Το κουρδικό δημοψήφισμα του Δρος Νίκου Λυγερού

Πολλοί δεν πίστευαν ότι θα γίνει το κουρδικό δημοψήφισμα κι όμως γίνεται και το ζούμε όσο αδιανόητο και να φαινόταν αρχικά. Πολλοί προσπάθησαν να εμποδίσουν την διεξαγωγή του, άλλοι για λόγους διπλωματικούς δίχως όμως να επιμένουν κι άλλοι για λόγους ιδεολογικούς, διότι ήθελαν να το αποκλείσουν από την πραγματικότητά τους. Υπήρχε μάλιστα κράτος που αν μπορούσε θα είχε εξοντώσει όλους τους Κούρδους για να μην ψηφίσουν, τόσο πολύ φοβάται το αποτέλεσμα και τις επιπτώσεις του. 

Ενώ άλλοι περιμένουν από αυτό το παράδειγμα απελευθέρωσης, την ίδια τους την ελευθερία, διότι δεκαετίες παλεύουν για να ξαναβρούν τα εδάφη τους, τα οποία δεν είναι βέβαια χαμένες πατρίδες αλλά απλώς κατεχόμενα. Έτσι με το κουρδικό δημοψήφισμα που ανήκει στις ιστορικές ημερομηνίες της Ανθρωπότητας, αλλάζουμε φάση όχι μόνο για τους Κούρδους αλλά για όσους παλεύουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των αυτοχθόνων λαών. 

Στην πραγματικότητα το κουρδικό δημοψήφισμα είναι ένα χειροπιαστό παράδειγμα εφαρμογής των Δικαιωμάτων της Ανθρωπότητας, αφού επιτρέπει στους αθώους και τους Δίκαιους να εκφραστούν ελεύθερα ενάντια στην βαρβαρότητα των συστημάτων που μισούν τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των ανθρώπων. Με το κουρδικό δημοψήφισμα, οι Κούρδοι δεν δηλώνουν μόνο ότι θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι αλλά επίσης ότι αποτελούν έναν λαό της Ανθρωπότητας όσο και να ήθελε να το αποφύγει κάθε βάρβαρο κράτος.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=35002&l=gr

Μάθημα δημοκρατίας υπουργού Δικαιοσύνης της Εσθονίας στον Κοντονή

Η Κασπία ως ενεργειακό σταυροδρόμι του 21ου αιώνα!

Ερντογάν: Η Ελλάδα κρύβει 10 τρομοκράτες που έφυγαν από την Τουρκία

Είχε καιρό να… χτυπήσει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατηγορώντας την Ελλάδα, και το… διέπραξε σε μία μάλλον όχι τυχαία χρονική συγκυρία: λίγα 24ωρα πριν από την επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού, Μπιναλί Γιλντιρίμ, σε Αθήνα και Θράκη, που είναι προγραμματισμένη για την Δευτέρα, 19 Ιουνίου.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, για άλλη μια φορά, σε τηλεοπτική του συνέντευξη, κατηγόρησε την Ελλάδα, μεταξύ άλλων, ότι υποθάλπει τους τρομοκράτες (σ.σ. όπως αποκαλεί όσους κατηγορεί για το αποτυχημένο πραξικόπημα) που έφυγαν από την χώρα του. Μάλιστα, έκανε λόγο για δέκα τρομοκράτες που βρήκαν καταφύγιο σε ελληνικό έδαφος.

«Ορισμένοι ακόμα κρύβουν τους τρομοκράτες που έφυγαν από εδώ. Όπως η Ελλάδα και η Γερμανία. Για παράδειγμα, αυτή την στιγμή, υπάρχουν πάνω από δέκα στην Ελλάδα και ξέρετε τι μας λένε; Αυτό είναι θέμα της Δικαιοσύνης, εμείς δεν μπορούμε να παρέμβουμε. Τι ανοησίες είναι αυτές;» είπε χαρακτηριστικά ο Ερντογάν.

Ο Τούρκος πρόεδρος κατηγόρησε επίσης χώρες της ΕΕ για φασισμό, αναφερόμενος στην απαγόρευση των προεκλογικών εκστρατειών την περίοδο πριν από το δημοψήφισμα στην Τουρκία.

«Σε ορισμένες χώρες της ΕΕ, στην ιστορία, στο παρελθόν, υπήρξαν ναζιστικές και φασιστικές εφαρμογές. Δυστυχώς, τα ίδια έχουν εφαρμοστεί και στους πολίτες μου» υποστήριξε ο Ερντογάν.

http://www.eleftherostypos.gr/diethni/107786-erntogan-i-ellada-krybei-10-tromokrates-poy-efygan-apo-tin-toyrkia/

Επικίνδυνη η κρίση με Κατάρ: Διώχνει τον πρέσβη της χώρας η Αίγυπτος, μέτρα από άλλες χώρες

FILE PHOTO: US President Donald J. Trump (R), US First Lady Melania Trump (R-2), King Salman bin Abdulaziz al-Saud of Saudi Arabia (C) and Egyptian President Abdel Fattah al-Sisi (L) opening the World Center for Countering Extremist Thought in Riyadh, Saudi Arabia. EPA, SAUDI PRESS AGENCY HANDOUT, EDITORIAL USE ONLY

Η Αίγυπτος ανακοίνωσε ότι δίνει διορία 48 ωρών στον πρεσβευτή του Κατάρ για να εγκαταλείψει τη χώρα, δήλωσε ο εκπρόσωπος του αιγυπτιακού υπουργείου Εξωτερικών.

Παράλληλα το Κάιρο ζήτησε από τον επιτετραμμένο του στο Κατάρ να επιστρέψει στη χώρα σε διάστημα 48 ωρών. 

Την ίδια ώρα κάποιες αιγυπτιακές τράπεζες σταμάτησαν τις συναλλαγές τους με τις τράπεζες του Κατάρ, όπως ανακοίνωσαν τέσσερα πιστωτικά ιδρύματα με έδρα το Κάιρο. 

Οι αιγυπτιακές αρχές δεν έχουν διευκρινίσει αν πρόκειται να διακοπούν και οι εμπορικές σχέσεις με το Κατάρ. 

Στο μεταξύ ο Αιγύπτιος δισεκατομμυριούχος Ναγκίμπ Σαουίρις κάλεσε τους επιχειρηματίες της χώρας να αποσύρουν τις επενδύσεις τους από το Κατάρ και να σταματήσουν τις συναλλαγές τους με τη χώρα, όπως δήλωσε ο εκπρόσωπός του. 

Η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν, η Αίγυπτος, η Υεμένη, η κυβέρνηση της ανατολικής Λιβύης διέκοψαν σήμερα τις διπλωματικές τους σχέσεις το Κατάρ, κατηγορώντας το ότι «στηρίζει την τρομοκρατία», και έλαβαν μια σειρά μέτρων με σκοπό να το απομονώσουν. 

– Άμεση διακοπή των διπλωματικών σχέσεων με το Κατάρ: το Μπαχρέιν, και τα ΗΑΕ ζήτησαν από τους διπλωμάτες τους να εγκαταλείψουν τη Ντόχα εντός 48 ωρών. Το 2014 Ριάντ, Μανάμα και Αμπού Ντάμπι είχαν ανακαλέσει τους πρεσβευτές τους από τη Ντόχα για να διαμαρτυρηθούν για την υποστήριξη που προσέφερε το Κατάρ στους Αδελφούς Μουσουλμάνους. 

– Κλείσιμο του εναέριου χώρου της Σαουδικής Αραβίας, του Μπαχρέιν και των ΗΑΕ στην αεροπορική εταιρεία του Κατάρ, αναστολή των αεροπορικών και ναυτικών συνδέσεων μαζί του μέσα σε διάστημα 24 ωρών. 

Οι εταιρείες Etihad, Emirates και flydubai αναστέλλουν τις πτήσεις τους προς τη Ντόχα από αύριο το πρωί. Η Qatar Airways ανέστειλε τις πτήσεις της προς τη Σαουδική Αραβία, η εθνική εταιρεία της οποίας Saudi έλαβε ανάλογο μέτρο. 

– Κλείσιμο των χερσαίων συνόρων μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ. 

– Απαγόρευση στους πολίτες της Σαουδικής Αραβίας, των ΗΑΕ και του Μπαχρέιν να μεταβούν στο Κατάρ. 

– Οι πολίτες του Κατάρ, επισκέπτες ή μόνιμοι κάτοικοι στις τρεις αυτές χώρες, θα πρέπει να αναχωρήσουν σε διάστημα 14 ημερών. Το μέτρο αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη συμφωνία για ελεύθερη μετακίνηση στο εσωτερικό των χωρών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (CCG: Σαουδική Αραβία, Μπαχρέιν, ΗΑΕ, Κουβέιτ, Ομάν και Κατάρ). 

- Μόνο οι προσκυνητές από το Κατάρ επιτρέπεται να μεταβαίνουν στη Σαουδική Αραβία για να επισκεφθούν τους ιερούς μουσουλμανικούς τόπους. 05/06/2017 15:07 ΑΠΕ-ΜΠΕ- Reuters Κάιρο

https://mignatiou.com/2017/06/zoirevi-i-krisi-me-katar-diochni-ton-presvi-tis-choras-i-egiptos-metra-apo-alles-chores/

Γερμανία-Τουρκία στα άκρα. Το Βερολίνο αποσύρει τον στρατό από το Ιντσιρλίκ

Το Βερολίνο θα αποσύρει τους Γερμανούς στρατιώτες από τη βάση Ιντσιρλίκ, δήλωσε ο ΥΠΕΞ Γκάμπριελ. Ο πρωθυπουργός Γιλντιρίμ ακύρωσε την προγραμματισμένη συνάντησή του με τον Γερμανό ΥΠΕΞ λόγο "φόρτου εργασίας".

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε σήμερα ότι μια αντιπροσωπεία Γερμανών βουλευτών μπορεί να επισκεφθεί τη βάση του ΝΑΤΟ στο Ικόνιο, όχι όμως και τη βάση Ιντσιρλίκ στη νότια Τουρκία.

Παράλληλα ο Τσαβούσογλου κατηγόρησε τις ξένες υπηρεσίες Πληροφοριών ότι χρησιμοποιούν ως πράκτορές τους δημοσιογράφους που εργάζονται στην Τουρκία, ενώ κάλεσε το Βερολίνο να εκδώσει όσους Τούρκους έχουν ζητήσει άσυλο στη Γερμανία και συνδέονται με την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών υπογράμμισε ότι αν εξομαλυνθούν οι συνθήκες, τότε οι Γερμανοί βουλευτές θα μπορέσουν να επισκεφθούν το Ιντσιρλίκ.

Στη συνέχεια, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ ανακοίνωσε ότι η χώρα του δεν έχει άλλη επιλογή από το να αποσύρει τις δυνάμεις της από την αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ.

«Η Τουρκία έχει ξεκαθαρίσει ότι, για λόγους εσωτερικής πολιτικής, δεν μπορεί να εγκρίνει την επίσκεψη όλων των βουλευτών», επεσήμανε ο Γκάμπριελ στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου έπειτα από συνάντηση που είχε με τον Τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην Άγκυρα.

Καθώς οι επιχειρήσεις της εγκρίνονται από το κοινοβούλιο, οι Γερμανοί βουλευτές θα πρέπει να είναι σε θέση να επισκέπτονται τη Μπούντεσβερ, εξήγησε ο Γκάμπριελ.

«Η Τουρκία πρέπει να κατανοήσει ότι σε αυτή την κατάσταση, πρέπει να μεταφέρουμε τα στρατεύματά μας από το Ιντσιρλίκ», υπογράμμισε. «Το γερμανικό κοινοβούλιο θα ζητήσει από την κυβέρνηση να βρει ένα άλλο σημείο για (να μεταφερθούν) οι Γερμανοί στρατιώτες που είναι στο Ιντσιρλίκ», κατέληξε ο Γκάμπριελ.

Πηγές από το γραφείο του Τούρκου πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλντιρίμ δήλωσαν άλλωστε ότι η συνάντηση που ήταν προγραμματισμένη με τον Γερμανό υπουργό Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ ακυρώθηκε εξ αιτίας "του γεμάτου προγράμματος" του πρωθυπουργού.

Οι πληροφορίες αυτές έγιναν γνωστές λίγη ώρα αφού ο Γκάμπριελ ανακοίνωσε ότι η Γερμανία θα αποσύρει τα στρατεύματά της από τη βάση Ιντσιρλίκ εξαιτίας της άρνησης των τουρκικών αρχών να επιτρέψουν σε Γερμανούς βουλευτές να τα επισκεφθούν.

Εντείνεται η κρίση

Οι σχέσεις μεταξύ Γερμανίας και Τουρκίας, και οι δύο χώρες μέλη του ΝΑΤΟ, περνούν κρίση εδώ και καιρό και ιδίως την περίοδο που προηγήθηκε του δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου στην Τουρκία.

Οι τουρκικές αρχές έχουν εμποδίσει Γερμανούς βουλευτές να επισκεφθούν τους περίπου 250 Γερμανούς στρατιώτες που βρίσκονται στη βάση του Ιντσιρλίκ στο πλαίσιο του υπό τις ΗΠΑ συνασπισμού κατά του Ισλαμικού Κράτους, λέγοντας ότι το Βερολίνο πρέπει πρώτα να βελτιώσει τη στάση του.

Η Άγκυρα δικαιολογεί την απαγόρευση κατηγορώντας το Βερολίνο ότι έχει δώσει πολιτικό άσυλο σε Τούρκους πολίτες, μεταξύ αυτών και στρατιωτικοί, οι οποίοι κατηγορούνται από την κυβέρνηση του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ότι συνδέονται με το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016.

Στο περιθώριο της συνόδου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες τον Μάιο, ο Ερντογάν είχε εκφράσει στη Γερμανίδα καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ την αποδοκιμασία του για την παροχή από το Βερολίνο ασύλου σε στρατιωτικούς που η Άγκυρα κατηγορεί ότι είχαν συνωμοτήσει με τους πραξικοπηματίες.

Διαφωνία στους κόλπους της γερμανικής κυβέρνησης

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα πίεζε για απόσυρση των στρατιωτών, το Χριστιανοδημοκρατικό θέλει περισσότερο χρόνο για διαπραγματεύσεις.

Σε κάθε περίπτωση η διαμάχη μεταφέρθηκε στις πλάτες των 260 Γερμανών στρατιωτών που από τη βάση του Ιντσιρλίκ συμμετέχουν έμμεσα στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους με αναγνωριστικές πτήσεις. Το SPD του Γκάμπριελ ήθελε την άμεση απόσυρση των Τοrnado στην Ιορδανία και καλούσε την υπουργό Άμυνας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να παρουσιάσει άμεσα στη βουλή σχέδιο μετακίνησής τους στην χώρα. Κάτι που τελικά, δρομολογείται.

Πηγή: Deutsche Welle - ΑΜΠΕ - Φωτογραφία: AP Photo/Burhan Ozbilici

http://news247.gr

Ο γνωστός τουρκολόγος κ. Χρήστος μηνάγιας (ΣΣΕ-82) αναλύει στο militaire.gr {Τουρκία Δημοψήφισμα: Οι συσχετισμοί, οι προβλέψεις, οι συνέπειες!}

Ιδιαιτέρα αιχμηρές και άκρως απειλητικές για τις τουρκικές εξελίξεις και για το δημοψήφισμα

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 

Ιδιαιτέρα αιχμηρές και άκρως απειλητικές για τις τουρκικές εξελίξεις και για το δημοψήφισμα ήταν οι δηλώσεις ενός από τους κορυφαίους πολέμαρχους του κουρδικού ΡΚΚ στην Τουρκία και συγκεκριμένα του Cemil Bayık. 

Όπως αναφέρουν τα ίδια τα τουρκικά ΜΜΕ, ο πολέμαρχος του ΡΚΚ και από τους παλαιότερους στενούς συντρόφους του Οτσαλάν, ο Τζεμίλ Μπαΐκ, τόνισε σε δηλώσεις του προτρέποντας τους Κούρδους της Τουρκίας να ψηφίσουν Όχι στο δημοψήφισμα της Κυριακής, πως αν βγει το Όχι, θα υπάρξει περιθώριο για να αρχίσει ένας εποικοδομητικός διάλογος για την επίλυση του κουρδικού προβλήματος. 

Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή στην περίπτωση που τελικά επικρατήσει το Ναι και ο Ερντογάν κερδίσει, τότε αυτό θα σημάνει ότι αρχίζει ξανά ο εσωτερικός πόλεμος και αυτή την φορά θα είναι αμείλικτος, θα χυθεί πολύ αίμα και θα έχουμε επιθέσεις σε όλη την έκταση της τουρκικής επικράτειας. 

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr

Γερμανικό «άτυπο» εμπάργκο όπλων στην Τουρκία…

Το Βερολίνο έχει απορρίψει 11 αιτήματα της Τουρκίας για προμήθειες όπλων λόγω της συστηματικής παραβίασης των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, όπως προκύπτει από την απάντηση του υπουργείου Οικονομικών της Γερμανίας στην κοινοβουλευτική ερώτηση του βουλευτή Jan van Aken.

ΠΗΓΗ: http://e-amyna.com/

Συγκεκριμένα, η ομοσπονδιακή κυβέρνησης της Γερμανίας απέρριψε 11 αιτήματα για προμήθειες όπλων, πυρομαχικών και απαρτίων για την κατασκευή οπλικών συστημάτων από την τουρκική αμυντική βιομηχανία από το Νοέμβριο του 2016 μέχρι σήμερα, όταν για το διάστημα μεταξύ 2010 και 2015 είχαν απορριφθεί μόλις 8 τουρκικά αιτήματα.

Κατά δήλωση του Γερμανού βουλευτή στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, «αυτό είναι το πρώτο βήμα και πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η Τουρκία δεν θα παραλάβει κανένα όπλο από την Γερμανία» καθώς η Τουρκική κυβέρνηση γίνεται ολοένα και πιο αυταρχική.

Είχε προηγηθεί δημοσίευμα του περιοδικού Stern, το οποίο χαρακτήριζε ως «απόλυτο παραλογισμό» την απόφαση της γερμανικής Rheinmetall να συμμετάσχει σε κοινοπραξία με τουρκικές εταιρείες με σκοπό την παραγωγή αρμάτων μάχης.

Αντίστοιχοι περιορισμοί στην εξαγωγή γερμανικών οπλικών συστημάτων είχαν επιβληθεί στις 20 Μαρτίου του 1995 όταν ο Τουρκικός Στρατός εισέβαλε στο βόρειο Ιράκ για την καταστολή του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος.

Σημειώνεται το κοινοβούλιο της Αυστρίας έλαβε ομόφωνη απόφαση στις 23 Νοεμβρίου 2016 για την επιβολή εμπάργκο εξαγωγής όπλων, χημικών προϊόντων και τεχνολογίας που μπορεί να αξιοποιηθεί για στρατιωτικούς σκοπούς στην Τουρκία.

Οι σχέσεις των δύο κρατών είχαν επιδεινωθεί μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, όταν η αυστριακή κυβέρνηση τάχθηκε στη Σύνοδο Κορυφής στην Μπρατισλάβα υπέρ της διακοπής της ενταξιακής διαδικασίας της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έκτοτε, η Άγκυρα εμποδίζει συστηματικά την υλοποίηση των κοινών προγραμμάτων στρατιωτικής συνεργασίας με τα κράτη του Προγράμματος Σύμπραξη για την Ειρήνη (PfP) του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης της Αυστρίας, της Σουηδίας και της Γεωργίας, προκαλώντας δυσαρέσκεια στους κόλπους της Συμμαχίας.

http://www.defence-point.gr/news/?p=173805

Αποπλέει το "Πίρι Ρέις"

Οι Τούρκοι, μετά το «Τσεσμέ», βγάζουν και δεύτερο ερευνητικό-ωκεανογραφικό σκάφος, το γνωστό «Πίρι Ρέις».  Συγκεκριμένα με NAVTEX που εξέδωσε το επιτελείο της γειτονικής χώρας, ενημερώνει ότι από τις 8 Μαρτίου, μέχρι και τις 18 του μήνα το «Πίρι Ρέις»,θα κάνει έρευνα σε «τουρκικά χωρικά ύδατα» και σε «διεθνή ύδατα στη Μεσόγειο».

Σύμφωνα με διεθνολόγους, οι Τούρκοι στέλνουν το «Πίρι Ρέις» να κινηθεί δίπλα ή ακόμα και μέσα στα ελληνικά χωρικά ύδατα, σε μια περίοδο που το θερμόμετρο ανάμεσα στις δύο χώρες είναι στα ύψη.

Οι έρευνες θα ξεκινήσουν αρχικά στα ανοιχτά της Αττάλειας, όπου η θάλασσα έχει βάθος 2.500 μέτρων, ξεκινώντας τη διαδικασία για δοκιμαστικές γεωτρήσεις σε περιοχές 7 ζωνών. Ουσιαστικά πρόκειται για απόφαση που είχε δημοσιευτεί στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβέρνησης από το 2013. Στη συνέχεια θα κινηθεί νότια και ανοιχτά του Καστελόριζου, σε «τουρκικά και διεθνή ύδατα» όπως αναφέρουν οι Τούρκοι στη NAVTEX. Εν τω μεταξύ, το «Τσεσμέ» βρίσκεται στο Αιγαίο από τη Δευτέρα 6 Μαρτίου και θα παραμείνει μέχρι και την Παρασκευή 10 του μήνα. Αξίζει να σημειωθεί ότι το «Τσεσμέ» βγαίνει στο Αιγαίο για τρίτη φορά σε διάστημα λίγων ημερών.

Οι έρευνες του «Πίρι Ρέις»  θα γίνουν για λογαριασμό της τουρκικής κρατικής εταιρείας πετρελαίων ΤΡΑΟ.

Η NAVTEX:

NAVTEX 289/17

ZCZC IA79 IZMIR TURK RADIO 071332 UTC MAR 17

NAVTEX N/W NR: 289/17

AEGEAN SEA AND MEDITERRANEAN SEA:

OCEANOGRAPHIC SURVEY, BY R/V K.PIRI REIS, BETWEEN 08-18 MAR 17 IN TURKISH TERRITORIAL WATERS OF AEGEAN SEA AND INTERNATIONAL WATERS OF MEDITERRANEAN SEA.

WIDE BERTH REQUESTED.

Ανοιχτά της Ρόδου ο τουρκικός στόλος με πραγματικά πυρά 

Νωρίτερα σήμερα οι Τούρκοι ανακοίνωσαν πως θα προχωρήσουν σε στρατιωτική άσκηση με πραγματικά πυρά στα ανοιχτά της Ρόδου, στις 16 και 17 Μαρτίου.

Μάλιστα οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν NAVTEX με τις συντεταγμένες.

NAVTEX 288/17 

ZCZC FA74 ANTALYA TURK RADIO

Πρόκληση και κατά της Κύπρου 

Την ίδια ώρα  η γειτονική χώρα προχωρά και σε πρόκληση κατά της Κύπρου αφού προχώρησε στην έκδοση NAVTEX, δεσμεύοντας περιοχές δυτικά της Πάφου, 28 χλμ. από το λιμάνι της. Η δέσμευση ξεκίνησε τη Δευτέρα και θα διαρκέσει έως τις 17 Μαρτίου. Η περιοχή είναι εκτός κυπριακών υδάτων αλλά εντός της ΑΟΖ. Καθίσταται σαφές ότι η Τουρκία αμφισβητεί ευθέως την κυριαρχία της Κύπρου στο «οικόπεδο 1» της ΑΟΖ. Η έκδοση της NAVTEX, έρχεται αμέσως μετά από τις προβλέψεις πηγών του ΥΠΕΘΑ για εκδήλωση τουρκικής πρόκλησης στην Κύπρο.

Κύπρος: Παρακολουθούμε στενά τις κινήσεις της Τουρκίας

Με αφορμή τις νέες τουρκικές προκλήσεις σε βάρος της Κύπρου, ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος, Βίκτωρας Παπαδόπουλος, τόνισε ότι η Άγκυρα προκαλεί περαιτέρω αχρείαστη ένταση. Όπως είπε «η Λευκωσία παρακολουθεί στενά και με πολλή ψυχραιμία όλες τις κινήσεις της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ».

http://www.zougla.gr/greece/article/meta-to-tsesme-vgazi-ke-to-piri-reis-sto-egeo-eno-pragmatopi-askisi-me-pragmatika-pira-anikta-tis-rodou

Συνέντευξη Χρήστου Μηνάγια: Η σοβαρότερη Τουρκική Πρόκληση στο Αιγαίο

Την ώρα που στην Ελλάδα ασχολούμασταν επικοινωνιακά με την νέα έξοδο του ερευνητικού σκάφους της Τουρκίας «Τσεσμέ» μεταξύ Λήμνου και Αγίου όρους, ο γεωπολιτικός αναλυτής Χρήστος Μηνάγιας , μιλώντας στον 9.84 , αποκάλυπτε ότι επίσημες Τουρκικές Υπηρεσίες υποστηρίζουν ότι «μάζεψαν» παράνομους μετανάστες εντός της ελληνικής περιοχής Έρευνας και Διάσωσης. Αυτό όπως είπε αν ισχύει είναι μια νέα, ιδιαίτερα προκλητική ενέργεια της Άγκυρας σε βάρος της Ελλάδος,Η ανακοίνωσή είναι της, η τουρκικής Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών (SGK). 

Ο Χρήστος Μηνάγιας προχώρησε και σε νέες αποκαλύψεις για άκρως επικίνδυνες αλλαγές στο εσωτερικό της Τουρκίας όπου ο συντηρητισμός συναντά πλέον τον εθνικισμό σε όλες τις μορφές της διοίκησης και με ομπρέλα την επαναδιατύπωση ενός επιθετικού μουσουλμανισμού.

Σκόπευαν να ζητήσουν άσυλο στη χώρα μας

Δύο ύποπτοι «γκιουλενιστές» και οι οικογένειές τους συνελήφθησαν κοντά στα σύνορα της Τουρκίας με την Ελλάδα, όπως αναφέρει η Sabah, επικαλούμενη πηγές ασφαλείας. 

Πρόκειται για δύο πρώην υπαλλήλους υπουργείου, τις συζύγους και τα παιδιά τους, που θεωρείται ότι προσπαθούσαν να διαφύγουν, περνώντας παράνομα τα σύνορα με την Ελλάδα, σύμφωνα με πηγές του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων. 

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι δράστες είχαν επάνω τους 4.000 ευρώ και 2.000 τουρκικές λίρες, σε μετρητά. Οι τουρκικές Αρχές ασφαλείας συνέλαβαν τους τέσσερις ενήλικες, ενώ τα παιδιά τους εστάλησαν σε συγγενείς. 

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι ο Γκιουλέν θεωρείται πως ενορχήστρωσε το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου, ενώ υποστηρίζει ότι έκτοτε 100 άτομα έχουν περάσει παράνομα στην Ελλάδα, περιλαμβανομένων των οκτώ αξιωματικών, που τελικά δεν εκδόθηκαν στην Τουρκία, παρά τις πιέσεις που άσκησε η γείτονα. 

Παράλληλα, η Daily Sabah, υπενθυμίζει την περίπτωση των 8 Τούρκων στρατιωτικών, που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα και δεν εκδόθηκαν στην Τουρκία, παρά τις πιέσεις της γείτονας χώρας.

πηγή

Επιμένουν στο βρώμικο παιχνίδι της πρόκλησης στο Αιγαίο οι Τούρκοι

Επιμένουν στο βρώμικο παιχνίδι της πρόκλησης με φόντο το Αιγαίο οι Τούρκοι, καθώς χθες, Πέμπτη (09/02/2017) τρεις ακταιωροί του τουρκικού πολεμικού ναυτικού παραβίασαν τα εθνικά χωρικά ύδατα και αγκυροβόλησαν λίγο έξω από τη νήσο Παναγιά, στις Οινούσσες.

Μάλιστα, σύμφωνα με τα όσα μετέδωσε ο ραδιοφωνικό σταθμός «Αλήθεια» στο ίδιο σημείο πραγματοποιούσε υπερπτήσεις κι ένα τουρκικό αεροσκάφος, παραβιάζοντας τον εθνικό εναέριο χώρο.

Στο σημείο έσπευσαν δύο σκάφη του Λιμενικού Σώματος, ενώ οι Τούρκοι αποχώρησαν αργά το βράδυ της ίδιας μέρας από την περιοχή.

Όπως έχει προειδοποιήσει επανειλημμένως το Newsbomb.gr, η Άγκυρα κλιμακώνει τις πιέσεις της εναντίον της Ελλάδας, εξαιτίας της απόφασης που έλαβαν οι δικαστικές αρχές για τη μη έκδοση των Τούρκων αξιωματικών, οι οποίοι κατηγορούνται για τη συμμετοχή τους στο αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016 στη γείτονα.

Υπό το πρίσμα αυτό, η Τουρκία επιμένει στην ανιστόρητη θεωρία της περί «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο, με το καθεστώς Ερντογάν να επιχειρεί να πλασάρει εαυτόν σε ρόλο «δερβέναγα» στη νοτιοανατολική πλευρά της Ευρώπης.

ΠΗΓΗ

Το καθεστώς των νησιών του Αιγαίου και οι αιτιάσεις της Τουρκίας για αποστρατικοποίηση

Του Λάμπρου Τζούμη Αντγου ε.α.

Με αφορμή πρόσφατη άσκηση ρίψης αλεξιπτωτιστών στη ν. ΚΩ το τουρκικό ΥΠΕΞ εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία επανέφερε για μια ακόμα φορά την απαίτηση της Τουρκίας για αποστρατικοποίηση των νησιών του Αιγαίου. Για το λόγο αυτό είναι σκόπιμο να αναφερθούν οι διατάξεις των συνθηκών που αφορούν συνολικά στο θέμα αυτό, καθώς επίσης οι τουρκικές και οι ελληνικές θέσεις, καθόσον τα νησιά του Αιγαίου δεν διέπονται από ενιαίο καθεστώς, όσον αφορά τους εξοπλισμούς και τις στρατιωτικές δυνάμεις που προβλέπονται επ΄ αυτών. 

- Το καθεστώς των νησιών Λήμνου και Σαμοθράκης διέπεται από τη σύμβαση για τα στενά του Μοντρέ του 1936, η οποία αντικατέστησε τη σύμβαση της Λωζάννης του 1923.

- Το καθεστώς των νησιών Λέσβου, Χίου, Σάμου και Ικαρίας διέπεται από τη συνθήκη της Λωζάννης του 1923.

- Το καθεστώς των Δωδεκανήσων διέπεται από τη συνθήκη ειρήνης των Παρισίων του 1947.

Λήμνος – Σαμοθράκη

Η συνθήκη του Μοντρέ  υπογράφηκε το 1936 από τη Βουλγαρία, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Τουρκία, Αυστραλία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Αγγλία και Γιουγκοσλαβία.  Είναι η συμφωνία που παραχωρεί τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων στην Τουρκία και ρυθμίζει τη στρατιωτική δραστηριότητα στην περιοχή. Η διάρκειά της είναι 20ετής και υποκαθιστά (δηλ. καταργεί με αντικατάσταση) τη σύμβαση της Λωζάννης του 1923. Ισχύει όμως µέχρι σήµερα, παρόλο που προβλέπεται διαδικασία τροποποίησης/αναθεώρησής της, καθόσον  δεν  την  έχει καταγγείλει κάποιο από τα συμβαλλόμενα µέρη και συνεπώς η ισχύς της ανανεούται.  Σύμφωνα με το άρθρο 1 αναφέρεται ότι: «Η Τουρκία θα δύναται να επανεξοπλίση αµέσως την ζώνην των Στενών οία καθορίζεται εν τω προοιµίω της ρηθείσης Συµβάσεως».

Εύλογες απορίες δημιουργεί γιατί η ελληνική πλευρά δεν ζήτησε να συμπεριληφθεί παρόµοια διάταξη στη συνθήκη του Μοντρέ και για τα ελληνικά νησιά (Λήµνο και Σαµοθράκη) που είχαν επίσης υπαχθεί σε καθεστώς αποστρατικοποίησης µε την υπό κατάργηση, συνθήκη της Λωζάννης για το καθεστώς των στενών. Οι πιθανές εκδοχές για το γεγονός αυτό είναι η αδυναμία σωστής εκτίμησης από ελληνικής πλευράς συσχετισµού του επανεξοπλισµού των στενών µε αυτό των δύο ελληνικών νησιών και η ύπαρξη της «ελληνοτουρκικής φιλίας» επί της οποίας πολλά είχαν στηριχθεί. Η θέση της ελληνικής πλευράς είναι ότι η ενέργεια να επανεξοπλίσει  τη Λήµνο και τη Σαµοθράκη µετά την έναρξη ισχύος της σύµβασης είναι σύµφωνη προς τη συνθήκη του Μοντρέ διότι αυτή κατήργησε την αντίστοιχη σύµβαση της Λωζάννης, η οποία και πρoέβλεπε το καθεστώς αποστρατικοποίησης για τα δύο νησιά. Η νέα σύμβαση (Μοντρέ), δεν περιλαµβάνει διάταξη για αποστρατικοποίηση των δύο ελληνικών νησιών. Η νομιμότητα της ενέργειας επανεξοπλισµού της Λήµνου και Σαµοθράκης ενισχύεται και από:

- Την επιστολή που απηύθυνε ο Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα το 1936, στον Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά. Στην  επιστολή  αυτή  αναγνωρίζεται επίσηµα από τουρκικής πλευράς, χωρίς καµία επιφύλαξη και περιορισµό το δικαίωµα της Ελληνικής κυβέρνησης να επανεξοπλίσει τα δύο νησιά παράλληλα µε τον επανεξοπλισµό των Στενών. Συγκεκριµένα αναφέρει ότι «είµαστε εξ’ ολοκλήρου σύµφωνοι όσον αφορά στον εξοπλισµό των νησιών Σαµοθράκης και Λήµνου, ταυτόχρονα µε τον εξοπλισµό των Στενών».

- Την επίσηµη δήλωση του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Rustu Aras στην τουρκική εθνοσυνέλευση,  την 31^η Ιουλίου 1936, κατά  τη συζήτηση επικύρωσης της σύµβασης του Μοντρέ, παρουσία του Πρωθυπουργού Ισµέτ Ινονού. Η ακριβής δήλωση έχει ως εξής: «Οι διατάξεις που αναφέρονται στα  νησιά  Λήµνος  και  Σαµοθράκη,  τα οποία  ανήκουν  στη γείτονα  και φίλη Ελλάδα και που ήσαν αποστρατιωτικοποιηµένα, µε βάση τις σχετικές διατάξεις της συνθήκης της Λωζάννης καταργούνται κι’ αυτές  από  την  συνθήκη  του Μοντρέ» Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η δήλωση αποτελεί επίσημη τουρκική θέση, καθόσον έγινε από τον καθ’ ύλη αρµόδιο Υπουργό Εξωτερικών ενώπιον του κοινοβουλίου της χώρας του κατά τη  διαδικασία επικύρωσης της σύµβασης.

- Την επίσημη ενημέρωση από την Ελλάδα των κυβερνήσεων της Γαλλίας, Ιταλίας και Μεγάλης Βρετανίας, ότι µετά την έναρξη ισχύος της Σύµβασης του Μοντρέ η Ελληνική κυβέρνηση «προέβη σε στρατιωτική κατάληψιν των νήσων Λήµνου και Σαµοθράκης». Καµία από  τις  τρεις κυβερνήσεις δεν έφερε αντίρρηση ούτε εξέφρασε κάποια επιφύλαξη για τον επανεξοπλισµό των δύο νησιών.

Σύµφωνα µε την επίσηµη τουρκική θέση, που περιλαµβάνεται στην ιστοσελίδα του τουρκικού Υπουργείου    Εξωτερικών το καθεστώς αποστρατικοποίησης της Λήµνου και Σαµοθράκης προβλέπεται, από το άρθρο 12 της συνθήκης της Λωζάννης και συνεχίζει να ισχύει, διότι η σύµβαση του Μοντρέ δεν την τροποποίησε στο σηµείο αυτό, καθόσον προβλέπεται η κατάργηση της αποστρατικοποίησης µόνο για τα στενά (συμπεριλαμβανομένης της Ίµβρου και Τενέδου). Η Τουρκία αµφισβήτησε  αρχικά  το  νοµικό  καθεστώς  µε ρηµατική διακοίνωση προς την ελληνική κυβέρνηση, µε αφορµή τα γεγονότα της Κύπρου του 1967. Επανήλθε µετά το 1974 και συστηµατικά πλέον από το 1977 στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Χαρακτηριστικό των τουρκικών θέσεων είναι το θέμα που προέκυψε κατά τη διάρκεια ΝΑΤΟϊκής άσκησης το 2000 που διεξήχθη σε τουρκικό έδαφος με τη συμμετοχή ελληνικών χερσαίων, ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων. Η Τουρκία προέβη στην τροποποίηση του αρχικού σχεδιασμού που προέβλεπε τη χρησιμοποίηση συγκεκριμένων αεροδιαδρόμων υπεράνω της Λήμνου και τις Σαμοθράκης από αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας. Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία ανέφερε ότι διαπιστώθηκε η «ύπαρξη στοιχείων που έχουν χαρακτήρα παραβιάσεως του καθεστώτος αποστρατικοποιήσεως των νήσων του Ανατολικού Αιγαίου, σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες». Η άρνηση της Τουρκίας να μεταβάλει την στάση της και να επαναφέρει το σχεδιασμό που είχε προαποφασισθεί από τη Συμμαχία, καθώς και η κλιμάκωση της προκλητικότητας από την τουρκική πλευρά (απαγόρευση του τουρκικού εναερίου χώρου σε ελληνικά αεροσκάφη που εξορμούσαν από την Ελλάδα και αναχαίτιση τους από τουρκικά μαχητικά), επικαλούμενη λόγους ασφαλείας πτήσεων, υποχρέωσε την ελληνική πλευρά να ζητήσει από τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ τη διακοπή της άσκησης. Σε όλη την διάρκεια της εμπλοκής, η Τουρκία με δηλώσεις και ανακοινώσεις εμφανιζόταν ως «νομιμόφρων» σύμμαχος, αποφασισμένη όμως να μην απεμπολήσει τα νόμιμα δικαιώματα της και κατηγορούσε την Ελλάδα ότι με τη συμπεριφορά της έθετε σε κίνδυνο τη συνοχή της Συμμαχίας.      

Μυτιλήνη - Χίος - Σάμος - Ικαρία

Η Συνθήκη της Λωζάνης ήταν αυτή που έθεσε τα όρια της σύγχρονης Τουρκίας. Υπογράφηκε στην  Ελβετία στις 24 Ιουλίου 1923 από την Ελλάδα, την Τουρκία, τις χώρες και συμμετείχαν στην συνθήκη των Σεβρών συμπεριλαμβανομένης και της Σοβιετικής Ένωσης (που δεν συμμετείχε στην προηγούμενη συνθήκη). Με το άρθρο 13 της εν λόγω συνθήκης επιβλήθηκαν μέτρα μερικής αποστρατιωτικοποίησης στα νησιά Λέσβος (που στο κείμενο αναφέρεται Μυτιλήνη), Χίος, Σάμος και Ικαρία. Τα μέτρα αυτά αφορούν στον περιορισμό της στρατιωτικής υποδομής των νησιών αυτών, δηλαδή την απαγόρευση εγκατάστασης ναυτικής βάσης ή την ανέγερση οχυρωματικών έργων, την απαγόρευση υπέρπτησης της ελληνικής στρατιωτικής αεροπλοΐας πάνω από την «Ανατολία» ενώ ισχύει και αντίστοιχη απαγόρευση για την τουρκική αεροπλοΐα που απαγορεύεται να πετά πάνω από τα προαναφερόμενα νησιά. Το ίδιο άρθρο επιτρέπει στην Ελλάδα να διατηρεί «συνήθη» αριθμό καλουμένων για τη στρατιωτική θητεία οπλιτών, οι οποίοι δύνανται να εκπαιδεύονται επί τόπου, καθώς επίσης και δυνάμεων Χωροφυλακής και Αστυνομίας. Ο σκοπός των μέτρων αυτών φαίνεται στην πρώτη φράση του άρθρου που είναι πολύ χαρακτηριστική: «Προς εξασφάλισιν της ειρήνης». Από όσα προαναφέρθηκαν διαπιστώνεται ότι : Είναι ασαφές το τι ακριβώς σημαίνει «συνήθης αριθμός» για τις στρατιωτικές δυνάμεις, καθώς επίσης τα αναφερόμενα για τη χωροφυλακή και την αστυνομία. Επίσης η συνθήκη αναφέρεται σε ναυτικές βάσεις όχι όμως σε αεροπορικές και δεν έχει ληφθεί υπόψη ότι η ισχύς μιας στρατιωτικής δύναμης εξαρτάται εκτός από τον αριθμητικό παράγοντα, και από άλλους συντελεστές, όπως η ποιότητα του εξοπλισμού της.  Η ασάφεια που υπάρχει στις διατάξεις όσων προαναφέρθηκαν οφείλεται ως ένα βαθμό και στο ότι ελήφθη υπόψη η ασφάλεια των ελληνικών αυτών νησιών από ενδεχόμενη τουρκική απειλή.

Σύμφωνα με το άρθρο 60 της Συνθήκης της Βιέννης (1969) περί του «δικαίου των συνθηκών»: «Ουσιώδης παραβίαση ενός εκ των μερών, παρέχει το δικαίωμα ….στο ειδικά θιγόμενο μέρος λόγω της παραβιάσεως, όπως επικαλεσθεί αυτή ως λόγο αναστολής εφαρμογής της συνθήκης , στο σύνολο της ή εν μέρει στις μεταξύ αυτού και του παραβιάσαντος την συνθήκη κράτους, σχέσεις.», Όπως είναι γνωστό καθημερινά σημειώνονται παραβάσεις - παραβιάσεις του ελληνικού Εθνικού Εναέριου Χώρου από τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη.  Αυτές εκδηλώνονται συνήθως στο Β.Α. Αιγαίο και ιδιαίτερα πάνω από Λέσβο, Χίο, Σάμο και Ικαρία, δηλαδή στα νησιά που η συνθήκη το απαγορεύει και η Τουρκία παραβιάζει συνεχώς τις σχετικές νομικές της υποχρεώσεις.

Δωδεκάνησα

Η εκχώρηση στην Ελλάδα κατά «πλήρη κυριαρχία» έγινε με τη συνθήκη ειρήνης των Παρισίων που υπογράφηκε το 1947 και  για το γεγονός αυτό ελήφθησαν υπόψη ότι τα Δωδεκάνησα ήταν ελληνικά από αρχαιοτάτων χρόνων  καθώς και η σημαντική συμβολή της Ελλάδας στην τελική νίκη των συμμάχων κατά του Άξονα. Όπως είναι γνωστό τα Δωδεκάνησα ήταν κάτω από ιταλική κυριαρχία και οι Ιταλοί είχαν εγκαταστήσει εκεί σημαντικές στρατιωτικές βάσεις. Παρά το γεγονός ότι οι διατάξεις της εν λόγω συνθήκης προβλέπουν την αποστρατικοποίηση των νησιών αυτών, θα πρέπει, να ληφθούν υπόψη τα εξής:

- Η συνθήκη των Παρισίων βρίσκεται σε ισχύ και δεσμεύει την Ελλάδα έναντι των συμβαλλομένων κρατών,  όχι όμως έναντι της Τουρκίας, καθόσον αυτή δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος στη συνθήκη αυτή. Σύμφωνα με το άρθρο 34 της συνθήκης της Βιέννης για το «Δίκαιο των Συνθηκών» προβλέπεται ότι "μια συνθήκη δεν δημιουργεί υποχρεώσεις ή δικαιώματα για τρίτες χώρες".

- Η επιβολή του καθεστώτος αποστρατικοποίησης στα Δωδεκάνησα είναι αποτέλεσμα αντιπαράθεσης μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και ΗΠΑ, έγινε μετά από παρέμβαση της Σοβιετικής Ένωσης και απηχεί τις πολιτικές σκοπιμότητες εκείνης της χρονικής περιόδου, δηλ. της στρατηγικής σημασίας των Δωδεκανήσων και της κατάστασης που επικρατούσε τότε στο εσωτερικό της Ελλάδας. Στις έντονες πιέσεις της Μόσχας για αποστρατικοποίηση των νησιών της Δωδεκανήσου ο τότε Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Μάρσαλ είχε επισημάνει ότι η χώρα μας «έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει στρατιωτικές εγκαταστάσεις, για να υπερασπισθεί τα σύνορα της». Θα πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι τα καθεστώτα αποστρατικοποίησης έχασαν το λόγο ύπαρξής τους με τη δημιουργία των συνασπισμών του ΝΑΤΟ και του συμφώνου της Βαρσοβίας, ως ασύμβατα με τη συμμετοχή χωρών σε στρατιωτικούς συνασπισμούς.

Σε όλα τα ανωτέρω που αφορούν το συνολικό καθεστώς των νησιών του Αιγαίου πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι η Ελλάδα, δεν παραιτήθηκε ποτέ από το φυσικό δικαίωμα της νόμιμης άμυνας σε περίπτωση απειλής στρεφομένης κατά των νησιών της ή οποιουδήποτε άλλου μέρους της επικράτειας της, που προβλέπεται από το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Για το δικαίωμα αυτό συνηγορούν :

- Η αναθεωρητική στρατηγική της Τουρκίας που εκδηλώνεται καθημερινά με παραβιάσεις – παραβάσεις του Ελληνικού Εναερίου Χώρου, του οποίου έχει αναλάβει την υποχρέωση να σέβεται (άρθρο 13 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης).

- Οι απροκάλυπτες τουρκικές απειλές ότι σε περίπτωση που η Ελλάδα προχωρήσει στην επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 νμ, όπως έχει το νόμιμο δικαίωμα, αυτό θα αποτελέσει αιτία πολέμου (casus belli).

- Ο τρόπος που ενεργεί τις τελευταίες δεκαετίες, παραβιάζοντας συστηματικά τις διατάξεις του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, όπως η εισβολή στην Κύπρο το 1974. Παρά τις πολυάριθμες αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, συνεχίζει να διατηρεί σημαντική στρατιωτική δύναμη στα κατεχόμενα εδάφη, γεγονός το οποίο συνιστά απειλή κατά της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας.

- Η άνευ προηγουμένου συγκέντρωση στρατιωτικών μέσων και  δυνάμεων, σε περιοχές και σημεία της ακτής της Μικράς Ασίας, οι οποίες στρέφονται εναντίον των ελληνικών νησιών, με δεδομένο ότι δεν υπάρχει κανείς άλλος πιθανός στόχος στην περιοχή. Η απειλή αυτή προέρχεται κυρίως από την 4η Τουρκική Στρατιά (γνωστή ως Στρατιά Αιγαίου), η οποία συγκροτεί τη «Διακλαδική Δύναμη Ειδικής Αποστολής», με Σχηματισμούς που αναλαμβάνει Υπό Διοίκηση ή Υπό Επιχειρησιακό Έλεγχο, ενώ προικοδοτείται με αεροπορικό και ναυτικό δυναμικό, ώστε να δύναται να διεξαγάγει αποβατικές, αεροκίνητες και αεραποβατικές επιχειρήσεις. Ο τρόπος εκπαίδευσης και η αποστολή της είναι καθαρά επιθετικού χαρακτήρα. Το πρόβλημα της άμυνας και της προστασίας των νησιών μεγεθύνεται αν ληφθεί υπόψη το ιδιόμορφο γεωγραφικό περιβάλλον του Αιγαίου, με το πλήθος των νησιών που είναι κατανεμημένα σε όλο το μήκος και πλάτος του, με τα μεγαλύτερα και σπουδαιότερα από αυτά να βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση από τις Τουρκικές ακτές, ενώ απέχουν αρκετές δεκάδες μίλια από τις ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας.

- Το τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Τουρκίας και για τους τρεις κλάδους των τουρκικών Ε.Δ. που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη αλλά και αυτό που έχει προγραμματιστεί για τα επόμενα χρόνια. Ο στόχος όπως δήλωσε πρόσφατα ο Ερντογάν είναι η Τουρκία να καταστεί αυτάρκης και να βασιστεί εντελώς στην αμυντική της βιομηχανία μέχρι το 2023 (συμβολική χρονολογία επέτειο των εκατό χρόνων της ίδρυσης της τουρκικής δημοκρατίας).

- Η πάγια στρατηγική προσέγγιση της Άγκυρας για τη αμφισβήτηση της θαλάσσιας  και χερσαίας ελληνικής κυριαρχίας  στο Αιγαίο, επί του οποίου η Ελλάδα απολαμβάνει πλήρη και αποτελεσματική κυριαρχία εδώ και δεκαετίες και η οποία εκδηλώνεται είτε σε ρητορικό ή σε επιχειρησιακό επίπεδο (Ίμια, γκρίζες ζώνες, κ.λπ) με ορατό σκοπό την αλλοίωση ή και ανατροπή του σημερινού καθεστώτος.

Η νόμιμη άμυνα, ένα από τα σπουδαιότερα δικαιώματα της διεθνούς έννομης τάξεως, έχει χαρακτήρα αναγκαστικού δικαίου και με την ιδιότητα αυτή έχει αυξημένη νομική ισχύ και υπερισχύει όλων των άλλων διεθνών κανόνων. Όλα τα ανωτέρω υποχρεώνουν και νομιμοποιούν την Ελλάδα να προβεί στη λήψη όλων των αναγκαίων προληπτικών αμυντικών μέτρων προκειμένου να προστατεύσει τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου.

Συνθήκες που καθορίζουν το καθεστώς των Ιμίων και Ευρωπαϊκά Σύνορα

Γράφει ο Αντγος ε.α. Λάμπρος Τζούμης
Διάβασα την ανακοίνωση του Προέδρου της Δημοκρατίας για την προκλητική ενέργεια της Τουρκίας στα Ίμια. Δεν ξέρω αν είμαι ο μόνος, αλλά νομίζω ότι το μέρος της ανακοίνωσης που μιλάει για παραβίαση των συνόρων της Ευρώπης μόνο θυμηδία προκαλεί. Ένα άλλο σημείο επίσης που δημιούργησε απορίες ήταν αν η αναφορά της ανακοίνωσης στην παραβίαση της συνθήκης της Λωζάννης είναι σωστή η όχι, καθόσον η παραχώρηση των Δωδεκαννήσων έγινε με τη συνθήκη των Παρισίων του 1947.
Θα ήταν λοιπόν χρήσιμο να επισημανθούν τα εξής : Τα Δωδεκάνησα ήταν υπό Οθωμανική κυριαρχία από το 1522 μέχρι το 1912, όταν πέρασαν στην κυριαρχία των Ιταλών. Με τη συνθήκη των Σεβρών, τον Αυγ του 1920, τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα, με εξαίρεση τη Ρόδο και το Καστελόριζο, που θα παρέμεναν για ένα διάστημα υπό ιταλική διοίκηση. Όμως, η ατυχής έκβαση της μικρασιατικής εκστρατείας έδωσε την ευκαιρία στους Ιταλούς να υπαναχωρήσουν. Η συνθήκη της Λωζάννης που υπογράφηκε κατάργησε τη συνθήκη των Σεβρών και σύμφωνα με το άρθρο 12 αυτής επικυρώθηκε η κυριαρχία της Ελλάδας στα νησιά της «Ανατολικής Μεσογείου» εκτός από την Ίμβρο, την Τένεδο και τις Λαγούσες και θεσπίστηκε ειδικός κανόνας βάσει του οποίου μόνο τα νησιά που βρίσκονται σε μικρότερη απόσταση των τριών (3) ναυτικών μιλίων από την Ασιατική Ακτή, παραμένουν υπό τουρκική κυριαρχία. Με το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάννης, η Τουρκία, αναγνώρισε και την Ιταλική κυριαρχία στα νησιά της Δωδεκανήσου : Αστυπάλαια, Ρόδο, Χάλκη, Κάρπαθο, Τήλο, Νίσυρο, Κάλυμνο, Λέρο, Πάτμο, Λειψό, Σύμη, Κω, Καστελόριζο και στα μικρότερα νησιά που εξαρτώνται απ’ αυτά.
Σύμφωνα με τη προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 12 της συνθήκης της Λωζάννης, σχετικά με την παραίτηση της Τουρκικής κυριαρχίας για όλα τα νησιά που βρίσκονται πέραν των τριών μιλίων από τις Μικρασιατικές ακτές, επιβεβαιώθηκε και η Ιταλική κυριαρχία στα νησιά Ίμια που απέχουν 3,65 ναυτικά μίλια από τα τουρκικά παράλια.
Στη συνέχεια στις 28 Δεκεμβρίου του 1932, υπογράφηκε συμφωνία στην Άγκυρα μεταξύ Τουρκίας και Ιταλίας. Εκεί καθορίσθηκαν τα θαλάσσια «σύνορα» της Δωδεκανήσου. Για τον καθορισμό των θαλασσίων συνόρων χρησιμοποιήθηκαν διάφορα σημεία, που αναπαρίστανται σε πλήθος χαρτών (όπως στη φώτο) ελληνικών, ξένων ακόμα και τούρκικων, που εμφανίζουν  τις νήσους Ίμια στην Ιταλική πλευρά μέχρι το 1947 και στην Ελληνική πλευρά στη συνέχεια. Οι αιτιάσεις της Τουρκίας για την αμφισβήτηση της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας στα Ίμια αφορούν τον ισχυρισμό ότι το πρωτόκολλο της τουρκοϊταλικής συμφωνίας του 1932 (στο οποίο υπάρχει αναφορά και στα Ίμια) και το οποίο αποτελεί Παράρτημα της συμφωνίας δεν επικυρώθηκε από την Κοινωνία των Εθνών. Η Ιταλία έχει επισήμως εκφράσει τη θέση ότι μέχρι το 1947 που παραχώρησε τα νησιά στην Ελλάδα ασκούσε πλήρη και αποτελεσματική κυριαρχία στα Ίμια. Η ελληνική πλευρά ισχυρίζεται ότι το πρωτόκολλο, η συμφωνία αυτή δηλ. ήταν συμπληρωματική και λόγω της τεχνικής φύσης της και του σκοπού της δεν ήταν απαραίτητο να πρωτοκολληθεί. Αυτό προέβλεπε για τέτοιου είδους συμφωνίες και σχετική απόφαση της συνέλευσης της Κοινωνίας των Εθνών.
Από την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα και μέχρι το 1996, η Ελλάδα άσκησε πλήρη και αποτελεσματική κυριαρχία σ’ αυτά τα νησιά χωρίς κανένα πρόβλημα, μέχρι την κρίση των Ιμίων όταν αμφισβητήθηκε εμπράκτως από την Τουρκία, με την κατάληψη της Δυτικής Ίμια.  Μέχρι τότε Έλληνες πολίτες ψάρευαν στα χωρικά τους ύδατα και φρόντιζαν τα ζώα ελεύθερης βοσκής που είχαν εγκαταστήσει εκεί. Συμπερασματικά η Ελληνική κυριαρχία στις νήσους Ίμια είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Αποδεικνύεται από διεθνή κείμενα και από το γεγονός ότι η Ελλάδα άσκησε εκεί τα δικαιώματα της ανενόχλητα επί δεκαετίες. Θαλάσσια σύνορα υπάρχουν και θα πρέπει να φροντίσει να το μάθει το συντομότερο ο Έλληνας πρωθυπουργός και όσοι έχουν τις τύχες της χώρας στα χέρια τους.

Η κρίση στα Ίμια δεν έχει τελειώσει... είχε πει ο ο επίτιμος Α/ΓΕΣ κ. Μανωλάς 31/1/2016

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΗΛΙΑΔΗ

Η κρίση στα Ίμια δεν τερματίστηκε με την πτώση του ελικοπτέρου ούτε καν με την “συμφωνία της Μαδρίτης” το 1997, όταν Σημίτης και Ντεμιρέλ συνοδευόμενοι από τους Πάγκαλο και Τζεμ υπέγραφαν «τη μείωση της έντασης στο Αιγαίο και την απομάκρυνση του κινδύνου σύρραξης ανάμεσα στις δύο χώρες», υπό το βλέμμα της Μαντλίν Ολμπράιτ. Αυτό υποστηρίζει ο επίτιμος Αρχηγός ΓΕΣ στρατηγός ε.α. Χρίστος Μανωλάς, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο Onalert.gr με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από την κρίση των Ιμίων. Διαβάστε τι αποκαλύπτει, σε ποιους ασκεί κριτική και τι προβλέπει για το μέλλον.

ΕΡ: Τι μαθήματα πήραμε από την κρίση;

ΑΠ: Στο θέμα χειρισμού κρίσεων από τα μαθήματα τα οποία πήραμε, στο στρατιωτικό επίπεδο, έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα. Δηλαδή ο στρατός έχει τις διαδικασίες, υπάρχουν τα κέντρα επιχειρήσεων τα οποία χειρίζονται τις κρίσεις. Υπάρχουν οι ομάδες οι οποίες χειρίζονται τις κρίσεις, υπάρχουν τα σχέδια, υπάρχουν οι δυνάμεις, δοκιμάζονται, γίνονται ασκήσεις και επανατροφοδοτείται το σύστημα. Οι ΕΔ είναι μια μηχανή η οποία μπορεί να ανταποκριθεί σε κρίσεις. Το πώς θα ανταποκριθεί δεν εξαρτάται από τις ΕΔ, αλλά κυρίως από την πολιτική ηγεσία.

ΕΡ: Τι εννοείτε;

ΑΠ: Οι ΕΔ προτείνουν εισηγούνται, και ενεργούν μετά από τη λήψη αποφάσεων. Δυστυχώς η πολιτική ηγεσία, ιδιαίτερα αυτή η πολιτική ηγεσία, αλλά και οι προηγούμενες για να μην θεωρήσεις ότι κομματικολογώ, (αυτή περισσότερο για λόγους ιδεοληψίας) δεν έχει μέσα στο μυαλό της τον τρόπο χρήσης του στρατιωτικού εργαλείου για επίλυση κρίσεως. Όταν δεν το έχεις μέσα στο μυαλό σου ή το έχεις τελευταίο σαν λύση, τότε αναγκαστικά διολισθαίνεις και σε επικίνδυνες λύσεις που δίνεις στις εκάστοτε παρουσιαζόμενες κρίσεις.

ΕΡ: 20 χρόνια μετά η κατάσταση παραμένει ίδια...

ΑΠ: Το είχα συζητήσει με τον πρώην υπουργό Δ. Αβραμόπουλο και είχα προτείνει να έρχονται οι πολιτικοί και να εκπαιδεύονται στο ΓΕΕΘΑ για 2 ημέρες σε θέματα χειρισμού κρίσεων.

ΕΡ: Στις άλλες χώρες τι συμβαίνει;

ΑΠ: Υπάρχουν δυνατές δομές δημόσιας διοίκησης και αρκετοί πολιτικοί περνάνε σχολές Δημόσιας Διοίκησης και εκπαιδεύονται στην επίλυση κρίσης. Γιατί οι κρίσεις δεν είναι μόνο στρατιωτικές. Επίσης στις κρίσεις εκτός από τον την κεφαλή, τον πρωθυπουργό στην περίπτωσή μας, απαιτούνται και ηγέτες για να δίνουν λύσεις. Εάν δεν είσαι ηγέτης να σταθείς στο ύψος της περίστασης, πιθανώς ο τερματισμός της κρίσης μπορεί να μην είναι αυτός που επιθυμείς. Οι διαδικασίες αυτές δεν μπορεί να γίνονται με αποφάσεις της στιγμής. Πρέπει να είναι θεσμοθετημένο. Και είναι θεσμοθετημένο, αλλά δεν ακολουθείται από την πολιτική ηγεσία.

ΕΡ: Στη μεγάλη κρίση, στα Ίμια, η πολιτική ηγεσία δεν κατέβηκε στο ΕΘΚΕΠΙΧ;

ΑΠ: Ήταν νέος ο πρωθυπουργός και δεν είχε την εμπειρία. Η εισήγηση που του έγινε ήταν να πάει στο ΓΕΕΘΑ και αντί αυτού φώναξε τον Α/ΓΕΕΘΑ στη Βουλή. Έτσι δεν επιλύεται κρίση. Κατά την άποψή μου οι πολιτικοί πρέπει να εκπαιδεύονται σε θέματα χειρισμού κρίσεων. Επίσης θα πρέπει να εκπαιδεύονται σε θέματα τεχνικής διαπραγματεύσεων. Οι περισσότεροι δεν έχουν τέτοια εκπαίδευση, με αποτέλεσμα τη διαπραγμάτευση που καλοκαιριού που είδαμε τι έγινε. Η διαπραγμάτευση αυτή ήταν καταστροφική. Εάν είσαι υπεύθυνος πολιτικός ηγέτης και δεν έχεις αντιληφθεί ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ κρατών στηρίζονται στην ισχύ και στα συμφέροντα κι έχεις την εντύπωση ότι οι διαπραγματεύσεις στηρίζονται στο "δίκαιο" τότε κάτι χάνεις. Αυτά τα έγραφε ο Θουκυδίδης μερικά χιλιάδες χρόνια πριν. Μετά τα Ίμια άλλαξαν τα θεσμικά κείμενα στις Ένοπλες Δυνάμεις και ορίστηκαν συγκεκριμένες δυνάμεις για την άμεση αντιμετώπιση οποιασδήποτε κρίσης οπουδήποτε εντός του ελληνικού χώρου και δοκιμάζονται οι τακτικές. Το τέλος της κρίσεως όμως δεν δίνεται από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Το τέλος της κρίσεως δίνεται πολιτικά.

ΕΡ: Είχαμε όμως και κρίση στα Μέσα Ενημέρωσης με την απ’ ευθείας μετάδοση του απόπλου του στόλου.
ΑΠ: Έγινε σαφές ότι τα ΜΜΕ απαιτούν συγκεκριμένο χειρισμό, υπάρχουν διαδικασίες, υπάρχει πολιτική επί θεμάτων Τύπου. Το κατά πόσο ακολουθούνται όμως είναι θέμα εκπαίδευσης. Ήταν ένα από τα “lessons learned” ο χειρισμός των ΜΜΕ. Θεσμικά υπάρχει η μέθοδος, σχέδιο και πολιτική. Το κατά πόσο ακολουθείται είναι και θέμα προσωπικοτήτων, πόσο ενημερωμένοι είναι, πόσο έχουν αντιληφθεί το θέμα της υλοποίησης της πολιτικής για τον χειρισμό των ΜΜΕ, ο υπεύθυνος χειρισμός από την πλευρά των ΜΜΕ. Δυστυχώς εκεί που υπάρχει πρόβλημα είναι η επανάληψη των ασκήσεων και στη συμμετοχή και από πλευράς ΜΜΕ των διαπιστευμένων δημοσιογράφων.

ΕΡ: Όμως αυτό πλέον είναι ξεπερασμένο, αφού τα ΜΜΕ έχουν χάσει την παλαιά τους αίγλη και κυρίως την επιρροή εξαιτίας των social media.

ΑΠ: Με τις εφημερίδες υπάρχει γραμμή διοίκησης. Αυτό που δεν ελέγχονται είναι τα blogs, το Twitter, το Facebook Και όλα όσα θα προκύψουν. Ποτέ όμως δεν μπορείς να προβλέψεις τα πάντα. Εκεί μπαίνει η προσωπικότητα αυτού που διαχειρίζεται την κρίση. Η Τουρκία η οποία είναι χώρα που ακολουθεί διαδικασίες, είδες ότι στις πρόσφατες κρίσεις που είχε επιχείρησε να ελέγξει τα μέσα ενημέρωσης. Σήμερα στην ανοιχτή κοινωνία που ζούμε, κανένας δεν μπορεί να ελέγξει τα πάντα. Μπορεί να ελεγχθεί μόνο ένα ποσοστό. Τα σχέδια υπάρχουν. Χρήζουν συνεχούς αναψηλάφησης.

ΕΡ: Μήπως χτίζουμε μια γραμμή Μαζινό;

Ο σχεδιασμός είναι συγκεντρωτικός, αλλά εκεί θέλεις αποκεντρωτική εκτέλεση. Η αποκεντρωτική εκτέλεση σημαίνει ότι έχεις εκπαιδεύσει άτομα με πρωτοβουλία, ελεύθερους ανθρώπους, οι οποίοι γνωρίζοντας τις γενικές γραμμές, θα σκεφτούν και θα υλοποιήσουν μέτρα τα οποία κανείς δεν τα έχει διατάξει ως μέτρα, αλλά τα έχει διατάξει ως κεντρική κατεύθυνση. Για παράδειγμα, όταν ήμουν στο Αφγανιστάν είχα από την ηγεσία γενικές γραμμές το πώς πρέπει να αντιμετωπίσω την κατάσταση. Δηλαδή αυτό που λέμε ιδέες υψηλού επιπέδου. Το τι έκανα εγώ επί τόπου ήταν θέμα πρωτοβουλιών δικών μου. Η υπηρεσία μου με είχε εκπαιδεύσει ώστε να λειτουργώ αποκεντρωτικά, να παίρνω μια ιδέα του Αρχηγού, να την αντιλαμβάνομαι σωστά και να την υλοποιώ με σωστά μέτρα. Δυστυχώς ο Στρατός πλέον δεν εκπαιδεύει κόσμο με πρωτοβουλία και με αυτενέργεια, αλλά εκπαιδεύει κόσμο ο οποίος απευθύνεται προς τους προϊσταμένους και ζητάει από αυτούς πρακτικές λύσεις. Το ζητούμενο δεν είναι αυτό. Να σου υπενθυμίσω ότι στον Β’ΠΠ ο Χίτλερ είπε στους στρατηγούς του “πηγαίνετε να καταλάβετε τη Ρωσία” δεν τους είπε λεπτομέρειες. Σήμερα έχουμε φθάσει σε σημείο να υπάρχει τόσο κεντρικός έλεγχος του στρατεύματος που οι αξιωματικοί να μην μπορούν να αναπτύξουν πρωτοβουλία, να απευθύνονται στους διοικητές, οι διοικητές να απευθύνονται στους στρατηγούς και παρατηρούμε το φαινόμενο ένα θέμα το οποίο σε άλλες εποχές θα το επέλυε ένας λοχίας, να φθάνει στον υπουργό για να δώσει λύση. Οι κρίσεις για να αντιμετωπιστούν επιτυχώς θέλουν συγκεντρωτική σχεδίαση, αποκεντρωτική υλοποίηση.

ΕΡ: Αυτό ήταν πρόβλημα και στα Ίμια;

ΑΠ: Η λήψη των αποφάσεων είναι θέμα συστημάτων. Ένα σύστημα εάν φθάσει να είναι τόσο συγκεντρωτικό στη λήψη των αποφάσεων, θα αποτύχει. Γιατί η επίλυση απαιτεί ταχείες αποφάσεις και ταχεία υλοποίηση. Άρα το σύστημα που φτιάχνεις θα πρέπει να είναι τέτοιο που να σου δίνει την κάλλιστη λύση τάχιστα.

ΕΡ: Μιλάμε δηλαδή και για διαφοροποίηση από την γραμμική στρατιωτική ιεραρχία;

ΑΠ: Σαφώς. Θα πρέπει να υπάρχει τόσο αποκεντρωτική εκτέλεση ώστε ο καθένας να παίρνει τις αποφάσεις του στο επίπεδό του και οι αποφάσεις να στοχεύουν προς την κεντρική λύση που στοχεύει η κυβέρνηση. Θα πρέπει δηλαδή η διαδικασία λήψης απόφασης να είναι ταχεία και αποτελεσματική. Σήμερα γίνονται στο ΓΕΕΘΑ ασκήσεις, και υπάρχει σχετική προετοιμασία, αλλά ο πολιτικός τομέας εμπλέκεται ελάχιστα, με αποτέλεσμα να μην ασκούνται. Οι διαδικασίες θα πρέπει να θεσμοθετηθούν και να βελτιστοποιηθούν μέσα από τις ασκήσεις ώστε να μπορείς να φθάσεις ως χώρα στην ταχεία λήψη απόφασης.

ΕΡ: Πότε δίδεται τέλος στην κρίση; Ποιος θα πρέπει να το δώσει;

ΑΠ: Τα Ίμια έγιναν, δυστυχώς χάσαμε 3 ήρωες. Όμως τα αποτελέσματα της κρίσης των Ιμίων τα πληρώνουμε ακόμα. Διότι η κρίση των Ιμίων εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά αυτή τη στιγμή είναι σε χαμηλή ένταση. Ως αποτέλεσμα της κρίσης των Ιμίων, είναι η συμφωνία της Μαδρίτης, στην παράγραφο 4 της οποίας γίνεται λόγω για δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο που σηματοδότησε την αύξηση της παρουσία της, με αποτέλεσμα να επιδιώκει συνεχώς τον έλεγχο όχι μόνο των διεθνών αλλά και όλων των υδάτων από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικότερα. Αυτό ήταν μια συνεπής τουρκική πολιτική από το 1974 και μετά, η οποία εκφράζεται στα θεσμικά κείμενά τους και η κορύφωσή της ήταν τα Ίμια. Το περιστατικό ήταν προσχεδιασμένο. Εμείς αδυνατούσαμε να διαβάσουμε καλά τα γεγονότα και να καταλάβουμε πού το πάνε. Η κορύφωση της κρίσης ήταν τα Ίμια, αλλά τα αποτελέσματα υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Η κρίση των Ιμίων δεν έχει ακόμα τελειώσει. Σε όλες τις κρίσεις δίνεται ένα επίσημο τέλος. Στην κρίση των Ιμίων, αυτό το τέλος δεν έχει δοθεί. Μπορεί να υπεγράφη η συνθήκη της Μαδρίτης, αλλά οι Τούρκοι με τις πράξεις τους σου δείχνουν να καταλάβεις ότι αυτό που θέλουν θα εκφραστεί και πάλι.