ΥΙΟΣ και ΙΟΣ, ποίημα του Κωνσταντίνου Παπακώστα

Είμαι Έλληνας! Ποίημα του Νίκου Λαουμτζή

ΗΘΗ, ΕΘΙΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ, του Παπακώστα Κωνσταντίνου

Έφτασε 'κείνη η ώρα! (ποίημα)

Γιώργη στα μέρη που θα πας, πριν τη προσγείωση σου... ποίημα για το Σμηναγό (Ι) Γιώργο Μπαλταδώρο

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Ο ΠΡΟΑΙΩΝΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ποίημα του Κωνσταντίνου Παπακώστα

Παρθένος, Αειπάρθενος το θείο Λόγο τίκτει,

το φάρο μέσα στη ζωή, καρδιών τον οδοδείκτη,

για να μπορέσει ο άνθρωπος τα επίγεια να αφήσει

και με το θείο να ενωθεί να χαίρει όλη η φύση.

Οι μάγοι του προσέφεραν επίγεια υλικά,

Αυτός όμως μας δώρισε τη θεία προσφορά,

το Άγιο Πνεύμα που μπορεί όλους να μας φωτίζει,

την ευτυχία τη χαρά σε όλους να χαρίζει.

Περπάτησε με αμαρτωλούς, έδωσε φως και στους τυφλούς,

ασθένειες θεράπευσε, εσήκωσε χωλούς,

με τους ληστές ανέβηκε ψηλά να σταυρωθεί

κι έδωσε σ’ όλους άφεση αμαρτιών στη Γη.

Μ’ ένα χιτώνα, άστεγος χωρίς να προκαλεί,

άφησε ένα μήνυμα σε όλους να σταλεί,

να μπεί σε όλες τις καρδιές μέσα στην οικουμένη,

αγάπη μόνη που μπορεί τα πάντα να υπομένει.

Κοιτάζουμε τα εφήμερα μαζεύουμε υλικά,

σαν άφρονες φερόμαστε, ζητάμε πιο πολλά,

το σώμα έχει όμως ψυχή θέλει κι αυτή τροφή,

το πνεύμα αν δεν παιδέψουμε δεν θα αναστηθεί.

Δύο χιλιάδες δέκα οκτώ χρόνια έχουν περάσει

Χριστός γεννήθηκε στη Γη την πλάση για να πλάσει,

άφησε το προζύμι του σε δώδεκα Αποστόλους

με αγάπη ζύμωσε κι εσύ, αγάπησέ τους όλους.

Εν Αθήναις τη 22α Δεκεμβρίου 2017

 Ευτυχισμένα Χριστούγεννα, Ευλογημένος ο Νέος Χρόνος

Παπακώστας Κωνσταντίνος

Αναστάσιμες Ευχές "ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ" ποίημα του Κων/νου Παπακώστα

Το φως της ζωής αν θες ν’ αντικρύσεις

έχεις το χρόνο πολλά να ποιήσεις,

ξεκίνα με πίστη βαθιά στην ψυχή

στα χείλη σου πάντα γλυκιά προσευχή.

Με το Άγιο Φως την ψυχή να φωτίσεις

τους δρόμους να φέγγει που θα βαδίσεις,

στόχος, σκοπός, όρκοι τιμής

όλοι να βρούμε το Φως της Ζωής.

Μόνος απέμεινε ψηλά στο σταυρό

με τους ληστές σε κάθε πλευρό

μην προφασίζεσαι εν αμαρτίαις

η λύτρωση θέλει πολλές θυσίες.

Αγαλλιάσεως έλαιον χάρισμα

θεϊκού μεγαλείου θάναι το στόλισμα,

φως εκ φωτός ανάστασης Θείο

ο άνθρωπος θάβρει το μεγαλείο.

Κάνε το σώμα ναό ηγιασμένο

αρχέτυπο νάναι και φωτισμένο,

το φως που εξέπεμψε ψηλά στο σταυρό

νάχεις πυξίδα και οδηγό.

Ποιμένας, ρήτορας, προφήτης να γίνεις

δωρεοδότης τα πάντα να δίνεις,

αν θες την ψυχή σου για πάντα να σώσεις

με φως της ζωής την καρδιά να πληρώσεις.

Το φως της Αναστάσεως μεσ’ τις καρδιές να βρούμε

να καταυγάζει την ψυχή τα πάθη να καούνε,

η νύχτα πια προέκοψε κι ήλθε το φως ζωής

κι από τα φύλλα της καρδιάς το Αληθώς να πείς.

Σείστε τη γη της καρδιάς σας με ύμνους

και θα γεμίσει με ρόδα και κρίνους,

τα κρύφια φύλλα ανοίξτε στο φως

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ για πάντα ΑΛΗΘΩΣ.

Εν Αθήναις τη 9^η Απριλίου 2017 Κωνσταντίνος Παπακώστας

ΣΤΑΘΜΟΙ ΖΩΗΣ ποίημα του Κων-νου Παπακώστα

Ο ΖΗΛΩΤΗΣ ποίημα του Κων/νου Παπακώστα

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ 2016 (ποίημα)

Χρόνια πολλά, καλή Χρονιά στον κόσμο ν’ ανατείλλει,

εκατομμύρια ευχές βγαίνουνε απ’ τα χείλη,

εγώ μονάχα μια ευχή σου στέλνω για να πιάσει,

αγάπη βάλε στην καρδιά τον κόσμο να μπολιάσει.

Πάρε προζύμι και μαγιά κι’ άρχισε να ζυμώνεις,

τον κόσμο μόνος δυνατά στους ώμους να σηκώνεις,

«2015 ΧΡΟΝΙΑ» ποίημα του συναδέλφου Κων-νου Παπακώστα

Μία φορά θυμούμαστε το χρόνο όταν αλλάζει,

χωρίς όμως να βλέπουμε τους ώμους τι σκεπάζει,

βροχές και χιόνια πέφτουνε, μπόρες και καταιγίδες,

μαύρα μαλλιά, άσπρα μαλλιά, τι έζησες, τι είδες!!!

Ο χρόνος όμως είναι εδώ κάθε στιγμή και ώρα,

τι κάνω, πως πορεύομαι, τι συλλογιέμαι τώρα,

τι στα παιδιά μου άφησα εγώ σαν διαθήκη,

για να μπορούν και να κρατούν το ξίφος μεσ’ τη θήκη.

Είναι ο χρόνος ρεβεγιόν, ξενύχτια, ολονυχτίες,

να ζείς το δευτερόλεπτο χρειάζονται θυσίες,

πάντα μπροστά, μας προσπερνά και θαύμα δεν θα δούμε,

αν δεν αλλάξουμε μυαλά όσες ζωές κι αν ζούμε.

Από τα βάθη της ψυχής σας εύχομαι περίσσεια,

ο χρόνος που μας έρχεται να μας τα φέρει ίσια,

δώστε και σεις στο χρόνο σας κάτι που να αξίζει,

όπως ο ήλιος όταν βγεί, ζωή σ’ όλους χαρίζει.

Χρόνια πολλά καλή χρονιά σε όλους από μένα,

μα ένα δευτερόλεπτο ζητώ απ’ τον καθένα,

και όταν μάθουμε σωστά το χρόνο να μετράμε,

πάντα μπροστά και δυνατά μαζί θα προχωράμε.

«Καλή και ευλογημένη χρονιά»

Παπακώστας Κωνσταντίνος Εν Αθήναις τη 18^η Δεκεμβρίου 2014

«Οιωνοί» ποίημα του συναδέλφου Κων-νου Παπακώστα

Οιωνούς πολλούς αφήσαν οι προγόνοι στα θρανία,

κι ήρθανε οι απογόνοι και δεν βλέπουν τα σημεία,

τα σημεία των καιρών μας τα δείχνει η κάθε μέρα,

θέλει δύναμη ψυχής για να πεις την καλημέρα !!!

Καλημέρα από καρδιάς όταν βγαίνεις μεσ’ το δρόμο

και αρχίζει η ζωή το καλό να δείχνει μόνο,

ακολούθα του Ηρακλή το στρατί της αρετής,

να παλεύεις δυνατά όσα εμπόδια κι αν βρείς.

Χάρισε με την καρδιά σου ότι πιο αγαπημένο,

έχεις μέσα στην ψυχή σου και στα τρίσβαθα κρυμμένο,

τότε μόνο θα το νιώσεις της ψυχής το μεγαλείο,

όταν μάθεις την καρδιά σου να μοιράζεσαι στα δύο.

Το Θεό δεν θα τον φτάσεις μα ημίθεος θα γίνεις,

όταν ξέρεις τι ζητάς και προπάντων όταν δίνεις,

κράτησε με την καρδιά σου ένα χέρι απλωμένο

και θα βρείς το δρόμο νάναι ροδοπέταλα στρωμένο.

Όταν μάθεις τη ζωή μοναχός να την παλεύεις

τότε μονομιάς θα βρείς τι ζητάς και τι γυρεύεις,

τα σημεία των καιρών η πυξίδα της ζωής

σαν θα βγείς να πολεμήσεις και το νόημα να βρείς.

Παπακώστας Κωνσταντίνος Εν Αθήναις τη 24^η Δεκεμβρίου 2014