Η απάντηση-απειλή Ερντογάν στον Τσίπρα είναι στρατηγική επιλογή!

«ΤΟΥΡΚΙΑ: Αναθεωρητισμός και Συγκρούσεις» το νέο βιβλίο του Χρήστου Μηνάγια

Αποκωδικοποιούμε την Τουρκία του Ερντογάν σήμερα

Προς νέα στρατηγική της Τουρκίας απέναντι στη Δύση;

Εκβιασμοί και απειλές της Άγκυρας του Χρήστου Μηνάγια

Τα μηνύματα της επίσκεψης Erdogan που δεν έτυχαν προσοχής!

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Liberal.gr ο Ταξίαρχος ε.α., ειδικός σε θέματα Τουρκίας, κ. Χρήστος Μηνάγιας, μας αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές του παρασκηνίου που προηγήθηκε της επίσκεψης του Τούρκου Προέδρου Tayyip Erdogan στην Ελλάδα, καθώς και των όσων είπε στην Κομοτηνή απευθυνόμενος σε Έλληνες Μουσουλμάνους της εκεί μειονότητας. Τα όσα μας είπε είναι εξόχως διαφωτιστικά για το που οδηγούνται οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις!

Συνέντευξη στον Βασίλη Κοψαχείλη

Κύριε Μηνάγια, τι προηγήθηκε της επίσκεψης του Tayyip Erdogan στην Ελλάδα;

Πέραν της συνέντευξης του Erdogan στον κ. Παπαχελά, θεωρώ επίσης ότι, το άρθρο του Τούρκου καθηγητή πανεπιστημίου Çağrı Erhan στην ερντογανική εφημερίδα Türkiye/03-12-2017 αποκαλύπτει εμφανώς την τουρκική αντίληψη για τις προϋποθέσεις επίλυσης των ελληνοτουρκικών προβλημάτων. Συγκεκριμένα, ο Erhan αποκάλυψε τα εξής:

- Το κύριο εμπόδιο για την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι η Γερμανία, η Γαλλία και η Αυστρία και όχι η Ελλάδα, την οποία δεν την ακούει κανείς.

- Η Τουρκία δεν επιθυμεί την εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την επίλυση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, αφού κατά την Άγκυρα δεν υπάρχει πιθανότητα ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα επόμενα 20-25 χρόνια.

- Η τουρκική αντίληψη περί εταιρικών σχέσεων με τη χώρα μας εστιάζεται στην συνεκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, θέτοντας ως εκβιαστικό αντάλλαγμα το ενδεχόμενο επίλυσης των υπολοίπων ελληνο-τουρκικών προβλημάτων, όπως η υφαλοκρηπίδα, τα χωρικά ύδατα, ο εναέριος χώρος, η αποστρατικοποίηση των νησιών του βόρειου Αιγαίου, καθώς επίσης η κυριότητα των νησίδων και βραχονησίδων «που βρίσκονται μπροστά στα μάτια της Τουρκίας».

Επιπρόσθετα, ο Erhan ανέφερε ότι, η εν λόγω συνεκμετάλλευση μπορεί να γίνει στο πλαίσιο μιας δομής παρόμοιας με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα, στην οποία, κατά πάσα πιθανότητα, αρκετές χώρες θα θελήσουν να μετάσχουν, ιδίως η Ρωσία. (σ.σ. Δεν είναι γνωστό εάν το θέμα αυτό συζητήθηκε κατά τη συνάντηση του Erdogan με τον Έλληνα πρωθυπουργό, στο οποίο πιθανόν να περιλαμβάνεται και η προώθηση του αγωγού Turkish Stream.)

Όπως γίνεται κατανοητό, το εν λόγω άρθρο αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον τόσο για τα αναγραφόμενα του, όσο και για τα ακόλουθα «ειδικά» επαγγελματικά χαρακτηριστικά του καθηγητή Çağrı Erhan:

- Είναι συντονιστής της εκπομπής Dışa Bakış που μεταδίδεται στην τουρκική κρατική τηλεόραση ΤRΤ κάθε Πέμπτη στις 21.30 ώρα.

- Είναι αρθρογράφος στη στήλη ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ της κυριακάτικης τουρκικής εφημερίδας Türkiye, η οποία πρόσκειται στον Tayyip Erdogan και το κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ.

- Υπήρξε σχολιαστής και παρουσιαστής διαφόρων εκπομπών στους τουρκικούς τηλεοπτικούς σταθμούς TRT και SkyTurk.

- Το 2013 διετέλεσε μέλος της επιστημονικής επιτροπής του Κέντρου Μελετών Ατατούρκ που υπάγεται στο Ανώτατο Συμβούλιο Πολιτισμού, Γλώσσας και Ιστορίας του Atatürk της τουρκικής πρωθυπουργίας.

- Το 2014 εκλέχθηκε στη Συμβουλευτική Επιτροπή Αυτοματισμού του αρχείου του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.

- Η σύζυγος του Melek Erhan είναι διαπιστευμένη δημοσιογράφος του CNN Turk στην τουρκική εθνοσυνέλευση.

Πώς σχολιάζετε την παρουσία του Tayyip Erdogan στη Θράκη;

Θα επικεντρωθώ στην ομιλία που πραγματοποίησε ο Τούρκος πρόεδρος στην Κομοτηνή, η οποία είχε τα χαρακτηριστικά ενός μανιφέστο πολιτικού περιεχομένου, στο οποίο:

- Εκφράσθηκαν διαμαρτυρίες με αποδέκτη την ελληνική κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την διεθνή κοινότητα.

- Έγινε μια προσπάθεια εξύψωσης του φρονήματος του συνόλου των μουσουλμάνων της Θράκης (τουρκογενείς, Πομάκοι και Ρομά) υπέρ της Τουρκίας.

Ο Erdogan, αναφορικά με την φράση «απευθύνομαι στους soydaşlarıma (ομογενείς-ομοεθνείς-ομόφυλους μου)» που χρησιμοποίησε είπε το εξής: «Αυτοί μου είπαν (σ.σ. εννοεί τον Έλληνα πρωθυπουργό) ότι, εκεί υπάρχουν και Πομάκοι, υπάρχουν και Ρομά. Και εγώ είπα, αξιότιμοι φίλοι, κατ’ εμέ ο κοινός παρονομαστής μας έτσι και αλλιώς είναι το Ισλάμ, είναι ο μουσουλμάνος. Συνεπώς εμείς είμαστε ένα με τον Τούρκο, με τον Ρομά, με τον Πομάκο».

- Νουθετήθηκε η μουσουλμανική μειονότητα προκειμένου αυτή να αναβαθμίσει την παρουσία της στην Ελλάδα μέσω της «νομιμότητας», της εκπαίδευσης, της επιχειρηματικότητας και της διεκδίκησης των δικαιωμάτων της που πηγάζουν από τις διεθνείς συμφωνίες.

- Διαχωρίστηκαν οι έννοιες «ένταξη» και «αφομοίωση». Ειδικότερα, επισημάνθηκε ότι: α. Η «ένταξη» στην ελληνική πραγματικότητα του συνόλου των μουσουλμάνων της Θράκης είναι θεμιτή και αποδεκτή. β. Μια προσπάθεια αφομοίωσης, θα έχει άμεση επίπτωση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και έμμεσα θα ανοίξει ο δρόμος, αρχικά, για μια πολιτική ανυπακοή και στη συνέχεια για εσωτερικές αναταραχές.

- Επισημάνθηκε ότι, οι προσπάθειες κάποιων να εμφανίσουν μια σημαία διαφορετική της σημαίας της Ελλάδος, τους προσμοιάζει με την «17 Νοέμβρη». Τούτο αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεδομένου ότι, σε συλλόγους αυτοαποκαλούμενων «Τούρκων Δυτικής Θράκης» στην Ελλάδα, σε ευρωπαϊκές χώρες και στην Τουρκία, η σημαία του αυτοαποκαλούμενου «Κράτους της Δυτικής Θράκης» προβάλλεται συνεχώς. Είναι προφανές ότι, το θέμα αυτό, για τον Erdogan, εντάσσεται στο πλαίσιο μιας εκβιαστικής διαπραγμάτευσης αναφορικά με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται η Άγκυρα τις έννοιες «ένταξη» και «αφομοίωση» που προαναφέρθηκαν. Μάλιστα, ο Τούρκος πρόεδρος απείλησε ότι, εάν υπάρξει κάποια ενέργεια αφομοίωσης, όπως αυτός την αντιλαμβάνεται, η Τουρκία θα παραμερίσει την ελληνική σημαία.

- Επιζητήθηκε η ενότητα, η ομόνοια, η αδελφοσύνη, η αλληλεγγύη και η συσπείρωση των soydaşlar (ομογενών-ομοεθνών-ομόφυλων) της Θράκης.

- Έγινε προτροπή στους soydaşlar να παρακολουθήσουν την ταινία «Σιτάρι (Grain/Buğday)» του Semih Kaplanoğlu (σ.σ. Οι συντελεστές της ταινίας είναι Τούρκοι και η πρεμιέρα της πραγματοποιήθηκε στις 23-11-2017 στο Κέντρο Εθνικού Πολιτισμού και Συνεδρίων της τουρκικής προεδρίας της Δημοκρατίας, χωρητικότητας 2.000 ατόμων, παρουσία του Tayyip Erdogan) αφού προηγουμένως, ο Erdogan είχε αναφέρει ότι, το κάθε τι στην Κομοτηνή είναι σιτάρι. Είναι αξιοσημείωτο ότι, μερικά από τα θέματα του σεναρίου της ταινίας αυτής είναι η προσφυγική κρίση, η καταστολή, οι διαχωρισμοί και οι διακρίσεις. Προφανώς, πρόκειται για μια επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου από τον Τούρκο πρόεδρο Δημοκρατίας εντός της ελληνικής επικράτειας με στρατηγικό στόχο τον επηρεασμό της σκέψης, του ηθικού, της συμπεριφοράς, της επιθυμίας για αντίσταση και της αποφασιστικότητας των soydaşlar (ομογενών-ομοεθνών-ομόφυλων) της Άγκυρας στη Θράκη. (σ.σ. Στο βιβλίο μου «Απόρρητος Φάκελος Τουρκία- Εθνική Στρατηγική της Τουρκίας», σελ. 269-318, αναλύεται η τουρκική αντίληψη για τις επιχειρήσεις ψυχολογικού πολέμου).

- Τέλος, αποκαλύφθηκε ότι, υπάρχουν αρκετά προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης προς υλοποίηση στη Θράκη. Εκτιμάται ότι, η υλοποίηση αυτών σχεδιάζεται να γίνει μέσω του Τουρκικού Οργανισμού Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΤİΚΑ). Συνεπώς, γεννάται το ερώτημα εάν τούτο έχει συζητηθεί με την Ελλάδα και μάλιστα εάν έχει συμφωνηθεί. Σημειωτέον ότι, ο ΤİΚΑ αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο της Άγκυρας για προβολή της στρατηγικής της ήπιας ισχύος και διείσδυση στα τουρκόφωνα και στα γειτονικά με την Τουρκία κράτη μέσω της ανάπτυξης προγραμμάτων οικονομικής, εμπορικής, τεχνολογικής, πολιτιστικής, κοινωνικής και εκπαιδευτικής συνεργασίας. Τα προγράμματα αυτά αφορούν στη δημιουργία θεσμικών υποδομών σε όλους τους τομείς, βελτίωση των υποδομών, αναβάθμιση του βιοτικού και κοινωνικού επιπέδου, διαφύλαξη του κοινού ιστορικού και πολιτιστικού πλούτου (οθωμανικού-τουρκικού), διάδοση της τουρκικής γλώσσας, βελτίωση των πολιτιστικών σχέσεων και συνεργασία στον τομέα των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Μετά την επίσκεψη του Tayyip Erdogan στην Ελλάδα πώς βλέπετε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις;

Θα επικαλεσθώ την Τουρκάλα δημοσιογράφο Aslı Aydıntaşbaş της αντιπολιτευόμενης τουρκικής εφημερίδας Cumhuriyet, η οποία παρομοίασε το άνοιγμα της συζήτησης για τη συνθήκη της Λωζάννης σαν μια χειροβομβίδα, την οποία ο Erdogan πέταξε στην αγκαλιά του Έλληνα πρωθυπουργού αφού προηγουμένως αφαίρεσε την περόνη της.

Πέραν τούτου, κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί ότι, από την ανάλυση των κειμένων Τούρκων αρθρογράφων (ερντογανικών και μη) το συμπέρασμα που προκύπτει από τις συνεχείς αναφορές του Erdogan για τη Συνθήκη της Λωζάννης και τα «σύνορα της καρδιάς» έχει να κάνει με την επιδίωξη του Τούρκου προέδρου να ανοίξει ένα διάλογο στην Τουρκία, ο οποίος δεν θα είναι ιστορικός στηριζόμενος σε ιστορικά έγραφα και πρακτικά, αλλά ιδεολογικός. Και φυσικά με τον διάλογο αυτό θα πρέπει να απαντηθούν δύο κύρια ερωτήματα: «Κεμαλισμός ή Χαλιφάτο;» και «Επεμβατική πολιτική πέραν των συνόρων ή μια πολιτική βάσει της οποίας δεν θα υπάρχει καμία σκέψη επέμβασης πέραν των συνόρων;». Φυσικά, για να απαντηθεί το πρώτο ερώτημα θα απαιτηθεί πολύ χρόνος και συγκεκριμένα μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου του 2019 για την εκλογή προέδρου Δημοκρατίας. Αντιθέτως, σε ό,τι έχει να κάνει με το δεύτερο ερώτημα, ο ένας στόχος του Erdogan επιτεύχθηκε με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που πραγματοποιεί η Τουρκία στη Συρία και το Ιράκ. Αναμένουμε λοιπόν, να δούμε τον δεύτερο στόχο του Τούρκου προέδρου, ο οποίος έχει προσανατολισμό προς δυσμάς και εστιάζεται σε δύο άξονες: πρώτον, σύμφωνα με το καθηγητή Çağrı Erhan, στην συνεκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Και δεύτερον, στη Θράκη.

Συνεπώς, καθίσταται σαφής η αναγκαιότητα καθορισμού μιας πολιτικής που θα πρέπει να γίνει η επίσημη πολιτική της χώρας και θα πρέπει να την ακολουθούν πιστά όλοι οι Φορείς, λαμβάνοντας υπόψη ότι: «Ο λαϊκισμός, η πατριδοκαπηλία, τα συνθήματα και η ημιμάθεια όχι μόνο δεν επιλύουν μια κρίση, απεναντίας μπορεί να την κλιμακώσουν».

(φωτογραφία: SOOC)

http://www.liberal.gr/arthro/181037/amyna--diplomatia/2017/ta-minumata-tis-episkepsis-Erdoan-pou-den-etuchan-prosochis.html

Προς τα πού πάει η Τουρκία του Erdogan;

Συνέντευξη του Χρήστου Μηνάγια στο www.liberal.gr - 22-11-2017

Οτιδήποτε συμβαίνει στην γειτονική μας Τουρκία, αναπόφευκτα παρουσιάζει ενδιαφέρον για την Ελλάδα, ιδιαίτερα όταν αυτός ο δύστροπος και αναθεωρητικός γείτονας μας δημιουργεί κλίμα έντασης, με αποτέλεσμα να προκαλείται ανησυχία τόσο στις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες όσο και στην ελληνική κοινή γνώμη. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, το βασανιστικό ερώτημα που τίθεται όλο και πιο επιτακτικά αφορά το πως είναι και «προς τα πού πάει η Τουρκία του Erdogan».

Ο γνωστός αναλυτής–συγγραφέας κ. Χρήστος Μηνάγιας, ο οποίος  παρακολουθεί σε επαγγελματικό επίπεδο την Τουρκία για πολλά χρόνια και συνεπώς γνωρίζει όσο λίγοι τη γειτονική χώρα, αποδέχτηκε για ακόμα μία φορά την πρόσκληση του liberal.gr να απαντήσει στις ερωτήσεις μας σχετικά με την πορεία της Τουρκίας μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου σε ιδεολογικό, πολιτικοκοινωνικό και στρατιωτικό επίπεδο. Τον ευχαριστούμε για μία ακόμα φορά από καρδιάς. 

Συνέντευξη στον Βασίλη Κοψαχείλη

Κύριε Μηνάγια, ποια είναι η γενική εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η Τουρκία;

Την τελευταία δεκαετία, η Τουρκία βρίσκεται σε μια πορεία ευρείας πολιτειακής, πολιτικής και διοικητικής μεταρρύθμισης στη βάση νέων ιδεολογικοπολιτικών στερεοτύπων με ολιγαρχικά χαρακτηριστικά.

Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με εκτιμήσεις κύκλων που στηρίζουν τον Tayyip Erdoğan, η μεταρρύθμιση αυτή θα περάσει στην πολιτική επιστήμη και την βιβλιογραφία της πολιτικής ιστορίας ως «ερντογανισμός».

Από την άλλη πλευρά, τουρκικοί κύκλοι που διακρίνονται για την ελεύθερη σκέψη τους θεωρούν ότι, τα τελευταία χρόνια και ειδικά μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στις 15-07-2016, η Τουρκία βιώνει μια πολύ σοβαρή θεσμική κατάρρευση, η οποία εστιάζεται σε δύο θεωρίες που η μια επικαλύπτει την άλλη: τη θεωρία της «Μεγάλης Αθλιότητας» και τη θεωρία της «Πολιορκίας του Κράτους». Ειδικότερα:

α. Σύμφωνα με τη θεωρία της «Μεγάλης Αθλιότητας», η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που επιβλήθηκε κατά των γκιουλενιστών, μετά τις 15-07-2016 και η οποία παρατείνεται κάθε τρίμηνο, επεκτάθηκε ενσυνείδητα και σε άλλους αντιπάλους του Erdoğan. Αυτό έχει ως στόχο την επιβολή από τον κρατικό μηχανισμό μιας κατάστασης, όπου όλες οι ανεξάρτητες σκέψεις θα ασφυκτιούν από τα νέα ιδεολογικοπολιτικά στερεότυπα που επιβάλει ο Τούρκος πρόεδρος.

β. Η δεύτερη θεωρία  της «Πολιορκίας του Κράτους» αναφέρει ότι, μετά την αποπομπή των γκιουλενιστών από τις θέσεις που αυτοί κατείχαν στον κρατικό μηχανισμό, πραγματοποιήθηκε μια ταχεία και ευρεία «ανακατάληψη» της δικαιοσύνης, καθώς επίσης των Φορέων άμυνας, ασφάλειας και πληροφοριών. Μάλιστα, τα άτομα που τοποθετήθηκαν στις θέσεις αυτές εντάσσονται σε μια σύνθεση που περιλαμβάνει ευρασιατιστές, ακραίους εθνικιστές και ομάδες του παλαιού βαθέος κράτους. Εκτός τούτου, στις περισσότερες περιπτώσεις μεσαίων και χαμηλόβαθμων στελεχών δεν τέθηκε ως βασικό κριτήριο η αξιολόγηση βάσει προσόντων, αλλά οι συστατικές επιστολές από τον κομματικό μηχανισμό, πρωτίστως του κυβερνόντος κόμματος ΑΚΡ και δευτερευόντως του εθνικιστικού κόμματος ΜΗΡ που στηρίζει τις επιλογές Erdoğan.

Συνεπώς, η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί εν όψει όλων των παραπάνω έχει ως εξής:

α. Ο νέος κρατικός μηχανισμός θεωρεί ότι, η Τουρκία τελεί υπό πολιορκία και ότι συνεχώς αυτός καλείται να αντιμετωπίσει τα νέα σχέδια που συντάσσονται για τον διαμελισμό της χώρας.

β. Στην κατάσταση του «πολέμου χωρίς τέλος» που έχει περιέλθει η Τουρκία, γίνεται ευρεία χρησιμοποίηση του όρου «εσωτερικός εχθρός», στοχοποιώντας με αυτόν τον τρόπο τις αντιπολιτευόμενες εφημερίδες, δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς, την κοινωνία των πολιτών, καθώς επίσης πολιτικές και πολιτιστικές πρωτοβουλίες, όπως συνέδρια, ημερίδες και συζητήσεις με τη συμμετοχή Τούρκων και αλλοδαπών επιστημόνων-ερευνητών.

Στην κατάσταση αυτή που μας περιγράψατε, τι θα πρέπει να προσέξει η Ελλάδα;

Η ελληνική πλευρά κρίνεται σκόπιμο να λάβει υπόψη δύο θέματα για την ενάσκηση της εξωτερικής της πολιτικής: την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας και τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.

Αναφορικά με την ευρωπαϊκή προοπτική, αυτή για την Τουρκία πιθανόν έλαβε τέλος και η νέα στρατηγική που θα εφαρμόσει η Άγκυρα θα εστιασθεί στις διμερείς σχέσεις με κάθε ευρωπαϊκό κράτος ξεχωριστά, στο πλαίσιο τριών παραγόντων: φιλικές σχέσεις, εταιρικές σχέσεις και εχθρικές σχέσεις. Μάλιστα, οι πρόσφατες συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας σε εξοπλισμούς μεταξύ Τουρκίας, Γαλλίας και Ιταλίας εντάσσονται στο πλαίσιο των εταιρικών σχέσεων. Συνεπώς, μια απομάκρυνση της Τουρκίας από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και προσέγγιση ευρωπαϊκών κρατών ξεχωριστά, με αντάλλαγμα οικονομικές συνεργασίες, δεν νομίζω ότι θα είναι προς όφελος της χώρας μας, ειδικά το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Σε ό,τι έχει να κάνει με μια ασφαλή εκτίμηση για τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, θεωρώ ότι θα πρέπει να δούμε όλη την εικόνα της Μέσης Ανατολής. Εν προκειμένω, η Τουρκία, μέσα στην «ανεμοθύελλα» που έχει πλήξει τη Μέση Ανατολή «χορεύει» με το Ιράν, διαπληκτίζεται με τις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι συγκρατημένη με τη Ρωσία. Σημειωτέον ότι, αυτά υποκρύπτουν, εν δυνάμει, μεγάλες παγίδες και μεγάλες κρίσεις που δεν μπορεί να προβλεφθούν. Και τούτο, διότι η εν λόγω περιοχή βρίσκεται σε μια περίοδο όπου, ο φίλος γίνεται εχθρός και ο εχθρός γίνεται φίλος.

Αναφορικά, με την απόκλιση συμφερόντων μεταξύ Τουρκίας και Ηνωμένων Πολιτειών στη Συρία και το βόρειο Ιράκ, η τουρκική στρατηγική δεν αποσκοπεί σε άμεσα και μεγαλεπήβολα αποτελέσματα. Οι Τούρκοι ξέρουν να περιμένουν και προβαίνουν σε μικρά βήματα κάθε φορά, είτε μέσω εκβιασμών είτε μέσω παραχωρήσεων. Ενδεικτικό παράδειγμα της στρατηγικής της Άγκυρας μέσω εκβιασμών είναι το εξής: Μετά τις πληροφορίες που κυκλοφόρησαν το τελευταίο χρονικό διάστημα για το ενδεχόμενο καθυστέρησης ή ακόμη και ακύρωσης της παράδοσης των αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία εξαιτίας της τουρκο-ρωσικής συμφωνίας για τους S-400 που βρίσκεται σε εξέλιξη, ερντογανικοί κύκλοι (εφημερίδα Yeni Safak) ανέφεραν ότι, η Άγκυρα εξετάζει την περίπτωση να ζητήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες να αποσύρει το ραντάρ ΑΝ-ΤΡΥ-2 που βρίσκεται από το 2012 στην περιοχή Kürecik της Malatya στη νοτιοανατολική Τουρκία επισημαίνοντας το εξής: «H Τουρκία που προέταξε το στήθος της για την ασφάλεια της Ατλαντικής Συμμαχίας, με αποτέλεσμα να κλιμακωθούν οι αντιδράσεις της Μόσχας και της Τεχεράνης, δεν θα σκύψει το κεφάλι της στον εκβιασμό που επιχειρείται για τα F-35 από τις Ηνωμένες Πολιτείες με πρόσχημα τους S-400. Εάν δεν έρθουν τα F-35 στην Τουρκία, το ραντάρ στο Kürecik θα γίνει μια φούσκα (μπαλόνι) και τότε το Ισραήλ θα αποστερηθεί της δυνατότητας έγκαιρης προειδοποίησης σε περίπτωση εκτόξευσης βαλλιστικού πυραύλου από το ανατολικό και βόρειο Ιράν.». Όμως πέραν των F-35, ο τουρκικός εκβιασμός πιθανόν να επεκταθεί και στα F-16. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Τούρκο υποπτέραρχο ε.α. Beyazıt Karataş, η Άγκυρα θα ζητήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες την αναβάθμιση των αεροσκαφών αυτών σε F-16 Block 70. Επιπλέον, ο Karataş γνωστοποιεί ότι, η τουρκική πολεμική αεροπορία εκσυγχρόνισε τα F-16 Block 40 και Block 50 σε Block 50+, ενώ ο εκσυγχρονισμός των F-16 Block 30 βρίσκεται στο στάδιο της ολοκλήρωσης.        

Ποία είναι η άποψη σας για την Meral Akşener, την οποία μερικοί δημοσιογραφικοί κύκλοι εδώ στην Ελλάδα την αποκαλούν ως τη «Σιδηρά Κυρία» που απειλεί την κυριαρχίαTayyip Erdoğan;

Θεωρώ ότι, στην Τουρκία δεν υπάρχει κάποια άλλη ηγετική προσωπικότητα ικανή να συσπειρώσει όλες τις ανομοιογενείς κοινωνικο-πολιτικές δυνάμεις που τάσσονται κατά του Erdoğan και στη συνέχεια αυτή να αντιπαρατεθεί πολιτικά εναντίον του.

Ο Tayyip Erdoğan δεν ανησυχεί μήπως και δεν εκλεγεί πρόεδρος Δημοκρατίας κατά τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2019. Αυτό που τον ανησυχεί είναι μήπως δεν εξασφαλίσει το 50%+1 στον πρώτο γύρο των εκλογών. Η ανησυχία του αυτή έχει να κάνει με το γεγονός ότι, το ποσοστό του πρώτου γύρου μπορεί να μην εκλέξει πρόεδρο, ωστόσο αυτό θα κρίνει την κατανομή των βουλευτικών εδρών. Δηλαδή εάν στον πρώτο γύρο ο Ερντογάν λάβει λιγότερο από 51%  θα αντιμετωπίζει πρόβλημα με την ψήφιση των νόμων που θα επιθυμεί να περάσει όταν αυτός θα εκλεγεί πρόεδρος στο δεύτερο γύρο. Τούτο μας οδηγεί στην εκτίμηση ότι, είναι δεδομένη η συνεργασία του Erdoğan με το εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις στην Τουρκία, παρατηρείται μια πτώση των ποσοστών του κυβερνόντος κόμματος ΑΚΡ, η οποία κατά βάσει εστιάζεται στα εξής:

Πρώτον, η απώλεια ψηφοφόρων νεαρής ηλικίας είναι σημαντική και ειδικά στους φοιτητές. Μάλιστα, για έναν Τούρκο φοιτητή δεν θεωρείται πολιτική τοποθέτηση με πρεστίζ να λέει κάποιος ότι είναι ερντογανικός, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Ας σημειωθεί ακόμη ότι, ενώ το 2003 στην Τουρκία υπήρχαν 70 πανεπιστήμια, επί διακυβέρνησης Erdoğan αυτά αυξήθηκαν στα 186 με 7.198.987 φοιτητές.

Δεύτερον, στα 15 χρόνια που το ΑΚΡ κυβερνά την Τουρκία, για πρώτη φορά εμφανίζεται μια νέα δεξιά εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Δηλαδή το İyi Parti (Καλό Κόμμα) που ιδρύθηκε στις 27-10-2017, έχει αρχηγό την Meral Ακşener και αποτελεί το 87^ο κόμμα  της τουρκικής πολιτικής σκηνής.

Και τρίτον, παρατηρείται διαρροή ψηφοφόρων επειδή ο Erdoğan ζήτησε τις παραιτήσεις πολλών δημάρχων που ανήκουν στο κόμμα του, όπως της Άγκυρας, της Κωνσταντινούπολης κ.λπ. χωρίς να διευκρινισθεί η αιτία (είτε κακοδιαχείριση, είτε σχέση με τους γκιουλενιστές κ.λπ.).

Σε ό,τι έχει να κάνει με την Akşener, αυτή αποσκοπεί στα εξής:

α. Να γίνει μια ανακατανομή της τράπουλας της κοινοβουλευτικής δομής της Τουρκίας.

β. Να θέσει εκτός κοινοβουλίου το εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ το οποίο στηρίζει τον Erdoğan.

γ. Να αποκόψει της αυτοδυναμία του κυβερνόντος κόμματος ΑΚΡ.

δ. Να ανοίξει το δρόμο για μια εναλλακτική πρόταση διοίκησης της χώρας μαζί με το ρεπουμπλικανικό κόμμα CHP της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Επιπρόσθετα, τα δυτικά κέντρα ισχύος εκλαμβάνουν το İyi Parti της Ακşener ως ένα μέσο αποδυνάμωσης του Erdoğan και στη συνέχεια απομάκρυνση του από την εξουσία. Για το λόγο αυτό βλέπουμε δημοσιεύματα για την Ακşener όπως, η «Σιδηρά Κυρία», τα οποία αναδημοσιεύονται στη χώρα μας.

Ωστόσο, γεννώνται τα εξής ερωτήματα διότι δημοκρατικοί κύκλοι στην Τουρκία την αποκαλούν ως «πριγκίπισσα τους σκότους»: «Η Meral Ακşener θα αποποιηθεί των σκοτεινών σχέσεων που είχε με το βαθύ κράτος;». «Η Meral Ακşener θα απαρνηθεί την παραδοσιακή πολιτική και ιδεολογική γραμμή του εθνικιστικού κόμματος MHP από το οποίο προέρχεται;». Μάλιστα, για να γίνουν κατανοητά τα εν λόγω ερωτήματα, παρατίθεται ακολούθως η πολιτική διαδρομή της Ακşener.

Το 1995 ήταν μια από τις πιο στενές συνεργάτιδες της Tansu Çiller (σ.σ. πρωθυπουργός που προκάλεσε την κρίση στα Ίμια) στο κόμμα Ορθού Δρόμου DYP  και κατόπιν ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών εποφθαλμιώντας τη θέση της Çiller. Ως υπουργός Εσωτερικών κατηγορήθηκε για σκάνδαλο υποκλοπών που είχε στόχο το τουρκικό πολεμικό ναυτικό. Ήταν, ενεργό μέλος των Γκρίζων Λύκων και είχε πολιτικό δεσμό με τον Alaatin Çakıcı, ο οποίος αποκαλείται ως αρχηγός της εθνικιστικής μαφίας στην Τουρκία. Όταν ιδρύθηκε το κόμμα AKP, η Ακşener προσέγγισε τον Tayyip Erdoğan για να την εντάξει στο κόμμα του, αλλά ο Erdoğan κράτησε αποστάσεις από αυτήν. Για το λόγο αυτό, στις 02-11-2001 εντάχθηκε στο εθνικιστικό κόμμα MHP και κατόπιν ο αρχηγός του κόμματος την όρισε ως κύρια σύμβουλό του. Στη συνέχεια αφού έγινε βουλευτής, άρχισε να διεκδικεί την αρχηγία του ΜΗΡ, με αποτέλεσμα στις 08-09-2016 να αποπεμφθεί από το κόμμα. Κατόπιν, στο δημοψήφισμα της 16^ης Απριλίου 2017 ήταν μια από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές του ΟΧΙ για την αλλαγή του πολιτεύματος της χώρας. Ας σημειωθεί ακόμη ότι, στα ιδρυτικά μέλη του κόμματος της περιλαμβάνεται ο πλοίαρχος ε.α. Ali Türkşen γνωστός ως διοικητής ομάδος Τούρκων βατραχανθρώπων κατά την κρίση στα Ίμια το 1996 και στη συνέχεια κατηγορούμενος στην υπόθεση Βαριοπούλα.

Θεωρητικά το κόμμα της Ακşener αυτοπροσδιορίζεται ως ένα φιλελεύθερο κόμμα με άνοιγμα προς την κεντροαριστερά (σ.σ. πρόκειται για πολιτικά ρεύματα που στήριξαν στο παρελθόν το στρατιωτικό κατεστημένο) προσδοκώντας στη στήριξη των αγανακτισμένων ψηφοφόρων από όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, πρωτίστως από το ΜΗΡ και κατόπιν από το ΑΚΡ και στη συνέχεια από CHP και το κουρδικό HDP.

Όπως γίνεται κατανοητό, η υποψηφιότητα της Ακşener για ευθεία αντιπαράθεση στον Erdoğan παρουσιάζει πολλά τρωτά σημεία με αβέβαια αποτελέσματα. Το επισημαίνουμε αυτό, διότι στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2019 οι Τούρκοι ψηφοφόροι δεν θα κληθούν να ψηφίσουν κόμμα, αλλά κατά πόσο εμπιστεύονται τον Tayyip Erdoğan να διαχειρισθεί τα προβλήματα ασφάλειας που αντιμετωπίζει η χώρα λόγω των ευρύτερων γεωπολιτικών εξελίξεων.  

Φυσικά, σε ό,τι έχει να κάνει με την ελληνική πλευρά, μια πολιτικός με τη διαδρομή της Ακşener όχι μόνο δεν θα πρέπει να δημιουργεί ελπίδες για επίλυση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, αλλά ανησυχία για περαιτέρω όξυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Προς επιβεβαίωση της εκτίμησης αυτής παρατίθεται η δήλωση της Ακşener 10 ημέρες μετά την επίσκεψη του προέδρου της Δημοκρατίας στην Ψέριμο στις 07-03-2017: «Η κυβέρνηση έμεινε θεατής στη μετάβαση του Έλληνα προέδρου στην Ψέριμο (σ.σ. την αποκάλεσε Keçi Adası) που ανήκει στην Τουρκία. Πρέπει επειγόντως να γίνουν τα δέοντα.».

Με τη Δύναμη της Αλήθειας: Χ. Μηνάγιας-Θ. Κωφίδης - Στοιχεία και Ντοκουμέντα

Ο αναλυτής και συγγραφέας Χρήστος Μηνάγιας παραθέτει μοναδικά διαφωτιστικά στοιχεία και ντοκουμέντα για τους Κούρδους, το βόρειο Ιράκ και τις δυνατότητες της Τουρκίας.

Η ομιλία «μανιφέστο» του Tayyip Erdogan

Του Χρήστου Μηνάγια*

Η στρατηγική εκτίμηση της Άγκυρας για τις εξελίξεις στην περιοχή εστιάζεται στην ακόλουθη φράση: «Οι Δυτικοί θα οπισθοχωρήσουν, οι Ανατολικοί θα ανακάμψουν, η Τουρκία θα ισχυροποιηθεί και οι διενέξεις θα ενταθούν». Μάλιστα οι Τούρκοι επισημαίνουν δύο θέματα, τα οποία, κατ' αυτούς, θα τους ισχυροποιήσουν έτι περαιτέρω: πρώτον, η Τουρκία δεν πρέπει να απέχει από τις διενέξεις και δεύτερον, δεν υπάρχει άλλη επιλογή από την τήρηση σε ετοιμότητα μιας στρατιωτικής ισχύος άμεσα διαθέσιμης, όπου και όποτε απαιτηθεί.

Ας σημειωθεί ακόμη ότι, οι επιτελικοί σχεδιασμοί των Τούρκων εστιάζονται σε 6,5 ενδεχόμενα μέτωπα σύγκρουσης ή πολέμου τόσο σε βραχυπρόθεσμο όσο και σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα. Ειδικότερα: α. Στον βραχυπρόθεσμο ορίζοντα περιλαμβάνεται το «μισό» μέτωπο που αφορά στο εσωτερικό της Τουρκίας για επιχειρήσεις εσωτερικής ασφάλειας, το μέτωπο της βόρειας Συρίας, καθώς επίσης το μέτωπο του βόρειου Ιράκ συμπεριλαμβανομένων της Μοσούλης και του Κιρκούκ. Υπόψη ότι, τα μέτωπα αυτά εντάσσονται σε ένα ενιαίο Θέατρο Επιχειρήσεων, το οποίο αφορά στην αντιμετώπιση της κουρδικής απειλής. β. Στον μεσοπρόθεσμο ορίζοντα περιλαμβάνονται τα μέτωπα του Ιράν, της Αρμενίας, της Κύπρου και της Ελλάδος.

Για το λόγο αυτό, εξετάζεται από την Άγκυρα η δημιουργία ενός νέου δόγματος για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και δυνάμεις ασφαλείας βάσει του οποίου, αφενός θα προβλέπεται η τήρηση ισχυρών εφεδρειών και η δυνατότητα ταχείας μεταφοράς τους όπου απαιτηθεί, αφετέρου θα δοθεί βαρύτητα στις επιχειρήσεις εντός κατοικημένων τόπων τόσο στο εσωτερικό όσο και πέραν των συνόρων. Αναφορικά με τις επιχειρήσεις πέραν των συνόρων, το νέο δόγμα θα εστιασθεί στην ευρεία χρησιμοποίηση των ειδικών δυνάμεων με την ταυτόχρονη υποστήριξη τους από τους τοπικούς πληθυσμούς που διάκεινται φιλικά προς την Τουρκία.     

Επιπρόσθετα, κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί μια σημαντική «λεπτομέρεια» για την προεδρική εκλογή στην Τουρκία τον Νοέμβριο του 2019. Ο Tayyip Erdoğan τονίζει συνεχώς ότι, στον πρώτο γύρο της εκλογής πρέπει να επιτευχθεί υπέρ αυτού το ποσοστό του 50+1. Ο λόγος που το επισημαίνει αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι, το ποσοστό του πρώτου γύρου μπορεί να μην εκλέξει πρόεδρο, ωστόσο αυτό θα κρίνει την κατανομή των βουλευτικών εδρών. Δηλαδή εάν στον πρώτο γύρο ο Erdoğan λάβει λιγότερο από 51%  θα αντιμετωπίζει πρόβλημα με την ψήφιση των νόμων που θα επιθυμεί να περάσει όταν αυτός θα εκλεγεί πρόεδρος στο δεύτερο γύρο. Τούτο μας οδηγεί στην εκτίμηση ότι, μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου 2019 η Τουρκία του Erdoğan θα συνεχίσει να είναι ως έχει, με ό,τι αυτό συνεπάγεται τόσο στο εσωτερικό της χώρας (κουρδικό και «εκκαθαρίσεις» Γκιουλενιστών) όσο και στο εξωτερικό (Συρία, Ιράκ, ελληνοτουρκικές σχέσεις κ.λπ.). Επίσης, σε περίπτωση που ο Erdoğan λάβει κάτω του 51% στον πρώτο γύρο, τότε θα επιζητήσει τη συνεργασία με το εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ για να έχει την αυτοδυναμία που απαιτείται μετεκλογικά.

Τι σημαίνει αυτό; Προσπάθεια περαιτέρω ενεργοποίησης των εθνικιστικών αντανακλαστικών της τουρκικής κοινωνίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ακόλουθο κείμενο του Τούρκου αρθρογράφου Rasim Ozan Kütahyalı της εφημερίδας Sabah/02-08-2017: «Kαι η αντίσταση της 30ης Αύγουστου (1922) και η αντίσταση της 15ης Ιουλίου (2016) αποτελούν μια νίκη του έθνους εναντίον των προδοτών και εισβολέων τρομοκρατών. Αυτό πρέπει να το μάθουν μερικοί χοντροκέφαλοι (ηλίθιοι) απόστρατοι ανώτατοι αξιωματικοί μας. Αυτά τα ηλίθια μυαλά προσπαθούν να νομιμοποιήσουν αυτόν τον φασισμό προσφεύγοντας προς άσυλο στον Atatürk. Οι ανώτατοι αξιωματικοί που έκαναν πραξικοπήματα ή επιχείρησαν να πραγματοποιήσουν πραξικόπημα  σε αυτήν την χώρα δεν έχουν καμία διαφορά για αυτό το έθνος από τον εισβολέα στρατηγό Χατζηανέστη του ελληνικού στρατού. Οι στρατηγοί Cemal Madanoğlu και Cemal Gürsel (σ.σ. ήταν πρωταγωνιστές του πραξικοπήματος της 27ης Μαΐου 1960) δεν διαφέρουν καθόλου από τα καθάρματα (παλιοτόμαρα) εισβολείς Έλληνες στρατιωτικούς, τον στρατηγό Χατζηανέστη (σ.σ. αρχηγός του ελληνικού στρατηγείου της Μικράς Ασίας-1922) και τον στρατηγό  Τρικούπη (σ.σ. διοικητής του Α΄ Σώματος Στρατού στο Αφιόν Καραχισάρ).»

Στα πλαίσια όλων των παραπάνω, η ομιλία «μανιφέστο» του Tayyip Erdoğan στην Malatya στις 05-08-2017 κρίνεται σκόπιμο να τύχει ιδιαίτερης προσοχής, λαμβανομένου υπόψη και του δημοσιεύματος της τουρκικής εφημερίδος Yeni Şafak/09-08-2017 βάσει του οποίου, μια 15μελής αμερικανική αντιπροσωπεία υψηλόβαθμων στρατιωτικών και διπλωματών μετέβη στην περιοχή Ayn Isa  της βόρειας Συρίας και ενημέρωσε τους Κούρδους του PYD αναφορικά με τον οδικό χάρτη που θα ακολουθηθεί την επόμενη περίοδο. Αξιοσημείωτο είναι ότι, στον εν λόγω σχεδιασμό περιλαμβάνεται και η διεξαγωγή δημοψηφίσματος τον Ιανουάριο του 2018 προκειμένου οι Κούρδοι της βόρειας Συρίας να αναγνωρισθούν διεθνώς ως μια αυτόνομη κρατική οντότητα.

Ακολούθως παρατίθεται το κείμενο της ομιλίας του Τούρκου προέδρου Δημοκρατίας (βλ. www.sabah.com.tr/06-08-2017):

«Ως Τουρκία, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια σύντονη και έντονη επίθεση η οποία προέρχεται από κάθε κατεύθυνση.

Συνεχίζονται οι προσπάθειες δημιουργίας ενός τρομοκρατικού κράτους στο Νότο μας.

Επιχειρείται η πολιορκία (κύκλωση) της χώρας μας από μια τρομοκρατική οργάνωση, η οποία αλλάζει συνεχώς όνομα.

Παρόλο που η τρομοκρατική οργάνωση (σ.σ. εννοεί το ΡΚΚ) περιορίσθηκε πάρα πολύ σε σχέση με το παρελθόν, αυτή κατά διαστήματα μπορεί να πραγματοποιεί επιχειρήσεις. Μακάρι να εξαλείψουμε πλήρως και σύντομα τις δραστηριότητες αυτής της οργάνωσης στο εσωτερικό της χώρας μας.

Κατ’ ουδένα τρόπο δεν θα αφήσουμε σε ησυχία αυτήν την τρομοκρατική οργάνωση και στο Ιράκ και στη Συρία.

Αυτήν την περίοδο, και για τη χώρα μας και για την περιοχή μας, το πιο μεγάλο τέλμα είναι το περιβάλλον χάους που επικρατεί στη Συρία και το Ιράκ.

Από αυτό το τέλμα εκτρέφονται όλες οι τρομοκρατικές οργανώσεις, από το «Ισλαμικό Κράτος» μέχρι το ΡΚΚ.

Οι παγκόσμιες δυνάμεις στην περιοχή, επανέφεραν τις δραστηριότητες τους εναντίον της τρομοκρατίας στην αρένα της αντιπαλότητας και της αντιπαράθεσης.

Κάθε ισχυρή δύναμη με το πρόσχημα (τη δικαιολογία) των τρομοκρατικών οργανώσεων προσπαθεί να διευρύνει όσο το δυνατόν περισσότερο το πεδίο επιρροής της.

Αυτές προσπαθούν να δημιουργήσουν σε εμάς νέα προβλήματα επειδή βλέπουν ότι δεν μπορούν να μας χειραγωγήσουν. Την απόπειρα πραξικοπήματος της 15^ης Ιουλίου (2016) από την προδοτική συμμορία FETÖ (Fethullahçı Terör Örgütü/Τρομοκρατική Οργάνωση Φετουλλαχιστών) δεν πρέπει να την βλέπουμε ως μια ανεξάρτητη ενέργεια από αυτές τις εξελίξεις.

Είμαστε αποφασισμένοι, την χατζάρα που μπήξαμε με την επιχείρηση «Fırat Kalkanı/Ασπίδα του Ευφράτη» στην καρδιά του σχεδίου τρομοκρατικής σύστασης στη Συρία (σ.σ. εννοεί την κουρδική οντότητα), να την επεκτείνουμε με νέες εφόδους και εξορμήσεις. Για το θέμα αυτό, πολύ σύντομα θα προβούμε σε νέα και σημαντικά βήματα.

Είναι πλέον προφανές ότι, ο αγώνας εναντίον του προβλήματος της τρομοκρατικής οργάνωσης που βρίσκεται στη Συρία (σ.σ. εννοεί το ΡΚΚ και το PYD) έχει υπερεκχειλισθεί πολύ πέραν των συνόρων.

Κανένας δεν διασαφηνίζει τους θανάτους των πολιτών (αμάχων) που βιώνονται και οι οποίοι είναι 50, 100 φορές περισσότεροι από τον αριθμό των τρομοκρατών που εξουδετερώνονται.

Εμείς κάναμε ό,τι μας αναλογεί, το κάνουμε και θα το κάνουμε.

Το κόστος καταστροφής (αποτροπής) των σεναρίων που είναι στραμμένα κατά της ανεξαρτησίας και του μέλλοντος μας, αντί να το πληρώσουμε στα δικά μας εδάφη προτιμούμε να το πληρώσουμε στη Συρία και το Ιράκ.

Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με τους φίλους μας, τους συμμάχους μας και τα αδέλφια μας για ένα κόσμο πιο ασφαλή, πιο γαλήνιο και πιο εύπορο. Αντιθέτως, ποτέ δεν θα ξεχάσουμε και δεν θα συγχωρήσουμε αυτούς που επιχείρησαν να μας πλήξουν στην καρδιά μας.

Εμείς είμαστε ένα έθνος που γνωρίζει από πού ήρθε, που γνωρίζει που στέκεται και που γνωρίζει που θα πάει.

Σήμερα δεν γνωρίζουμε σε ποια κατάσταση και που θα βρίσκονται όλοι αυτοί που βλέπουν τους εαυτούς τους στον τεράστιο καθρέπτη. Όμως, όλοι να είναι σίγουροι ότι εμείς θα είμαστε εδώ.»

*Ο Χρήστος Μηνάγιας είναι Ταξίαρχος ε.α., Γεωστρατηγικός Αναλυτής και Συγγραφέας.
http://www.liberal.gr/arthro/158601/amyna--diplomatia/2017/i-omilia-isonmanifestosin-tou-Tayyip-Erdogan.html

Ο γνωστός τουρκολόγος κ. Χρήστος μηνάγιας (ΣΣΕ-82) αναλύει στο militaire.gr {Τουρκία Δημοψήφισμα: Οι συσχετισμοί, οι προβλέψεις, οι συνέπειες!}

Συνέντευξη Χρήστου Μηνάγια: Η σοβαρότερη Τουρκική Πρόκληση στο Αιγαίο

Την ώρα που στην Ελλάδα ασχολούμασταν επικοινωνιακά με την νέα έξοδο του ερευνητικού σκάφους της Τουρκίας «Τσεσμέ» μεταξύ Λήμνου και Αγίου όρους, ο γεωπολιτικός αναλυτής Χρήστος Μηνάγιας , μιλώντας στον 9.84 , αποκάλυπτε ότι επίσημες Τουρκικές Υπηρεσίες υποστηρίζουν ότι «μάζεψαν» παράνομους μετανάστες εντός της ελληνικής περιοχής Έρευνας και Διάσωσης. Αυτό όπως είπε αν ισχύει είναι μια νέα, ιδιαίτερα προκλητική ενέργεια της Άγκυρας σε βάρος της Ελλάδος,Η ανακοίνωσή είναι της, η τουρκικής Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών (SGK). 

Ο Χρήστος Μηνάγιας προχώρησε και σε νέες αποκαλύψεις για άκρως επικίνδυνες αλλαγές στο εσωτερικό της Τουρκίας όπου ο συντηρητισμός συναντά πλέον τον εθνικισμό σε όλες τις μορφές της διοίκησης και με ομπρέλα την επαναδιατύπωση ενός επιθετικού μουσουλμανισμού.

Οι Τούρκοι «μάζεψαν» παράνομους μετανάστες στην ελληνική περιοχή Έρευνας και Διάσωσης

Του Χρήστου Μηνάγια

Στις 22 Φεβρουαρίου 2017, η τουρκική Διοίκηση Ασφαλείας Ακτών (SGK) εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναγράφεται ότι: «Στις 01.25 ώρα της 22 Φεβρουαρίου 2017, ύστερα από καταγγελία, η SGK εντόπισε σκάφος που μετέφερε παράνομους μετανάστες, το οποίο είχε αναχωρήσει στις 00.53 ώρα από το ακρωτήριο Babakale της Τουρκίας, βόρεια της Μυτιλήνης. Στη συνέχεια, επειδή το εν λόγω σκάφος δεν σταμάτησε παρά τις προειδοποιήσεις που έγιναν, ανατέθηκε η αποστολή σε ένα πλοίο της SGK (σ.σ. εκτιμάται 1.700 τόνων τύπου κορβέτας) και σε δύο σκάφη της SGK να σταματήσουν το σκάφος με τους παράνομους μετανάστες. Τούτο επιτεύχθηκε στις 06.50 ώρα της ίδιας ημέρας, στα διεθνή ύδατα σε απόσταση 42 μιλίων από το Babakale. Αφού συνελήφθησαν, οι 51 παράνομοι μετανάστες (49 Πακιστανοί, 1 Αζερμπαϊτζανός και 1 Ουκρανός) μεταφέρθηκαν στο λιμάνι Küçükkuyu, ενώ το σκάφος που αυτοί επέβαιναν μεταφέρθηκε στο λιμάνι Babakale». Ακολούθως παρατίθεται ο Χάρτης 1 που δημοσιοποίησε η τουρκική Διοίκηση Ασφαλείας Ακτών.

Εφόσον τα στοιχεία αυτά που δημοσιοποίησαν οι Τούρκοι είναι αληθή, πρόκειται για μια ιδιαίτερα προκλητική ενέργεια της Άγκυρας σε βάρος της Ελλάδος, η οποία είχε επισημανθεί, κατ’ επανάληψη, από τον συντάκτη του παρόντος. Ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής:

α. Στη σελίδα 233, του βιβλίου με τίτλο «ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ ΦΑΚΕΛΛΟΣ ΤΟΥΡΚΙΑ-Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, 2014, Χρ. Μηνάγιας» είχε παρατεθεί ο ακόλουθος Χάρτης 2 όπου καταγραφόταν οι περιοχές που οι Τούρκοι έχουν σχεδιάσει να πραγματοποιήσουν παρόμοιες επιχειρήσεις. Ειδικότερα, η εν λόγω επιχείρηση των Τούρκων πραγματοποιήθηκε στην περιοχή Νο 2 που φαίνεται στο Χάρτη.

β. Στις 20-02-2017, σε συνέντευξη του στο www.liberal.gr με τίτλο «Η Τουρκία μετά το πραξικόπημα, ιδεολογικά, πολιτικοκοινωνικά και στρατιωτικά» είχε επισημανθεί, ιδιαίτερα, ο ρόλος της τουρκικής Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών. Ειδικότερα είχαν αναφερθεί τα εξής: «Η διαδικασία εξέλιξης και αναβάθμισης των οπλικών συστημάτων και των υπολοίπων στρατιωτικών μέσων με νέες τεχνολογίες γαλουχεί το στρατιωτικό προσωπικό με μια σύγχρονη αντίληψη για το πεδίο της μάχης και τον εκ νέου σχεδιασμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Φυσικά, ένας από τους λόγους που γίνεται αυτή η επισήμανση έχει να κάνει με την τουρκική Διοίκηση Ασφαλείας Ακτών, η οποία σεμια ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση θα αποτελέσει ένα σημαντικό «εργαλείο» των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, δεδομένου ότι ο τομέας των αρμοδιοτήτων της επικεντρώνεται σε δύο πολύ κρίσιμους τομείς: την έρευνα-διάσωση και την παράνομη μετανάστευση, όπου υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για δημιουργία θερμού επεισοδίου και γενίκευσης της κρίσης. Μάλιστα, βάσει του στρατηγικού της σχεδιασμού 2015-2019, το 2019 η εν λόγω διοίκηση προβλέπεται να διαθέτει 4 πλοία 1.700 τόνων τύπου κορβέτας, 4 πλοία 600 τόνων πολλαπλών ρόλων, 215 σκάφη διαφόρων τύπων, 20 ελικόπτερα, 3 αεροσκάφη, 6 μη επανδρωμένα αεροσκάφη και 20 κινητά ραντάρ».

Τέλος, ένα άλλο στοιχείο που τυγχάνει ιδιαίτερου προβληματισμού έχει να κάνει με το γεγονός ότι, η περιοχή που οι Τούρκοι πραγματοποίησαν την εν λόγω επιχείρηση σύλληψης παράνομων μεταναστών, είχε δεσμευθεί με ανακοίνωση της Γεωγραφικής-Υδρογραφικής-Ωκεανογραφικής Διεύθυνσης των Τουρκικών Ναυτικών Δυνάμεων για διεξαγωγή Άσκησης Έρευνας και Διάσωσης από 27-29 Απριλίου 2016 και από 4-5 Μαΐου 2016. Μάλιστα, τότε οι Τούρκοι, στα πλαίσια της «στρατηγικής εμπαιγμού» της χώρας μας δεν δίστασαν να δεσμεύσουν ακόμη και το χερσαίο έδαφος της Λέσβου. Για το θέμα αυτό παρατίθεται, ακολούθως, απόσπασμα του άρθρου του συντάκτη του παρόντος, με τίτλο «Τουρκία: Τακτικοί ελιγμοί, εθνική στρατηγική και εθνικό όραμα», 31-05-2016, www.geostrategy.gr:

«Από τις 27 έως 29-04-2016 η Γεωγραφική-Υδρογραφική-Ωκεανογραφική Διεύθυνση των Τουρκικών Ναυτικών Δυνάμεων είχε αναρτήσει χάρτη στην επίσημη ιστοσελίδα της, στον οποίο φαινόταν οι περιοχές όπου οι Τούρκοι θα πραγματοποιούσαν άσκηση έρευνας και διάσωσης στην περιοχή μεταξύ Λέσβου και Χίου, στις 04 και 05-05-2016, χωρίς να αναγράφουν τις συντεταγμένες. Συγκεκριμένα πρόκειται για τους Χάρτες 1 και 2, οι οποίοι περιλάμβαναν και χερσαίο έδαφος της Λέσβου. Στη συνέχεια, στις 02-05-2016 οι Τούρκοι άλλαξαν το χάρτη (βλ. Χάρτη 3) όπου αναγράφηκαν οι συντεταγμένες και αφαιρέθηκε η δέσμευση του χερσαίου εδάφους της Λέσβου. Σημειωτέον ότι, πρόκειται για την άσκηση έρευνας και διάσωσης που πραγματοποιείται, την ίδια περίοδο, με ονομασία Deniz Aslanı κάθε άρτιο έτος και Anadolu Yıldızı κάθε περιττό έτος. Τελικά, η άσκηση Deniz Aslanı-2016 διεξήχθη στις 04-05-2016, την οποία παρακολούθησαν 18 παρατηρητές από 11 χώρες (Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Κίνα, Καναδά, Νότια Κορέα, Κοσσυφοπέδιο, ψευδοκράτος βόρειας Κύπρου, Πακιστάν, Σενεγάλη, Σλοβακία, Σρι Λάνκα και Κατάρ). Επίσης, βάσει του σεναρίου η άσκηση διεξήχθη σε δύο Φάσεις. Κατά την 1η Φάση πραγματοποιήθηκε επιχείρηση έρευνας και διάσωσης λόγω πτώσης υδροπλάνου, ενώ κατά τη 2η Φάση πραγματοποιήθηκε αντίστοιχη επιχείρηση λόγω σήματος κινδύνου που εξέπεμψε πλοίο λόγω πυρκαγιάς, στο οποίο επέβαιναν παράνομοι μετανάστες. Συμπερασματικά, η άσκηση Deniz Aslanı-2016 κυμάνθηκε περίπου στο ίδιο πλαίσιο, όπως γίνεται κάθε φορά, ωστόσο η δέσμευση του χερσαίου εδάφους της Λέσβου δεν έτυχε καμίας προβολής και διπλωματικής αντίδρασης από την ελληνική πλευρά».

(Φωτογραφία αρχείου: Süleyman Elcin/Anadolu Agency/Getty Images/Ideal Image)
http://www.liberal.gr/arthro/117724/amyna--diplomatia/2017/oi-tourkoi-isonmazepsansin-paranomous-metanastes-stin-periochi-ereunas-kai-diasosis-.html