικά με την τροπολογία του υπουργείου Δικαιοσύνης, με την οποία θα αναγνωριζόταν από τις ελληνικές αρχές η «Τουρκική Ένωση Ξάνθης», θα αναφερθούν στη συνέχεια όσο πιο περιληπτικά γίνεται οι παραλείψεις και τα βασικά σημεία της ελληνικής πολιτικής, σχετικά με το ευαίσθητο αυτό εθνικό θέμα. Η υπόψη τροπολογία, που ως γνωστόν αποσύρθηκε κάτω από τις αντιρρήσεις που διατυπώθηκαν από το σύνολο των κομμάτων της αντιπολίτευσης, παρέκαμπτε τις δύο αποφάσεις του Αρείου Πάγου, οι οποίες είχαν απορρίψει το δικαίωμα χρήσης του όρου «τουρκική» και εναρμονιζόταν με απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία δικαίωνε μειονοτικούς συλλόγους της Θράκης, που είχαν προσφύγει σ΄ αυτό. Η ρύθμιση αυτή θα έδινε το δικαίωμα για τη νομική αναγνώριση όλων των παράνομων μέχρι σήμερα μειονοτικών συλλόγων της Θράκης, οι οποίοι θα μπορούσαν πλέον να χρησιμοποιούν τον ορό «τουρκικός». Στο καταστατικό της «Τουρκικής» Ένωσης Ξάνθης αναφέρεται ότι σκοπός των μελών της είναι «η διάδοση των πνευματικών, κοινωνικών και θρησκευτικών μεταρρυθμίσεων, των προελθουσών εκ της τουρκικής μεταπολιτεύσεως». Είναι προφανές, ότι ο σκοπός που εξυπηρετείται από την ανάπτυξη δράσεων της ένωσης αλλά και παρόμοιων συλλόγων, είναι η προώθηση των συμφερόντων της νεοθωμανικής Τουρκίας.

«Σκοπός μας είναι η Δυτική Θράκη να παραμείνει στα τουρκικά χέρια  σαν ενιαίο σύνολο  και σε κατάλληλο χρόνο και ευκαιρία  να  ενωθεί με την Μητέρα Πατρίδα. Εμείς δεν μπορούμε  να δεχθούμε την απαλλοτρίωση του τουρκικού αυτού τμήματος. Οι δυτικοθρακιώτες αδελφοί μας, σε πρώτο βήμα, πρέπει να αγωνιστούν για να κερδίσουν την ανεξαρτησία και αυτονομία της Δυτικής Θράκης». Διακήρυξη του Μουσταφά Κεμάλ, που περιλαμβάνεται στον εθνικό όρκο του 1920.

Με την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάννης το 1923, συμφωνήθηκε η ανταλλαγή του ελληνορθόδοξου πληθυσμού της Τουρκίας, με το μουσουλμανικό πληθυσμό της Ελλάδας. Εξαίρεση αποτέλεσαν, ο ελληνικός πληθυσμός της Κωνσταντινούπολης, Ίμβρου, Τενέδου και ο μουσουλμανικός της Δ. Θράκης, οι οποίοι παρέμειναν στα εδάφη στα οποία ζούσαν. Από τότε και μετά, η Ελλάδα ακολούθησε μια επαμφοτερίζουσα πολιτική απέναντι στη μουσουλμανική μειονότητα. Το 1930 ο Ε. Βενιζέλος στο πλαίσιο της επιδιωκόμενης φιλίας μεταξύ των δυο κρατών, υιοθέτησε μια αμφιλεγόμενη θέση και πρότεινε για νόμπελ ειρήνης το Μουσταφά Κεμάλ. Προχώρησε επίσης σε δύο συμφωνίες με την Τουρκία, οι οποίες αποτέλεσαν καθοριστικό παράγοντα στις μετέπειτα εξελίξεις στο θέμα της μειονότητας και στη διευκόλυνση της πολιτικής διείσδυσης της Τουρκίας στην περιοχή. Ήταν η απέλαση των «παλαιομουσουλμάνων» από τη Θράκη και η ίδρυση του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής. Την υπόψη χρονική περίοδο, μεγάλο μέρος της μουσουλμανικής μειονότητας, ήταν προσκολλημένη στις αρχές του Ισλάμ, αντίθετη με την πολιτική του κεμαλικού νεωτερισμού της Τουρκίας και χαρακτηριζόταν ως «παλαιομουσουλμανική» μειονότητα. Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη το θετικό κλίμα που είχε διαμορφώσει η διακήρυξη και η εφαρμογή της ελληνοτουρκικής φιλίας, από τους Βενιζέλο και Μουσταφά Κεμάλ, κατήγγειλε την παρουσία αντικεμαλικών μουσουλμάνων στη Θράκη, ως αποσταθεροποιητικό παράγοντα των καλών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών και ζήτησε την απέλαση 150 ηγετικών στελεχών των «παλαιομουσουλμάνων». Η κυβέρνηση Βενιζέλου συναίνεσε σ΄ αυτό, παραβλέποντας την παρέμβαση της Άγκυρας στα εσωτερικά της Ελλάδας και απομάκρυνε τα άτομα τα οποία υποδείχτηκαν από τον Τούρκο πρόξενο στην Κομοτηνή. Η απόφαση αυτή, έδωσε τη δυνατότητα στους κεμαλικούς να αυξήσουν την επιρροή τους, οι οποίοι στη συνέχεια αποτέλεσαν το σκληρό πυρήνα που συνέβαλε αποφασιστικά στη διαμόρφωση εθνικής τουρκικής συνείδησης στους κόλπους της μειονότητας, παράλληλα με την ίδρυση του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή. Μέχρι τότε στη Θράκη λειτουργούσε απλό διπλωματικό γραφείο, υπό την εποπτεία του τουρκικού προξενείου στη Θεσσαλονίκη. Με την εγκατάστασή του, η Τουρκία ανέλαβε το ρόλο της Μητέρας Πατρίδας για τους μουσουλμάνους της περιοχής. Το προξενείο επιδίωξε από την ίδρυσή του να υποκαταστήσει την ελληνική διοίκηση και να λειτουργήσει ως παράλληλο κράτος και κύριο όργανο ανθελληνικής δραστηριότητας. Μέσω παρεμβάσεων, καθοδηγήσεων, εκφοβισμών και χρηματικών προσφορών επιδιώκει τον έλεγχο και επηρεασμό της μειονότητας σε ζητήματα θρησκευτικά, εκπαιδευτικά, εκλογής υποψηφίων, ανάπτυξης ανθελληνικών δραστηριοτήτων, κ.λπ. Κύρια επιδίωξη  είναι  να εμφυσήσει ενιαία εθνική συνείδηση στις τρεις κύριες πληθυσμιακές ομάδες του μουσουλμανικού κόσμου της Θράκης («Τουρκογενείς», Πομάκους, Αθίγγανους), με απώτερο σκοπό τον εκτουρκισμό της μειονότητας.

Η επιβολή του κεφαλικού φόρου από τις τουρκικές αρχές στους Έλληνες της Πόλης το 1943, η υποχρεωτική στρατολόγηση σε λόχους καταναγκαστικής εργασίας όλων των ανδρών από 18 έως 40 ετών, αλλά κυρίως τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου 1955 και το οργανωμένο πογκρόμ κατά του ελληνισμού, οδήγησαν στην εξαφάνιση της ελληνικής μειονότητας της Πόλης. Τα παραπάνω αλλά και το Κυπριακό, αποτέλεσαν αιτία εφαρμογής κάποιων μέτρων διοικητικού χαρακτήρα (απαγορεύσεις αδειών ανέγερσης κατοικιών, κυνηγίου, κ.λπ), εις βάρος της μουσουλμανικής μειονότητας στο πλαίσιο της αμοιβαιότητας προς την τουρκική πολιτική. Λόγω όμως του αποσπασματικού χαρακτήρα αυτών και της ασυνέπειας της πολιτικής που εφαρμόσθηκε, κυρίως κατά τη διάρκεια προεκλογικών περιόδων για λόγους μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων, δεν απέδωσαν ποτέ τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Οι μουσουλμάνοι λόγω της γκετοποίησης αποτελούσαν εύκολο στόχο για την τουρκική προπαγάνδα και ήταν ευεπίφοροι στα κελεύσματα της Τουρκίας. Η Ελληνική πολιτεία δεν ακολούθησε ποτέ την οδό μιας αυστηρής ερμηνευτικής νομικής επιχειρηματολογίας της συνθήκης της Λωζάννης και δεν κατέστησε σαφές ότι το καθεστώς των Ελλήνων στην Τουρκία ήταν συμβατικά συνδεδεμένο με το αντίστοιχο της μειονότητας της Δ. Θράκης. H ελληνική πλευρά θα έπρεπε με συγκεκριμένες ενέργειες να φροντίσει για την προστασία των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου ή να «διευθετήσει» το θέμα των μουσουλμάνων της Δ. Θράκης κατά παρόμοιο τρόπο με αυτόν της Τουρκίας απέναντι στους Έλληνες της Πόλης. Άρθρον 45 Συνθήκη Λωζάννης: «Τα αναγνωρισθέντα δια των διατάξεων του παρόντος Τμήματος δικαιώματα εις τας εν Τουρκία μη μουσουλμανικάς μειονότητας, αναγνωρίζονται επίσης υπό της Ελλάδος εις τας εν τω εδάφει αυτής ευρισκομένας μουσουλμανικάς μειονότητας».

Το 1951 και το 1968 υπεγράφησαν μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας συμφωνίες και μορφωτικά πρωτόκολλα, τα οποία διέπουν ακόμα και σήμερα σε μεγάλο βαθμό το καθεστώς λειτουργίας των μειονοτικών σχολείων. Η υιοθέτηση από την Ελλάδα των μέτρων που πρότεινε η Τουρκία για την εκπαίδευση στα μειονοτικά σχολεία, απετέλεσαν τα θεμέλια της σταδιακής πορείας της μειονότητας προς τον εκτουρκισμό. Με αυτά επιβλήθηκε η τουρκική γλώσσα στην εκπαίδευση των μουσουλμάνων της ελληνικής Θράκης, αφού αναγνωρίστηκε ως μοναδική μειονοτική γλώσσα. Οι ελληνοτουρκικές συμφωνίες και τα μορφωτικά πρωτόκολλα βασίζονται στην αρχή της αμοιβαιότητας. Όμως, η Τουρκία, στο πλαίσιο της μεθοδικής και διαχρονικής στρατηγικής αθέτησης όλων των υποχρεώσεων που ανέλαβε από την Συνθήκη της Λωζάννης, οδήγησε την ελληνική παιδεία στην Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο σε πρωτοφανή συρρίκνωση, ενώ αρνείται πεισματικά την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, με αστείες δικαιολογίες. 

Σοβαρές παραλείψεις επίσης παρατηρούνται στην πολιτική που εφάρμοσαν οι ελληνικές κυβερνήσεις έναντι των Πομάκων, λόγω της ασυνέπειας και των αντικρουόμενων σχεδίων δράσης που αναπτύχθηκαν. Η πληθυσμιακή αυτή ομάδα, εξισλαμισμένο φύλο προερχόμενο από τους αρχαίους Αγριάνες, ανέρχεται στο 36% περίπου της μειονότητας. Ένα στοιχείο, που διαφοροποιεί τους Πομάκους από τις άλλες δύο ομάδες της μειονότητας, είναι η γλώσσα. Συγκεκριμένα, μιλούν ένα ιδίωμα σλάβο-βουλγαρικό, που έχει αρκετά στοιχεία απ΄ τα τουρκικά, τα ελληνικά καθώς και τα αραβικά. Άλλο χαρακτηριστικό τους είναι ότι παραμένουν απομονωμένοι σε ορεινές περιοχές και δεν έρχονται σε επιμειξία με τα άλλα φύλα της περιοχής, είτε χριστιανικά, είτε μουσουλμανικά. Το αποτέλεσμα αυτής της καταστάσεως απομονωτισμού, είναι η διατήρηση της φυλετικής τους καθαρότητας, με ξεχωριστά ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά. Οι Πομάκοι υπήρξαν κυρίως θύμα των ισχυόντων γεωστρατηγικών δογμάτων και των σχέσεων ανάμεσα στα κράτη της περιοχής. Κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου με την ένταξη Ελλάδας και Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, θεωρήθηκε ότι τα συμφέροντα της συμμαχίας προάγονται με τη γλωσσική και πολιτισμική ομογενοποίηση της μειονότητας και την ταύτισή της με την Τουρκία. Οι Πομάκοι λόγω του βουλγαρικού ιδιώματος που εμπεριέχεται στη γλώσσα τους, θεωρήθηκαν ως υποψήφιοι για ενσωμάτωση στην κρατική οντότητα της Βουλγαρίας και έγινε συνειδητή προσπάθεια να εκτουρκισθούν. Με την όξυνση  όμως των σχέσεων ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία η χώρα μας αλλάζει την πολιτική της και προτιμούσε τους Πομάκους Βούλγαρους παρά Τούρκους. Προσπάθειες που έγιναν με καλή πρόθεση για τη διατήρηση της πολιτιστικής μνήμης και των παραδόσεων των Πομάκων, με συχνές αναφορές στην προβολή της χριστιανικής τους προέλευσης, κινήθηκαν σε λανθασμένη κατεύθυνση, καθόσον απομάκρυναν τη θρησκόληπτη μάζα, η οποία είναι προσηλωμένη στο Ισλάμ.  Λανθασμένες ενέργειες και επιβολή ελέγχων άδειας κυκλοφορίας από την πόλη της Ξάνθης προς τα πομακοχώρια που καταργήθηκαν τη δεκαετία του ΄80, συνέτειναν στην απομόνωση των Πομάκων και στον προσεταιρισμό τους από τον τουρκικό παράγοντα. Μετά το 1995 έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης της μειονότητας και κυρίως των Πομάκων που κατοικούν σε απομονωμένα χωριά, η οποία εντάσσεται στο «πρόγραμμα κοινωνικής προσφοράς των Ενόπλων Δυνάμεων». Στο πλαίσιο αυτό, έχουν διανοιγεί εκατοντάδες χλμ. ορεινών οδών, που παράλληλα με τις στρατιωτικές ανάγκες, εξυπηρετούν και τους μουσουλμάνους κατοίκους ορεινών χωριών. Επίσης πραγματοποιούνται επισκέψεις στρατιωτικών ιατρών σε μουσουλμανικά χωριά, για την παροχή πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης στους κατοίκους και στους μαθητές. Ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της προσπάθειας, ήταν η δημιουργία ενός λεξικού της πομακικής γλώσσας, που συντάχθηκε με τη συνδρομή του Στρατού από Πομάκους που υπηρετούσαν τη θητεία τους. Είναι όμως κατανοητό ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις με τις δράσεις που αναπτύσσουν σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να αναπληρώσουν την έλλειψη χρόνιας στρατηγικής της πολιτείας στο κομμάτι αυτό της μειονότητας. 

Οι παραλείψεις και τα λάθη από ελληνικής πλευράς, δεν περιορίζονται σε όσα προαναφέρθηκαν, καθόσον έλλειψη στρατηγικής παρατηρείται και σε άλλα θέματα όπως στην αντιμετώπιση της διείσδυσης οικονομικών τουρκικών παραγόντων, αλλά και της πολιτικής χειραγώγησης από την Τουρκία της μουσουλμανικής μειονότητας και μετατροπής της σε εργαλείο εξωτερικής πολιτικής για πρόκληση εσωτερικής αναστάτωσης στο εσωτερικό της Ελλάδας. Η Τουρκία ανέκαθεν εκμεταλλεύτηκε τη διεθνή συγκυρία όσο και την κατευναστική ελληνική πολιτική, με αποτέλεσμα ένα έρος της μουσουλμανικής μειονότητα να μετατραπεί σε δούρειο ίππο προώθησης του αναθεωρητισμού της Άγκυρας. Η χώρα μας πρέπει αφενός να καθορίσει μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική για τη Θράκη, με αυστηρή προσέγγιση σε όσους αμφισβητούν την εδαφική ακεραιότητα και την εθνική κυριαρχία (π.χ. χρησιμοποίηση συμβόλων αυτονόμησης σε εκδηλώσεις, ανθελληνική προπαγάνδα, κ.λπ) και αφετέρου απαιτείται ουσιαστική παρουσία της ελληνικής πολιτείας για αντιμετώπιση της υπανάπτυξης, της απομόνωσης, του θρησκευτικού φανατισμού και την προστασία των μειονοτικών δικαιωμάτων, όπως συμβαίνει για όλους τους Έλληνες πολίτες.
Γράφει ο Αντγος ε.α. Λάμπρος Τζούμης

Η «επιτυχία» της παραχώρησης του στρατοπέδου «ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ»

Πριν μερικούς μήνες ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη Θεσσαλονίκη παρουσία του κυβερνητικού του εταίρου κ. Καμένου είχε ανακοινώσει την παραχώρηση του πρώην στρατοπέδου «Παύλου Μελά» στον ομώνυμο Δήμο. Ο πρωθυπουργός που ξέρει να πουλάει με επιτυχία συμβολισμούς στις αριστερές ονοματοδοσίες σε σήραγγες, δεν είπε ούτε μια λέξη για τον ήρωα Παύλο Μελά το όνομα του οποίου φέρει το στρατόπεδο, αλλά μίλησε περί δικαίωσης των κοινωνικών αγώνων για ποιότητα ζωής και επιτυχή συμφωνία. Χθες εν όψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης ο υπουργός εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης σε νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας κατέθεσε τροπολογία, σύμφωνα με την οποία προβλέπεται και επισήμως, η παραχώρηση στο δήμο Παύλου Μελά έκτασης 332.000 τετραγωνικών μέτρων, με αντάλλαγμα τη διάθεση στο Ταμείο Εθνικής Άμυνας 83 διαμερισμάτων για ανάγκες στέγασης των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Σύμφωνα με την προϋπάρχουσα συμφωνία που είχε υπογραφεί το 2014, προβλεπόταν η παραχώρηση 52.000 περίπου τετραγωνικών μέτρων να παραμείνει προς πολεοδόμηση επ’ ωφελεία του ΤΕΘΑ, ώστε να δημιουργηθεί πρότυπος οικισμός άνω των 200 διαμερισμάτων, με τις απαραίτητες προδιαγραφές για τις οικογένειες των στρατιωτικών. Προβλεπόταν επίσης να αποδίδεται υπέρ του ΤΕΘΑ για την εκπλήρωση της αποστολής ενίσχυσης του Π/Υ του ΥΠΕΘΑ και του ΜΤΣ. ποσοστό των κερδών που θα εισπράττει ο Δήμος, από κάθε εμπορική δραστηριότητα που θα αναπτύξει στην παραχωρούμενη έκταση (υπόγειος σταθμός αυτοκινήτων, συνεδριακό κέντρο, χώροι εστίασης κλπ). Η συμφωνία είχε χαρακτηριστεί αμοιβαία επωφελής για τους όλους εμπλεκομένους φορείς και υπερκάλυπτε ποσοτικά και ποιοτικά τα συμφέροντα τόσο για το κοινωνικό σύνολο υπό την ευρύτερη έννοια όσο και για την Στρατιωτική Υπηρεσία.

Η «επιτυχία» λοιπόν της νέας συμφωνίας έγκειται αφενός στο ότι δεν παραχωρείται ποσοστό υπέρ ΤΕΘΑ και αφετέρου στα ανταλλάγματα. Αδιάψευστος μάρτυρας της «επιτυχίας» είναι οι αριθμοί. Σύμφωνα με εκτιμήσεις η αντικειμενική αξία της παραχωρούμενης έκτασης δηλ. τα 53.000 τ.μ. στο ΤΕΘΑ με την προηγούμενη συμφωνία του 2014, ήταν περίπου 13 εκατ. ευρώ, ενώ η αξία των παραχωρούμενων 83 διαμερισμάτων με τη νέα συμφωνία ανέρχεται σε 3 εκατ. ευρώ περίπου. Τα διαμερίσματα αυτά σε καμιά περίπτωση δεν πληρούν τις στοιχειώδεις προδιαγραφές των απαιτήσεων που ισχύουν για τα στρατιωτικά οικήματα παγκοσμίως και για τις οικογένειες των στρατιωτικών που μετακινούνται ανά 2ετία - 3ετία (ασφάλεια, λειτουργικότητα, οικείο περιβάλλον, αναγνωρισιμότητα, συγκέντρωση, κλπ). Βρίσκονται διάσπαρτα και μεμονωμένα σε υποβαθμισμένη περιοχή, στην οποία κυριαρχούν συμμορίες ημεδαπών και αλλοδαπών «ελαφροχέρηδων», τοξικομανών και λοιπών περιθωριακών στοιχείων και εκτιμάται ότι σε συνδυασμό με τα προβλήματα που θα προκύψουν σε θέματα Διοικητικής Μέριμνας (τροφοδοσία σε καύσιμα για ανάγκες θέρμανσης, κοινόχρηστα, κ.λπ), καθιστούν σχεδόν απαγορευτική τη διαμονή σ΄ αυτά. Το ποσό που απαιτείται για επισκευές των διαμερισμάτων ανέρχεται στα 300-400 χιλ. ευρώ περίπου και η αντικειμενική τους αξία σε καμιά περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στο 5% της παραχωρούμενης έκτασης που προβλέπεται σύμφωνα με το Ν. 4407/2016. Η τροπολογία λοιπόν που κατατέθηκε με τις ευλογίες και την υπογραφή του ΥΕΘΑ δίνει τη δυνατότητα στον καθένα να βγάλει τα συμπεράσματά του αν το δήθεν ενδιαφέρον του κ. Καμένου, που συχνά διατείνεται ότι επιδεικνύει για προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα στελέχη των Ε.Δ. όπως το στεγαστικό είναι πραγματικό και αποτελεσματικό ή αποτελεί εμπαιγμό με καθαρά επικοινωνιακό και ψηφοθηρικό στόχο.

Γράφει ο Αντγος Λάμπρος Τζούμης

Στρατιωτική ιεραρχία και παραβίαση κανόνων ασφάλειας πτήσεων

Για ποιο λόγο η στρατιωτική ιεραρχία ανέχεται και συνομολογεί με τους εκάστοτε πολιτικούς προϊσταμένους σε τυχόν ενέργειες που ενδέχεται να εμπεριέχουν παραβίαση στρατιωτικών εντολών ή εξυπηρέτηση μικροπολιτικών συμφερόντων ή καταδεικνύουν αλαζονεία της εξουσίας, κ.λπ; Για τον προβληματισμό αυτό μου έδωσε αφορμή το βίντεο που είδε χθες το φως της δημοσιότητας, στο οποίο ο ΥΕΘΑ κ. Πάνος Καμένος, έδειξε για μια ακόμα φορά ότι αγνοεί παντελώς ή γράφει στα παλαιά του υποδήματα τα προβλεπόμενα στα ισχύοντα εγχειρίδια για την ασφάλεια πτήσεων. Στην επίσκεψή του στο νησί της Αμοργού συνοδευόμενος από τον Α/ΓΕΕΘΑ επιβιβάσθηκε κατά την αναχώρησή του σε στρατιωτικό ελικόπτερο (Ε/Π) τύπου UH-1H Huey και κάθισε στη θέση του συγκυβερνήτη. Σύμφωνα επίσης με δημοσιεύματα, έχει φτιάξει προσωπικό διακριτικό στολής που φέρει την ονομασία «Μinister's Personal Pilot» όταν επιβαίνει σε Ε/Π και στα σήματα πτήσης αντί να αναγράφεται η αναγνώριση του Ε/Π που προβλέπεται και περιέχει τα αρχικά ΕS, δηλαδή Ελληνικός Στρατός και τον τριψήφιο αριθμό του Ε/Π, αναφέρονται τα αρχικά του ονόματός του δηλ. ΕSPK. Το «πάθος» του κ. ΥΕΘΑ για τα Ε/Π έχει καταδειχθεί από την ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του, καθόσον συμμετέχει συστηματικά ως χειριστής (αντί ως επιβάτης), στις πτήσεις Ε/Π UH -1H της Αεροπορίας Στρατού. Δεν θα αναφερθώ αναλυτικά στις σοβαρές παραβάσεις στρατιωτικών εντολών που πραγματοποιούνται όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, καθόσον νομίζω ότι η Στρατιωτική Δικαιοσύνη είναι υποχρεωμένη και υπεύθυνη να παρέμβει αυτεπάγγελτα και να διερευνήσει σε βάθος το θέμα. Όσον αφορά το ζήτημα των σημάτων που εκδίδονται κατά τη διάρκεια των πτήσεων που επιβαίνει ο κ. Καμένος και των διακριτικών που επιθυμεί να φέρει, νομίζω ότι μόνο θυμηδία προκαλεί. Προφανώς σε όλα αυτά μερίδιο ευθύνης φέρει και η στρατιωτική ιεραρχία που τα ανέχεται και τα νομιμοποιεί με τη φυσική της παρουσία ή με την ανοχή της. Πριν μερικούς μήνες στη Σύμη πραγματοποιήθηκε προσγείωση Ε/Π παρόμοιου τύπου, η οποία καταγράφηκε από τοπικούς τηλεοπτικούς σταθμούς κατά τη διάρκεια της οποίας το Ε/Π προσγειώθηκε στην προβλήτα, με παντελή έλλειψη και πάλι των κανόνων ασφαλείας πτήσεων. Μετά την προσγείωση όταν άνοιξε η πόρτα του πιλότου - συγκυβερνήτη, εμφανίστηκε με το κοστούμι του ο υπουργός Εθνικής Άμυνας. Την επόμενη μέρα σε ιστοσελίδες που ασχολούνται με στρατιωτικά θέματα υπήρχαν διθυραμβικοί τίτλοι για την προσγείωση και συγκεκριμένα: «…Απίστευτος ο πιλότος (Στο άρθρο αναγράφεται το ονοματεπώνυμό του). Δείτε που κατέβασε το Ελικόπτερο Huey. Mαζί και τον ΥΕΘΑ. Είναι ο xειριστής που ο ΥΕΘΑ Καμένος πετά μαζί του από τον Έβρο μέχρι τα νησιά και από τα Βόρεια Σύνορα μέχρι και την Γαύδο. Προσγείωσε το ελικόπτερο στην προβλήτα του λιμανιού σε έναν χώρο όπου μόνο σε ταινίες του Χόλιγουντ θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί τέτοια προσγείωση. Οι πιστοί παρακολουθούσαν με αμηχανία και θαυμασμό τις αέρινες κινήσεις του xειριστή της Αεροπορίας Στρατού…Απλά δεν παίζεσαι». Στο δημοσίευμα υπήρχε επίσης φωτογραφία του εν λόγω χειριστού, περιστοιχιζόμενος από τον Α/ΓΕΕΘΑ και τον τότε Α/ΓΕΣ. Με σχετικό σχόλιο στο facebook είχα προτείνει ότι σε περίπτωση που το Ε/Π το προσγείωσε ο ΥΕΘΑ και η «δόξα» απονεμήθηκε εκ παραδρομής στο χειριστή, να απονεμηθεί μετάλλιο απαράμιλλου θάρρους στους επιβαίνοντες. Σε ότι αφορά τα διθυραμβικά σχόλια για την προσγείωση που είδαν το φως της δημοσιότητας θα έπρεπε να απουσιάζουν, καθόσον δημιουργούν σοβαρό πρόβλημα στην καλλιέργεια πνεύματος ασφαλείας πτήσεων μεταξύ των εμπλεκομένων.

Για να έλθω στο αρχικό ερώτημα. Για ποιο λόγο δηλαδή η στρατιωτική ιεραρχία δεν παρεμβαίνει σε τυχόν ενέργειες που δεν συνάδουν με τα ισχύοντα θεσμικά κείμενα ή τις διαταγές; Ίσως ορισμένοι να έχουν το θάρρος και να διατυπώνουν την άποψή τους για τα κακώς κείμενα. Κοινή διαπίστωση όμως είναι ότι ένα στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη για μακροημέρευση στην «καρέκλα» των υψηλότερων βαθμίδων της ιεραρχίας των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι η προθυμία που επιδεικνύει κάποιος να συμπλεύσει με τις διαθέσεις του εκάστοτε υπουργού Άμυνας. Όσοι εναντιώνονται ή γίνονται ενοχλητικοί απομακρύνονται τάχιστα. Το μήνυμα που περνάει στα στελέχη είναι: «Το θάρρος της γνώμης αποτελεί μειονέκτημα, η αφωνία επιβραβεύεται». Θα ήταν σκόπιμο όμως όλοι όσοι κατέχουν δημόσια αξιώματα να ενθυμούνται τη ρήση του Αγάθωνα περί χρηστής διοίκησης: «Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι. Πρώτον ότι ανθρώπων άρχει. Δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει. Τρίτον ότι ουκ αεί άρχει». Ειδικότερα για τους στρατιωτικούς, ότι : «Μετά την αποστρατεία ο καθένας κερδίζει το χλευασμό ή το σεβασμό που του αξίζει. Η εκτίμηση κατακτάται και δεν απονέμεται ως συνοδευτικό του βαθμού»

Γράφει ο Λάμπρος Τζούμης

Το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Τουρκίας και οι «μίζες» στην Ελλάδα

Tην εβδομάδα που πέρασε, ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας Φικρί Ισίκ ανακοίνωσε ότι η Άγκυρα προχώρησε στην πρώτη δοκιμή πυραύλου μεγάλου βεληνεκούς. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η δοκιμή στέφθηκε με επιτυχία και πρόσθεσε επίσης ότι πρόκειται για πύραυλο βεληνεκούς 280 χιλιομέτρων τουρκικής κατασκευής. Η εκτόξευση του πυραύλου συνέπεσε με την αποφυλάκιση στην Ελλάδα του Άκη Τσοχατζόπουλου με περιοριστικούς όρους, μετά από 5 χρόνια που παρέμεινε στη φυλακή, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε 20 χρόνια κάθειρξη για το μεγάλο σκάνδαλο με τις μίζες στα εξοπλιστικά. Τα ελληνικά ΜΜΕ μετά την ανακοίνωση σχετικά με την εκτόξευση του τουρκικού πυραύλου με πηχυαίους τίτλους και με χάρτες επεσήμαναν τη δυνατότητα που αποκτά η γείτονα χώρα για πλήγματα πόλεων σε βάθος πολλών χιλιομέτρων εντός του ελληνικού εδάφους. Κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί πρόσφατα με την αγορά των αεροσκαφών F-35 που είχε ανακοινώσει η Άγκυρα. Πριν έξι μήνες περίπου και στον απόηχο των αναθεωρητικών δηλώσεων του Ταγίπ Ερντογάν σχετικά με την αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάννης, ο υπουργός Δασών και Υδάτινων Πόρων της Τουρκίας, Βεϊσέλ Έρογλου, κάλεσε τις γυναίκες της Τουρκίας να «προσαρμόσουν» τα νανουρίσματα με τα οποία κοιμίζουν τα παιδιά τους στα μεγαλεπήβολα σχέδια του ισλαμιστή προέδρου, που έχουν σκοπό να καταστήσουν τη γείτονα χώρα σε παγκόσμια υπερδύναμη μέσα στις επόμενες πέντε δεκαετίες. Είπε ο Έρογλου : «Πλέον δεν θα λέτε στα παιδιά σας κοιμήσου και μεγάλωσε. Θα λέτε κοιμήσου και ανέβα ψηλά γιε μου. Ο στόχος είναι το 2071. Εσύ θα κάνεις πραγματικότητα τα βήματα προς μια Μεγάλη Τουρκία». Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που έχει θέσει ο Ερντογάν και ανακοίνωσε ο Έρογλου το 2023 (κατά την επέτειο της συμπλήρωσης 100 ετών από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας), η τουρκική οικονομία θα πρέπει να είναι μια από τις δέκα μεγαλύτερες στον κόσμο και να καταστεί αυτάρκης σε ότι αφορά τα εξοπλιστικά της προγράμματα, βασιζόμενη αποκλειστικά στην αμυντική της βιομηχανία. «Το έτος 2053 θα είναι η 600ή επέτειος από την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Εκείνη τη χρονιά η νεολαία μας θα πάει την Τουρκία ένα βήμα πιο πέρα. Πιστεύουμε ότι θα υψώσουν τη σημαία μας πιο πέρα», επεσήμανε ο Ερογλου και συνέχισε : «Τα νεογέννητα μωρά θα έχουν κάνει την Τουρκία παγκόσμια υπερδύναμη έως το 2071, οπότε και συμπληρώνονται χίλια χρόνια από τη Μάχη του Μαντζικέρτ». Κατόπιν των παραπάνω και με δεδομένο ότι πάντα η Τουρκία θέτει μακροπρόθεσμους στόχους τους οποίους υλοποιεί όταν της παρουσιασθούν οι ευκαιρίες, είναι σκόπιμο να επισημανθούν κάποια στοιχεία που μπορεί κάποιος εύκολα να συλλέξει από το διαδίκτυο για το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Άγκυρας.

Η Τουρκία ξοδεύει περίπου 18 δισεκατομμύρια  δολάρια το χρόνο για την άμυνα με άνω του μισού ποσοστού του εξοπλισμού της να γίνονται στην εγχώρια αγορά. Για να αντιληφθεί κάποιος το μέγεθος του προγράμματος που έχει σχεδιασθεί να υλοποιηθεί στην Τουρκία θα επισημανθούν επιγραμματικά κάποια  σημεία αυτού :

-                  Υπάρχει σε εξέλιξη πρόγραμμα κατασκευής πυραύλων SOM αέρος-εδάφους-θαλάσσης, δηλαδή πολλών χρήσεων, που θα φέρονται επί των αεροσκαφών F - 35. Υπάρχουν ήδη τρεις διαφορετικές εκδόσεις αυτού του πυραύλου, με βεληνεκές από 180 και μέχρι 800 χιλιόμετρα. Διαθέτει δυνατότητα δορυφορικού εντοπισμού του στόχου και παράλληλα προχωρεί το πρόγραμμα παραγωγής των ίδιων πυραύλων με βεληνεκές 2.500 χιλιόμετρα που ίσως και να έχει ολοκληρωθεί. Με την ολοκλήρωση του προγράμματος θα μπορούν τα αεροσκάφη να βάλλουν εναντίον αναγνωρισθέντων στόχων με μεγάλη ακρίβεια και χωρίς να εισέρχονται στο βεληνεκές της εχθρικής αεράμυνας, με δυνατότητα πλήγματος με ακρίβεια μέχρι 10 m. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η απόσταση Αθήνας – Άγκυρας στην ευθεία είναι 826 km.

• Το Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους παραδόθηκε στην τουρκική πολεμική αεροπορία το κινητό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου CORAL. Έχει εβέλεια τουλάχιστον 100 km, με δυνατότητα παρεμβολών και  παρακολούθησης  των επικοινωνιών και των πτήσεων της ελληνικής πολεμικής αλλά και πολιτικής αεροπορίας. 
• Ο βαλλιστικός πύραυλος Yildirim  κατασκευάζεται και αυτός στην Τουρκία. Ο πύραυλος αρχικά μπορούσε να πλήξει στόχους σε απόσταση από 150-600 χλμ και τελευταία κατέφεραν να αυξήσουν το βεληνεκές στα 900 km. Γίνονται προσπάθειες για αύξηση του βεληνεκούς στα 2.500 km.
• Το άρμα μάχης  ALTAY είναι σχεδόν έτοιμο για μαζική παραγωγή και σύμφωνα με πληροφορίες βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις για πώληση  του στο Ομάν. Ήδη έχει αρχίσει η φάση παραγωγής του, ενώ η πρώτη σειρά αναμένεται να είναι έτοιμη το 2017.
• Προχωρά το πρόγραμμα κατασκευής ρουκετών μεγάλης εμβέλειας Kasirga οι οποίες εκτοξεύονται από τετραπλό εκτοξευτή και μπορούν να πλήξουν στόχους σε απόσταση 120+ km με πιθανότητα κυκλικού σφάλματος 1000 μέτρα.
• Υπάρχει πρόγραμμα οβιδοβόλων 155 km Firtina και η πρώτη φάση ολοκληρώθηκε το 2014 με την κατασκευή συνολικά 280 πυροβόλων. Χρησιμοποιούνται ήδη στις επιχειρήσεις στη Συρία.
• Υπάρχει πρόγραμμα εγχώριας παραγωγής πολεμικών πλοίων, τα ονομαζόμενα Milgem. Ήδη έχουν παραδοθεί 2 φρεγάτες, στον τουρκικό στόλο ενώ συνεχίζεται η ναυπήγηση και άλλων σε ναυπηγεία της Τουρκίας.
• Προχωρά το πρόγραμμα ναυπήγησης υποβρυχίων τύπου 214, όμοια με τα ελληνικά, σε συνεργασία με γερμανικές εταιρίες σε τουρκικά ναυπηγεία και στον εκσυγχρονισμό των Υποβρυχίων 209.
• Η πρώτη πειραματική δοκιμαστική πτήση μη επανδρωμένων «ειδικών» αεροσκαφών κατασκοπείας που έχουν δυνατότητα να πετάξουν σε ύψος μέχρι 23 χιλιάδες μέτρα και επί 18 συνεχείς ώρες, έγινε το 2010. Η παραγωγή τους συνεχίζεται ενώ έχει υπογραφεί συμφωνία κατασκευής 10 τέτοιου τύπου αεροσκαφών.

Όλα αυτά είναι μέρος ενός συνολικού εξοπλιστικού προγράμματος, σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να δημιουργήσουν πανικό, αλλά δημιουργούν εύλογο προβληματισμό, σχετικά με την ισορροπία ισχύος που διαμορφώνεται ανάμεσα στη χώρα μας και την Τουρκία. Στον αντίποδα η αμυντική βιομηχανία στην Ελλάδα βρίσκεται υπό κατάρρευση, οι κρατικές εταιρίες είναι υπερχρεωμένες και οι ιδιωτικές που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό κατάφεραν να επιβιώσουν τα χρόνια της κρίσης λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και δεξιοτήτων τους. Οι εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία απαιτείται να απαλλαγούν άμεσα από ιδεοληψίες συνέχισης του κρατικού ελέγχου, αλλά και προσπάθειες ιδιωτικοποίησης αυτών ευρισκόμενες σε συνθήκες απαξίωσης. Οι  συνεχείς μειώσεις του αμυντικού προϋπολογισμού των τελευταίων ετών αν συνεχισθούν θα επηρεάσουν τη στρατιωτική ισχύ και θα απειλήσουν το αξιόμαχο των Ε.Δ. Θα πρέπει επίσης να αναλογισθούν όλοι τις καταστροφικές συνέπειες του λαϊκισμού και της «μίζας» που βιώσαμε τις περασμένες δεκαετίες στη χώρα μας και κυρίως αυτοί που εφάρμοσαν αυτές τις τακτικές.  Όταν η παραγγελία ενός οπλικού συστήματος γινόταν με κριτήριο το ύψος της «μίζας» και όχι την καταλληλότητά του. Όταν αγοράζαμε οπλικά συστήματα σε 10πλασια πολλές φορές τιμή από άλλες χώρες αντιλαμβάνεται κανείς πόσο εκτεθειμένη κινδυνεύει να βρεθεί η χώρα σε μια εθνική κρίση. Μπορεί βέβαια στη σημερινή εποχή κάποιοι να έβαλαν το χέρι στο «μέλι», θέτοντας τη χώρα σε θανάσιμο κίνδυνο, αλλά υπήρξαν κάποιοι στο παρελθόν, ακόμη και πρωθυπουργοί, που πέθαναν πάμφτωχοι, είτε γιατί χάρισαν την περιουσία τους είτε γιατί επέλεξαν σε όλη τους τη ζωή ένα λιτό τρόπο διαβίωσης και αξίζει να αναφερθούν τα ονόματά τους: Ιωάννης Καποδίστριας, Χαρίλαος Τρικούπης, Επαμεινώντας Δεληγιώργης, Γεώργιος Καφαντάρης, Νικόλαος Πλαστήρας. Ο τελευταίος  έμενε στο νοίκι, ενώ αρνήθηκε να βάλει τηλέφωνο φωνάζοντας «Μα τι λέτε; Η Ελλάδα πένεται και εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;». Αν ανατρέξει κάποιος στο κοινό στοιχείο που συνδέει όλους αυτούς θα διαπιστώσει ότι έζησαν σε εποχές που η Ελλάδα μεγαλούργησε.

Γράφει ο Αντγος ε.α. Λάμπρος τζούμης

ΡΟΥΣΦΕΤΙΟΥ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ.

Ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης Πάνος Κάμμενος, με την ανάληψη των καθηκόντων του είχε δηλώσει ότι στους πρωταρχικούς του στόχους θα ήταν το τέλος του «ρουσφετιού» στις Ένοπλες Δυνάμεις (Ε.Δ.). Λίγους μήνες μετά ανακοίνωσε χαρακτηριστικά πως «στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας καταργήσαμε τα ρουσφέτια και διατηρούνται μόνο όσα έχουν χαρακτήρα καθαρά κοινωνικό, εκεί δηλαδή που έχουν ανάγκη τα παιδιά των ανέργων, των θυμάτων της κρίσης». Πριν μερικές μέρες τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση νομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ που αφορά διάφορα θέματα των Ε.Δ. (Ρυθμίσεις σταδιοδρομικής εξέλιξης στελεχών, οικονομικής μέριμνας, συμβάσεις, συγκρότηση κοινού σώματος, οικονομικών επιθεωρητών, κλπ). Διαβάζοντας το νομοσχέδιο θα σταθώ σε ένα σημείο τα οποίο νομίζω είναι χαρακτηριστικό στο τι ακριβώς εννοεί ο κ. Καμμένος όταν δήλωνε ότι τελειώνει το ρουσφέτι στις Ε.Δ.

Το καλοκαίρι του προηγούμενου έτους με το Ν.4407/16 που προώθησε το ΥΠΕΘΑ και ψηφίστηκε στη βουλή του δόθηκε το δικαίωμα να προσλαμβάνει κατ΄ έτος αριθμό αξιωματικών ειδικής μονιμότητας του ν.324/1976 [δηλ. Ιπτάμενους χειριστές Ελικοπτέρων (Ε/Π), προερχομένων από το θεσμό των Δοκίμων Εφέδρων Αξιωματικών]. Με τον ίδιο νόμο δόθηκε η δυνατότητα στους αξιωματικούς της κατηγορίας αυτής, οι οποίοι μέχρι τότε αποστρατεύονταν στο βαθμό του Ταγματάρχη να παραμένουν 6 χρόνια στο βαθμό αυτό και στη συνέχεια να προάγονται στο βαθμό του Αντισυνταγματάρχη. Μετά τη συμπλήρωση 26 ετών πραγματικής υπηρεσίας έχουν το δικαίωμα να υποβάλλουν αίτηση παραμονής και με απόφαση του ΥΕΘΑ παραμένουν στην ενεργό υπηρεσία και προάγονται στο βαθμό του Συνταγματάρχη, μέχρι την ηλικία των 60 ετών. Επίσης δόθηκε η δυνατότητα στη συγκεκριμένη κατηγορία αξιωματικών όταν προάγονται στο βαθμό του Συνταγματάρχη να τοποθετούνται στο ΓΕΣ και στο ΓΕΕΘΑ, σε θέσεις που θα καθορίζονται από τον ΥΕΘΑ. Με το άρθρο 3 του νέου νομοσχέδιου που τέθηκε πρόσφατα σε δημόσια διαβούλευση ο κ. Καμμένος επανέρχεται και προωθεί διάταξη σύμφωνα με την οποία προβλέπεται η επαναφορά Αξιωματικών της κατηγορίας αυτής που έχουν αποστρατευθεί μέχρι τρία (3) έτη πριν από την έναρξη ισχύος του ν.4407/2016.

Θα ήθελα να δηλώσω κατ΄ αρχήν ότι δεν διακατέχομαι από οποιαδήποτε διάθεση αντιπαράθεσης απέναντι στην κατηγορία αυτών των αξιωματικών, οι οποίοι έχουν προσφέρει τα μέγιστα στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ε.Δ. Θα πρέπει όμως να επισημανθούν κάποια θέματα, καθόσον οι διατάξεις που προωθούνται καταστρατηγούν τις αρχές της ισονομίας, της δικαιοσύνης και μοναδικό σκοπό έχουν την εξυπηρέτηση «ημετέρων».

Ο θεσμός προσλήψεως των αξκών ειδικής μονιμότητας παραμένει ανενεργός από το 1989 και ο αριθμός των αξιωματικών αυτής της κατηγορίας είναι πολύ μικρός. Οι ανάγκες τα τελευταία χρόνια καλύπτονται από τα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΣΕΙ) και τις Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ) και συνεπώς δεν στοιχειοθετείται ανάγκη ενεργοποιήσεως του θεσμού και δεν απαιτείται πρόσληψη νέων χειριστών ειδικής μονιμότητας. Αν υπάρχει σχεδιασμός για πρόσληψη αξιωματικών αυτής της κατηγορίας, τότε θα πρέπει να επανεξεταστεί ο ν. 324/1976 από μηδενική βάση καθόσον από την έκδοσή του έχουν επέλθει πάμπολλες τροποποιήσεις στην υπηρεσιακή εξέλιξη και ιεραρχία των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων καθώς και στα θέματα διοίκησης. Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι υπάρχει ήδη μεγάλος αριθμός αξιωματικών βαθμού Άνχου και Σχη στην Αεροπορία Στρατού και η προαγωγή και άλλων θα διογκώσει την πυραμίδα της ιεραρχίας.

Το ερωτήματα λοιπόν που δημιουργούνται μετά τα παραπάνω είναι τα εξής:

 - Ποια είναι η επιχειρησιακή αναγκαιότητα για την πρόσληψη ενός αξιωματικού αυτής της κατηγορίας και την τοποθέτηση μέχρι την ηλικία των 60 ετών σε μεγάλα Επιτελεία (ΓΕΕΘΑ, ΓΕΣ), όταν δεν προέρχεται από παραγωγική Σχολή, δεν έχει αποφοιτήσει από Σχολές επιμόρφωσης όπως η ΣΔΙΕΠ, ΑΔΙΣΠΟ και η ΣΕΘΑ και δεν υπάρχει η ανάλογη επιτελική εμπειρία ;

- Πως είναι δυνατόν η προαγωγή των αξιωματικών των προερχομένων από παραγωγικές σχολές να πραγματοποιείται κατόπιν συνεχούς αξιολογήσεως και συμπληρώσεως χρόνου διοικήσεως και ειδικής υπηρεσίας (ν. 3883/10, άρθρο 28), ενώ των αξιωματικών της κατηγορίας αυτής να γίνεται χωρίς καμία άλλη προϋπόθεση πλην των ετών υπηρεσίας ;

- Ποια εξήγηση μπορεί να δώσει ο κ. ΥΕΘΑ σε έναν αξιωματικό προερχόμενο από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, ο οποίος το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του υπηρέτησε σε θέσεις υψηλής επιχειρησιακής ευθύνης στον Έβρο και τα νησιά και στις ετήσιες κρίσεις αποστρατεύεται χωρίς τη θέληση του με το βαθμό του Σχη, σε σχέση με έναν αξιωματικό ειδικής μονιμότητας που ενώ δεν προέρχεται από παραγωγική σχολή του δίνεται το δικαίωμα της προαγωγής στο βαθμό αυτό ;

- Ποια εξήγηση αντίστοιχα μπορεί να δοθεί σ΄ έναν αξιωματικό απόφοιτο Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών του Σ.Ξ., του Π.Ν. και της Π.Α. οι οποίοι έχουν ως καταληκτικό βαθμό αυτό του Άνχη εκτός και αν είναι κάτοχοι πτυχίου Α.Ε.Ι. οπότε έχουν ως καταληκτικό βαθμό αυτόν του Σχη (Ν. 3883/10, άρθρο 23) ;

- Ποια εξήγηση μπορεί να δοθεί σε αξιωματικούς βαθμού Συνταγματάρχη και αντιστοίχων των άλλων κλάδων, όταν σύμφωνα με τις διατάξεις του νέου νομοσχεδίου τους δίνεται η δυνατότητα οικειοθελούς παραμονής στην ενεργό υπηρεσία εκτός οργανικών θέσεων (ΕΟΘ), σε περίπτωση που κρίνονται ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους πριν από τη συμπλήρωση του πεντηκοστού ογδόου έτους της ηλικίας τους (θετικό), αλλά καθορίζεται ότι όσοι τίθενται ΕΟΘ δεν δικαιούνται καταβολής επιδόματος κινδύνου, ενώ οι χειριστές ειδικές μονιμότητας θα λαμβάνουν το πτητικό επίδομα μέχρι την ηλικία των 60 ετών;

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΟΥ Α/ΓΕΣ άρθρο απάντηση στον ευρωβουλευτή της ΧΑ κ. Συναδινό

Πριν μερικές μέρες ο Αντιστράτηγος ε.α. και ευρωβουλευτής της Χρυσής Αυγής Ελευθέριος Συναδινός, με ανοιχτή επιστολή απευθύνθηκε στον Α/ΓΕΣ, επικαλούμενος ένα διοικητικό θέμα, που αφορούσε την επιβολή ποινής σε σημαιοφόρο κατά τη διάρκεια της παρέλασης της 25ης Μαρτίου λόγω νωθρότητας στο χαιρετισμό. Προφανώς ο σημαιοφόρος δεν μετακίνησε με ζωηρότητα τη σημαία προς το στήθος του διερχόμενος προ του Προέδρου της Δημοκρατίας, όπως όφειλε και ο Α/ΓΕΣ, θεώρησε σκόπιμο να τον εγκαλέσει. Ο κ. Συναδινός με αφορμή το γεγονός άσκησε κριτική στον Α/ΓΕΣ με προσωπικές αναφορές και του απηύθυνε συμβουλές περί χρηστής Διοίκησης. Αναφέρθηκε επίσης σε θέματα που αφορούν γενικότερα τις Ένοπλες Δυνάμεις. Οι ανησυχίες που εκφράζει μέσα στην επιστολή του για κακώς κείμενα στο χώρο των Ε.Δ. σε μεγάλο βαθμό αποτελούν αντικείμενο προβληματισμού για τους περισσότερους από τους εν ενεργεία και εν αποστρατεία συναδέλφους. Θα πρέπει όμως να επισημανθούν τα εξής :

Ο κ. Συναδινός όταν έθεσε την υποψηφιότητά του ως ευρωβουλευτής με μια συμβολική κίνηση δήλωσε ότι «καταθέτει τα γαλόνια του» στη Χρυσή Αυγή. Δηλαδή ότι είναι ένας απλός στρατιώτης του κόμματος και ο αρχηγός και η ηγεσία αυτού τον εκπροσωπούν και τον εκφράζουν πλήρως. Θα έπρεπε λοιπόν εφ΄ όσον ανησυχεί για την κατάσταση του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων να ασκήσει τον δέοντα κοινοβουλευτικό έλεγχο, μέσω του κόμματός του, όπως ο ίδιος εξ΄ άλλου έχει αποδεχθεί. Αν η επιστολή είχε προσωπικό χαρακτήρα στο πλαίσιο του δικαιώματος που έχει ο καθένας να εκφράζει τις ανησυχίες του για την κατάσταση των Ε.Δ., νομίζω ότι θα έπρεπε να ήταν περισσότερο προσεκτικός στο ύφος της επιστολής απέναντι στο θεσμό του Α/ΓΕΣ και το σεβασμό που απαιτείται σ΄ αυτόν, από έναν άνθρωπο που προέρχεται από τις Ε.Δ. και θλίβεται για την κατάσταση, όπως λέει ο ίδιος στην επιστολή του. Είχε τη δυνατότητα να απευθύνει προσωπική επιστολή στον Α/ΓΕΣ χωρίς να την κοινοποιήσει δημόσια αλλά δεν το έκανε. Για τα χρόνια προβλήματα στο χώρο των Ε.Δ. από την πλευρά της στρατιωτικής ηγεσίας δεν έχει προφανώς ευθύνη μόνο ο Α/ΓΕΣ ο οποίος ανέλαβε πρόσφατα τα καθήκοντά του αλλά και όλοι όσοι φτάσαμε στα ανώτατα αξιώματα της στρατιωτικής ιεραρχίας (Ταξίαρχοι και άνω),στο μερίδιο που αναλογεί στον καθένα και ασφαλώς και ο κ. Συναδινός, ο οποίος έφτασε στο βαθμό του Αντιστρατήγου. Η ανοιχτή επιστολή λοιπόν που δημοσίευσε ήταν μια λάθος κίνηση που πλήττει το θεσμό του Α/ΓΕΣ, είχε περισσότερο επικοινωνιακό σκοπό παρά την έκφραση των ανησυχιών του για το αξιόμαχο της κατάστασης των Ε.Δ.

Αντγος ε.α. Λάμπρος Τζούμης

Οι «κόκκινες γραμμές» της Ελλάδας απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα

Του Λάμπρου Τζούμη / Αντιστρατήγου ε.α.

Στο πλαίσιο της κλιμακούμενης προκλητικότητας της Τουρκίας σε επιχειρησιακό και λεκτικό επίπεδο, το τελευταίο διάστημα ο Τούρκος ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου προέβη σε δηλώσεις, σύμφωνα με τις οποίες: «Η Τουρκία έχει τη δυνατότητα να ανέβει στα Ίμια αν απαιτηθεί, κάτι εξ΄ άλλου που πραγματοποίησε το 1996». Ο Έλληνας ΥΕΘΑ Π. Καμμένος σε απάντηση των δηλώσεων αυτών, επεσήμανε : «Αν θέλουν να έρθουν στα Ίμια, να δούμε, θα φύγουν από εκεί;». Πριν λίγες μέρες ο Έλληνας ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς με αφορμή εκτέλεση πυρών από τουρκικό σκάφος εντός Ελληνικών Χωρικών Υδάτων ανατολικά του Φαρμακονησίου, είχε προειδοποιήσει την Τουρκία, ότι την επόμενη φορά που θα ξεπεράσει τις «κόκκινες γραμμές», θα υπάρξει δυναμική αντίδραση. Το ερώτημα που δημιουργείται είναι ποιος καθορίζει αυτές τις «κόκκινες γραμμές» και ποιες ακριβώς είναι αυτές; Η ρητορική των τελευταίων ημερών από ελληνικής πλευράς, προφανώς βασίζεται στην εκτόξευση απειλής αντιποίνων και αποσκοπεί να πείσει την Τουρκία να μην πραγματοποιήσει τα σχέδια της. Για να καταστεί όμως η αποτροπή αποτελεσματική, πρέπει να πειστεί η Άγκυρα ότι είναι αξιόπιστη και οι δηλώσεις αυτές δεν εντάσσονται στο επικοινωνιακό πεδίο. Όποια και αν είναι η ρητορική που αναπτύσσεται από τη χώρα μας, η εκτίμηση της ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής γίνεται από την Τουρκία, η οποία αναλογιζόμενη το κόστος σε σχέση με τα προσδοκώμενο όφελος, την οδηγεί στην οποιαδήποτε απόφαση. Η πειστική απειλή από την πλευρά μας πρέπει να εξασφαλίζει ότι σε περίπτωση επιθετικής ενέργειας της Τουρκίας, αφενός μεν δεν θα της επιτρέψει να επιτύχει τους σκοπούς της, αφετέρου δε θα καταβάλει δυσανάλογα μεγάλο τίμημα γι’ αυτό.

Μέχρι σήμερα τουλάχιστον, η στρατηγική του κατευνασμού που εφαρμόζει η χώρα μας με συνεχείς υποχωρήσεις και παραχωρήσεις δεν φαίνεται ότι προάγει την αποτροπή, αλλά αντίθετα ενθαρρύνει την τουρκική αδιαλλαξία και εξυπηρετεί τις τουρκικές επιδιώξεις. Η Τουρκία από το 1996, έχει καταφέρει να θέσει σε εφαρμογή τη θεωρία των γκρίζων ζωνών που αφορά την αμφισβήτηση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας σε μεγάλο αριθμό νησιών και εντάσσεται μέσα στη γενικότερη αναθεωρητική στρατηγική της Άγκυρας, με ορατό σκοπό την αλλοίωση ή και ανατροπή του σημερινού καθεστώτος στο Αιγαίο. Είναι σαφές ότι οποιαδήποτε πολεμική εμπλοκή με την Τουρκία δεν είναι επιθυμητή, αλλά για την υλοποίηση μιας αποτελεσματικής αποτρεπτικής στρατηγικής είναι απαραίτητη:

- Πολιτική βούληση για διεκδίκηση των εθνικών μας συμφερόντων και εκπόνηση εθνικής στρατηγικής που θα προκύψει από διακομματική εθνική συνεννόηση, με σταθερότητα και συνέπεια ανεξάρτητα εσωτερικών πολιτικών διακυμάνσεων.

- Αναδιάρθρωση του μηχανισμού εθνικής ασφάλειας με αντιμετώπιση θεσμικών αδυναμιών σε θέματα χειρισμού κρίσεων (Συγκρότηση Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας).

- Διατήρηση και επαύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και ικανότητας των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, η οποία πρέπει να κινείται στις εξής κατευθύνσεις: 

1. Αντιμετώπιση του προβλήματος της υποστελέχωσης των μονάδων του Στρατού Ξηράς λόγω του δημογραφικού προβλήματος, της μικρής διάρκειας της θητείας και της μη πρόσληψης επί σειρά ετών επαγγελματιών οπλιτών, το οποίο συνδυαζόμενο με τη «γήρανση» του μόνιμου προσωπικού (ΕΠΟΠ-ΕΜΘ), επηρεάζει την επιχειρησιακή ετοιμότητα του Σ.Ξ. Ο μικρός χρόνος διάρκειας θητείας των οπλιτών και η ανάθεση σ΄ αυτούς πολλαπλών καθηκόντων, έχει ως αποτέλεσμα εκτός των άλλων και τη δημιουργία ανεκπαίδευτης εφεδρείας, η οποία αποτελεί ζωτικό επιχειρησιακό τομέα της εθνικής πολεμικής προπαρασκευής. 

2. Αποδέσμευση όσο είναι δυνατόν των Ενόπλων Δυνάμεων από αλλότρια έργα (προσφυγικό, διακομιδές, κ.λπ), με δεδομένο και όσα προαναφέρθηκαν σχετικά με την υποστελέχωση των μονάδων του Σ.Ξ. 

3. Ανάπτυξη της διακλαδικότητας και διαλειτουργικότητας που είναι απαραίτητο να ξεκινά από απλά καθημερινά θέματα οργάνωσης και λειτουργίας και να επεκτείνεται σε θέματα σχεδίασης, εκπαίδευσης, συνεργασίας των Κλάδων των Ε.Δ. με τη χρησιμοποίηση κοινής γλώσσας και ορολογίας καθώς και κοινών διαδικασιών. 

4. Αναβάθμιση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, η οποία θα περιορίσει την εκροή συναλλάγματος, θα συμβάλλει στην αύξηση θέσεων εργασίας και στη διατήρηση της στρατιωτικής ισχύος ανάμεσα στη χώρα μας και στην Τουρκία.

5. Εκπόνηση νέας δομής δυνάμεων, που θα προκύψει από την εκτίμηση της απειλής αλλά και των κινδύνων που αντιμετωπίζει η χώρα, η οποία θα συνδυαστεί με γενναίες και ρηξικέλευθες αποφάσεις που θα μειώσουν τις λειτουργικές δαπάνες και αφορούν θέματα αναδιοργάνωσης, δημιουργία πολυδύναμων στρατοπέδων, κ.λπ. 

6. Αποκατάσταση, εντός του πλαισίου των δυνατοτήτων του προϋπολογισμού για την άμυνα ώστε να διατηρηθεί η διαθεσιμότητα των υπαρχόντων οπλικών συστημάτων και μέσων (εξασφάλιση απαραίτητων ανταλλακτικών, πυρομαχικών, καυσίμων) 

7. Τέλος αξιοποίηση του σημαντικότερου παράγοντα στρατιωτικής ισχύος, δηλ. του προσωπικού, από τον οποίο εξαρτάται η αποτελεσματικότητα των οπλικών συστημάτων (ποιότητα, εκπαίδευση, ηθικό). Το θέμα της ηθικής και υλικής καταξίωσης των στελεχών των Ε.Δ. θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο προτεραιότητας εκ μέρους της πολιτείας και να εκδηλώσει τις απαραίτητες ενέργειες, ώστε να διατηρήσει την αξιοπρέπεια, το κύρος και το επίπεδο διαβίωσής τους.

Συζήτηση για Εθνικά Θέματα στον Blue Sky

Συζήτηση στο Blue Sky TV επί θεμάτων επικαιρότητας

Συζήτηση για το Κυπριακό, Εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία, Προσφυγικό - Μεταναστευτικό και Τρομοκρατία

Δολοφονία Ρώσου Πρέσβη, Συριακό, Τουρκική προκλητικότητα, Δηλώσεις Ζουράρι κλπ

«Προσφυγικό – Μεταναστευτικό»: Συμπεράσματα από τη μέχρι σήμερα συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας και προτάσεις για μια βιώσιμη λύση

Συζήτηση για Τουρκική προκλητικότητα - Καμμένος και Κυπριακό στον BLUESKY (βίντεο)

Τουρκική προκλητικότητα και ελληνική αποτρεπτική στρατηγική, μέσα από τα συμπεράσματα της ελληνοτουρκικής κρίσης του 1987 (βίντεο)

Συζήτηση για τις εξελίξεις στο Κυπριακό (βίντεο)

Το κυπριακό μεταξύ σφύρας και άκμονος, εξελίξεις και προοπτική επίλυσης

Οι νέες ισορροπίες στους εξοπλισμούς Ελλάδας - Τουρκίας (βίντεο)

Ο Αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός και τα ζητήματα «αγκάθια» στις σχέσεις Ελλάδας - Αλβανίας.

Συζήτηση για δηλώσεις Ερντογάν - επισκέψεις Ομπάμα και Λαβρόφ (βίντεο)