Στάλιν και Πόντιοι

Πώς γράφεται η ιστορία...

Είναι μαγκιά να υπηρετείς

Είναι τρία γεγονότα, που σε πείσμα των παράξενων καιρών που ζούμε, δεν θα πρέπει να τα αφήσουμε να περάσουν απαρατήρητα.

Γεγονός 1ο: Διάβασα στην «δημοκρατία» της 15 Μαρτίου: «Εκτός από την Ελλάδα του φραπέ και του survivor, υπάρχει και αυτή η Ελλάδα». Το κείμενο ήταν η λεζάντα σε φωτογραφία που απεικόνιζε Εθνοφύλακες μαζί με τον ΥΕΘΑ κ. Καμένο, που μόλις είχαν τελειώσει μία μεγάλη άσκηση, κρατώντας μία μεγάλη Ελληνική σημαία. Έχω ζήσει πολλές παρόμοιες σκηνές, όπου μετά από εξαιρετικά κοπιαστικές ασκήσεις, το ηθικό των Εφέδρων είχε εκτοξευθεί στα ύψη.

Γεγονός 2ο: «Είναι μαγκιά να υπηρετείς». Αυτό είδα σ’ ένα μεγάλο πανό, που βρισκόταν πίσω από την στρατιωτική μουσική, σε μία εκδήλωση αφιερωμένη στον Μάριο Τόκα, που οργάνωσε η Εθνική Φρουρά στη Κύπρο. Όπως έμαθα το πανό αυτό ήταν καθαρή πρωτοβουλία των στρατιωτών, που υπηρετούσαν την θητεία τους.

Γεγονός 3ο: 38 Ελληνόπουλα που υπηρετούν την θητεία τους στον Έβρο ζήτησαν να μη μετατεθούν σε μονάδα του εσωτερικού, αλλά να απολυθούν από την ακριτική αυτή περιοχή μας.

Αυτά τα τρία, κάπως ασυνήθιστα για τις μέρες μας, γεγονότα, έδωσαν αφορμή για ορισμένες σκέψεις. Από την μεταπολίτευση και δώθε, βρέθηκαν εκατοντάδες πρόθυμοι να αγωνιστούν για τα δικαιώματα (ποτέ τις υποχρεώσεις) των «φαντάρων». Το αν είχαν υπηρετήσει την θητεία τους οι ίδιοι, πολύ λίγη σημασία είχε. Το αν πρόβαλαν ή όχι τα πραγματικά δικαιώματα των «φαντάρων» και αυτό συζητήσιμο.

Όμως όπως φαίνεται, από τα παραπάνω γεγονότα και όχι μόνον, θυμηθείτε τον Εθνικό Ύμνο που έψελναν στο καράβι απολυθέντες στρατιώτες, την ώρα που αποχαιρετούσαν το Καστελόριζο, ότι οι Έλληνες και ο Ελληνισμός καλά κρατούν. Ο με πολύ μαεστρία, πλην όμως χωρίς απολύτως καμία ανταπόκριση, καλλιεργούμενος εθνομηδενισμός, δεν ευδοκιμεί στην Ελλάδα μας. 

Λοιδορούν την Θρησκεία μας, αλλά οι εκκλησίες στους Χαιρετισμούς ήταν γεμάτες.

Σιγοψιθυρίζουν γιατί είναι και θρασύδειλοι, κατά του Στρατού, όμως περιστατικά όπως τα παραπάνω αλλά και σχετικές δημοσκοπήσεις, δείχνουν ότι οι Έλληνες αλλιώς βλέπουν τα πράγματα. Οι Έλληνες έχουν πολύ ψηλά τον Στρατό, για να τον αφήσουν στα χέρια αυτών, που προβάλουν ως προσόν τους, το πόσα σούπερ μάρκετ έχουν ληστέψει. Και να σκεφθεί κανείς ότι ο Στρατός δεν έχει το δικαίωμα να υπερασπισθεί τον εαυτό του.

Προχθές, γιορτάσαμε την Επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821. Μεγάλο πλήθος κόσμου παρακολούθησε την Στρατιωτική παρέλαση στην Αθήνα, η οποία τους γέμισε υπερηφάνεια και σιγουριά και καμάρωσαν τις Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδος μας. Βγήκαν και μερικοί εντελώς ανιστόρητοι (δεν ξέρω αν ο ΣΥΡΙΖΑ σκέφτεται να επιβάλει φόρο σε όσους λένε βλακείες ή θα συνεχίσει το στυλ λέω και δεν πλερώνω;) και μας «θύμισαν» ότι οι παρελάσεις είναι κατάλοιπα της εποχής του Μεταξά. Προσωπικά δεν θα μας πείραζε να ήταν έτσι, αλλά δεν είναι. Αν οι σύντροφοι διάβαζαν τον «Ριζοσπάστη» της 25-3-18, θα έβλεπαν ότι: «…το απόγευμα αφ’ ετέρου, εις το Πεδίον του Άρεως θα γίνει επιθεώρησις και παρέλασις της Φρουράς Αθηνών». Το κείμενο αυτό 18 χρόνια προ του Μεταξά.

Επίσης προγράμματα παρελάσεων θα βρουν και στο «Εμπρός» της 25-3-1897 (39 χρόνια προ του Μεταξά), αλλά και στο «Εμπρός» της 25-3-1921 (15 χρόνια προ Μεταξά), καθώς και στην «Εστία» της 25-3-1931 (5 χρόνια προ Μεταξά). Ακόμη, ο σοβαρός και όχι ο φαιδρός αμφισβητίας, θα διαβάσει: «…Μετά δε την δοξολογίαν, οι μαθηταί, κατά την αυτήν τάξιν, θα ανέλθωσι την οδόν Ερμού και παρελαύνοντες προ των ανακτόρων θα διευθυνθώσι δια της λεωφόρου Πανεπιστημίου προς την Πλατείαν Ομονοίας». Το κείμενο αυτό δημοσιεύεται το «Σκριπ» της 25-3-1900 !!!!! Δηλαδή 36 χρόνια προ του Μεταξά.

Χρειάζονται άραγε και άλλες αποδείξεις, ότι οι παρελάσεις δεν είναι, κατάλοιπο του καθεστώτος Μεταξά, αλλά είναι μία ελαχίστη εκδήλωση τιμής και ευγνωμοσύνης προς τους Ήρωες; Και κάτι ακόμη. Στην μαθητική παρέλαση είδαμε μία μαντηλοφορούσα, σαν την σύζυγο του Ερντογάν, σημαιοφόρο επικεφαλής κάποιου σχολείου και νοιώσαμε ρίγη συγκινήσεως. Μόνο δύο ερωτήματα προς τους αρμοδίους, αν φυσικά υπάρχουν τέτοιοι:

α. Η μουσουλμανίτσα ήταν η πρώτη μαθήτρια; (Ας μην απαντήσω διότι θα παραβώ τον Νόμο περί Τύπου)

β. Αυτή, τι ακριβώς πανηγύριζε, το ότι οι πρόγονοί της οι μουσουλμάνοι, πολέμησαν τους προγόνους της τους μουσουλμάνους και απελευθερωθήκαμε εμείς οι Ορθόδοξοι από τους μουσουλμάνους; 

Το οποίον μούσμουλο, ως είχε αποφανθεί και ο αείμνηστος Μίμης Φωτόπουλος, στο θρυλικό «Σωφεράκι».

Αστερίσκοι

* Είναι λίγο παλιό αλλά, δυστυχώς, πάντοτε επίκαιρο. Την Παρασκευή 17 Μαρτίου είχε προγραμματισθεί να γίνει η κλήρωση ων ημιτελικών του Κυπέλλου Ελλάδος στο ποδόσφαιρο. Μαζεύτηκαν λοιπόν όλοι οι αρμόδιοι και ετοιμάστηκαν, ώσπου ειδοποιήθηκαν ότι είχε τοποθετηθεί βόμβα στον χώρο. Όπως ήταν φυσικό, λάκισαν άπαντες σαν του λαγού τα παιδιά και αποφάσισαν να γίνει η κλήρωση την Τρίτη 21 Μαρτίου, δηλαδή 4 μέρες μετά. Γιατί όμως; Δεν μπορούσαν μετά από δύο ώρες να τραβήξουν τα 4 μπαλάκια να τελειώνουμε; Δηλαδή στην ουσία 3, διότι το 4ο θα ήταν αυτό που θα έμενε τελευταίο. Και γιατί όχι την επομένη; Διότι ήταν Σάββατο και προφανώς θα έπρεπε να ξεκουραστούν. Από τι άραγε;

* Στις 2 Μαρτίου από την στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας», είχαμε πει ότι μετά το πέρασμα του Κέντρου Πολιτισμού Σταύρου Νιάρχου στο δημόσιο, περιμέναμε το Δελτίο Απεργιών και διάφορα όμορφα που χαρακτηρίζουν την Ελληνική πραγματικότητα. Δεν πέρασαν παρά μόλις 15 ημέρες και ο διορισθείς από την κυβέρνηση Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος κ. Κιμούλης τα βρόντηξε διότι: «…ο διορισμένος εκ του Υπουργείου Οικονομικών διευθύνων σύμβουλος Νίκος Μανωλόπουλος, υποκαθιστά στην ουσία ολόκληρο το ΔΣ». Δηλαδή, με απλά Ελληνικά, ο κ. Μανωλόπουλος κάνει ό,τι του γουστάρει.

Κάποτε σε μία παλιά Ελληνική ταινία, ο αλησμόνητος Ορέστης Μακρής, υποδυόταν έναν δημοκράτη, αλλά με ακραιφνείς… δικτατορικές τάσεις (κάτι μου θυμίζει αυτό). Έλεγε λοιπόν: «Εγώ στο σπίτι μου, επιτρέπω όλες τις απόψεις, αρκεί να συμφωνούν με την δική μου». Πώς είπατε; Τι εννοώ; Τίποτα βρε αδελφέ. Μπα σε καλό σας. 

Χρήστος Μπολώσης / www.dimokratianews.gr

Ήσυχο, ήσυχο το ποταμάκι…

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Θεσμοί δεν είναι μόνο οι γνωστοί τροϊκανοί. Υπάρχουν και... εξαποανέκαθεν Θεσμοί όπως η Εκκλησία, η Ακαδημία κ.λπ.

Διαβάζω στην «δημοκρατία» της 14 Φεβρουαρίου (του Αγίου Βαλεντίνου τρομάρα μας): «Σαρωτικές αλλαγές στα θρησκευτικά. Θα είναι αργά για δάκρυα όταν συντελεστούν όλα αυτά, λένε εκκλησιαστικοί κύκλοι». Θα περίμενε κανένας, να επακολουθήσει θύελλα διαμαρτυριών από την Εκκλησία, αλλά και σχετικούς Φορείς (Αδελφότητες κ.λπ.). Μπα δεν βαριέσαι. Ίσως να μη το διάβασαν οι άνθρωποι. Τώρα όμως, που τους τα λέμε από εδώ και τα …μαθαίνουν συμφωνούν;

Από την άλλη μεριά οι διάφοροι Γάβρογλου και Ιστιτούτα έχουν βάλει χέρι για τα καλά στον «Επιτάφιο» και στην «Αντιγόνη». Φυσικά εδώ δεν ευθύνεται η εκκλησία.

Εδώ τρανή ευθύνη έχει η Ακαδημία Αθηνών, η τελευταία σοβαρή αντίδραση της οποίας χρονολογείται από το 1940 με το περίφημο ψήφισμα προς όλες τις Ακαδημίες του κόσμου, για να βοηθήσουν την χώρα μας, η οποία δεχόταν την επίθεση των Ιταλών. Βέβαια τότε ήταν άλλες εποχές, άλλοι ηγέτες κ.λπ. Όμως τώρα τι γίνεται; Το Ανώτατο Πνευματικό Ίδρυμα της Χώρας είναι ευχαριστημένο με αυτή την διάλυση;

Έψαξα στο διαδίκτυο να βρω ποιο είναι το αντικείμενο της Ακαδημίας, μπας και κάνω λάθος και διάβασα το παρακάτω: «H Ακαδημία Αθηνών είναι πνευματικό ίδρυμα με στόχο την καλλιέργεια και την προαγωγή των Επιστημών, των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών, καθώς και την επιστημονική έρευνα και μελέτη. Λειτουργεί ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και εποπτεύεται από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. H Ακαδημία προβαίνει στην μελέτη και την έρευνα των προϊόντων και των στοιχείων της φύσης της χώρας, καθώς και την επιστημονική υποστήριξη και ενίσχυση της γεωργίας, της βιομηχανίας και της ναυτιλίας.

Σήμερα, στην Ακαδημία Αθηνών λειτουργούν 13 Ερευνητικά Κέντρα και 10 Γραφεία Ερευνών με εξειδικευμένες βιβλιοθήκες, καθώς και η κεντρική Βιβλιοθήκη «Ιωάννης Συκουτρής». Από το 2002 υπό την εποπτεία της Ακαδημίας Αθηνών λειτουργεί το Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών».

Από τα παραπάνω, φαίνεται γατί η Ακαδημία σαφώς και κάνει τον Μοσκιό (πρέπει να το ξέρουμε τον «Μοσκιό» διότι το έχουμε ξαναπεί..). Το μυστικό λοιπόν είναι εκείνο το «Νομικό πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου που εποπτεύεται από το υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων». Ό εστί μεθερμηνευόμενο «μη μου πολυκολάς, διότι κλείνω την στρόφιγγα με το μέλι και άμε να κουρεύεσαι».

Μετά είναι να μη σου έρχονται στο θολωμένο σου μυαλό, οι στίχοι του μεγάλου μας (εθνικού θα έλεγα) ποιητή Στέφανου Αυγερινού (Θανάσης Βέγγος): «Ήσυχο ήσυχο το ποταμάκι, αργοκυλάει το γαλάζιο του νεράκι…»

Αστερίσκοι

* Διαβάζω σε κάργα προοδευτική ιστοσελίδα: «Αστυνομικός χτυπάει με κοντάρι αντιεξουσιαστή» και παραθέτει φωτογραφίες από το γεγονός. Βέβαια εκεί φαίνεται πως πάνω σε πεσμένο στο έδαφος (πώς έπεσε άραγε;) αστυνομικό, ένας αντιεξουσιαστής ετοιμάζεται να του κάνει…έρωτα και φυσικά η αντίδραση συναδέλφου του αστυνομικού είναι η αναμενομένη. Φυσικά η καλή ιστοσελίδα δεν βρήκε να πει μία κακή κουβέντα για το αίσχος του αληταριού, που βεβήλωσε μία εκδήλωση για τους πεσόντες στην Μάχη του Μπιζανίου. Αλλά τώρα σιγά. Με το Μπιζάνι θα ασχολούμαστε και τους Μπιζανομάχους; Ας πρόσεχαν για να μη σκοτωθούν… 

* Έχουν λυσσάξει οι προοδευτικάριοι και με αφορμή την τελευταία θαυμάσια δήλωση του Γιάννη Αντετοκούνμπο ότι έχει πάντα μέσα του την Ελλάδα προσπαθούν, ως συνήθως, να μπερδέψουν το σύμπαν. Έτσι δίνουν συγχωροχάρτι σε οτιδήποτε μάλλον βιαίως εισαγόμενο. Ρε τι με πειράζει αν ο άλλος έχει κόκκινο, μαύρο, καφέ, κίτρινο ή μπλε χρώμα; Και ξέρουν καλά οι ευαίσθητοι ποια πράγματα μας πειράζουν. Μας πειράζουν τα κλεφτρόνια και οι βιαστές. Μας πειράζουν το ότι θέλουν να επιβάλουν την θρησκεία τους επάνω μας. Μας πειράζει το ότι γυρίζουν ασύδοτοι μέσα στην Πατρίδα μας και απολαμβάνουν προνομίων των οποίων εγώ στερούμαι. Μας πειράζει που ενώ εμείς δεν έχουμε να φάμε (στη κυριολεξία τώρα και όχι τις σαχλαμάρες που φώναζε τόσα χρόνια το ΚΚΕ), θα πρέπει να ταΐσουμε και τους απρόσκλητους μουσαφίρηδες. Μας πειράζει που μπήκαν λάθρα στη ζωή μας. 

Ποιά σχέση μπορεί να έχει ο συμπαθέστατος Γιάννης με τους λαθραίους που είδαν φως και το αμπέλι ξέφραγο και μπήκαν, αυτό μόνον ο Πρωθυπουργός μπορεί να το γνωρίζει. Γι ’ αυτό άλλωστε έκανε και σχετικό, μάθημα σε σχολείο της Λέρου. Και για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους λοιπόν, ο Αντετοκούνμπο, γεννήθηκε στην Ελλάδα, σέβεται τη σημαία μας, όχι σαν μερικούς μερικούς που τη θεωρούν απλώς ένα πανί, και μιλάει Ελληνικά πολύ καλύτερα από μερικούς πρωθυπουργούς. Ποια σχέση μπορεί να έχει με τους «εισβολείς»;

Ποια σχέση μπορεί να έχουν με τους επενδυτές του κ. Μουζάλα, οι σπουδαστές, που βάσει διακρατικών συμφωνιών σπουδάζουν στις Ελληνικές Στρατιωτικές Σχολές; Προφανώς, όλα αυτά τα αντιλαμβάνονται, διότι ουαί κι’ αλλοίμονο αν ούτε αυτά μπορούν να αντιληφθούν, οι απανταχού της γης πονοψυχιάρηδες. Συγκρίνουν τον Γιάννη με τον θλιβερό Τσενάϊ; Συγκρίνουν τον Γιάννη με τους δολοφόνους του άτυχου Μανώλη Καντάρη (αλήθεια πότε θα κάνει το ΚΕΕΡΦΑ καμιά διαδήλωση γι’ αυτόν;). Συγκρίνουν τον Γιάννη με τον μακελάρη της δυστυχισμένης Μυρτούς; Δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε τέλος πάντων; Τι άλλο θέλουν πιά; Πόσο πιο λιανά να τους το κάνουμε;

Χρήστος Μπολώσης / www.dimokratianews.gr

1+1 πόσο κάνουν;

Κάποτε, σε ένα υπουργείο γινόταν διαγωνισμός για πρόσληψη προσωπικού. Ο εξεταστής έκανε στους τρεις υποψηφίους την εξής ερώτηση: - Ένα και ένα πόσο κάνει; Οι υποψήφιοι, άρχισαν να απαντούν:

- 1+ 1 κάνει 2, απάντησε ο πιο καλός ο μαθητής.

- 1+1 κάνει 11, απάντησε ο πονηρός.

- 1+1 κάνει άλλοτε 2 και άλλοτε 11, απάντησε ο διπλωμάτης μαθητής.

Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα ποιός λέτε ότι είχε προσληφθεί; Δεν θα το πιστέψετε. Ο…ανεψιός του υπουργού!

Πώς το θυμήθηκα τώρα αυτό; Διάβασα στην «Κυριακάτικη δημοκρατία» της 22 Ιαν. 2017, την παρακάτω είδηση: «Στα νέα πρόσωπα (σημείωση: Που θα διεκδικήσουν θέση στα ψηφοδέλτια της ΝΔ) ενδιαφέρον έχει ο Κώστας Ευθυμίου, που συμμετέχει συχνά στις συσκέψεις της Πειραιώς με θέμα την ενέργεια. Ως πολιτική προίκα, έχει τις καλές σπουδές (και ξανά σημείωση: Ο γιός μου να δεις τι καλές σπουδές έχει και παραμένει άνεργος…), την παρουσία του στο υπουργείο Ανάπτυξης (!!!) την περίοδο της διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή και ότι έχει παντρευτεί την μεγάλη κόρη του Γιώργου Σαλαγκούδη» (και ξανάμανα σημείωση: Το ωραίο μας το φύλαγε για το τέλος). Ε τώρα πού να βρει ο γιός μου τέτοια προσόντα.

Άλλη μία, που ναι μεν δεν απάντησε σωστά στο «πόσο κάνει 1+1», αλλά ήταν κόρη πρώην βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ, η κ. Ράνια Αικατερινάρη, «τακτοποιήθηκε» ως Διευθύνουσα Σύμβουλος, στην «Ελληνική Εταιρία Συμμετοχών και Περιουσίας». Η ίδια (τόσο αστέρι είναι πιά!) είχε χρηματίσει, επί πενταετία παρακαλώ, Αναπληρώτρια Διευθύνουσα Σύμβουλος στην ΔΕΗ επί Γιωργάκη Παπανδρέου. Για εκείνη την περίοδο, βρίσκεται κατηγορουμένη για την υπόθεση της χρηματοδοτήσεως της ΓΕΝΟΠ (ε, ρε μάσες…), αλλά και για την κατασκευή Μονάδος στη Ρόδο. Βέβαια στελεχάρες της ΔΕΗ έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι «επειδή είναι κατηγορουμένη δεν σημαίνει πως είναι και ένοχη». Σωστό, σωστότατο και η οκά τρακόσια. Αυτό όμως δεν πρέπει να ισχύει για όλους; Και βέβαια αναφέρομαι στην Χρυσή Αυγή, που χωρίς να έχει βγει δικαστική απόφαση, «εγκληματική οργάνωση» την ανεβάζουν, «εγκληματική οργάνωση» την κατεβάζουν τα…ανεξάρτητα ΜΜΕ.

Χρήστος Μπολώσης

Αστερίσκοι

ê Εκείνο το παγωμένο μεσημέρι, σε ένα αυθαίρετο στο Περιστέρι (καμία σχέση το τότε με το σημερινό Περιστέρι) κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’50 με αρχές της δεκαετίας του ‘60, ένα συνεργείο της ΔΕΗ, πάλευε με καλέμια και σφυριά να σκάψει τον τοίχο, για να τοποθετήσει το μεταλλικό κουτί, που θα έμπαινε ο μετρητής, το γνωστό ρολόι. 

Ο πιτσιρικάς του σπιτιού (ο υποφαινόμενος), να σημειωθεί μανιώδης φίλαθλος, έβλεπε και ξανάβλεπε τα μέλη του συνεργείου, τα οποία κάτι του θύμιζαν αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί τι. Και ξαφνικά θυμήθηκε. Αυτά τα λιγνά παιδιά τα γεμάτα σκόνη από το σκάψιμο, δεν ήταν άλλοι από τους ποδοσφαιριστές - αστέρια της εποχής Βαγγέλη Πανάκη, Μπάμπη Κοτρίδη και Ηλία Ρωσσίδη, που με τις φόρμες της ΔΕΗ, προσπαθούσαν να φέρουν τον πολιτισμό του ηλεκτρισμού στο φτωχόσπιτο. Αμέσως έπεσε σύρμα στην πιτσιρικαρία της γειτονιάς και το λιλιπούτειο φίλαθλο κοινό, άρχισε να πυκνώνει, θαυμάζοντας τους διεθνείς παίκτες, που μεσουρανούσαν εκείνη την εποχή. Οι διεθνείς πήραν χαμπάρι τη μάζωξη και έκαναν χάζι με τους πιτσιρικάδες, όπως εμείς κάναμε χάζι με αυτούς.

Κάποια στιγμή, το σκάψιμο τελείωσε και ο Πανάκης, γυρίζοντας προς την ομήγυρη λέει:

-     Ρε σεις έχετε κανένα τόπι; 

Η εύρεση του τοπιού, το μοίρασμα των παικτών στις δύο ομάδες και η έναρξη του παιχνιδιού, πρέπει να έγινε σε διαστημικό χρόνο και άρχισε ένα παιχνίδι, που τύφλα νάχει το τσάμπιονς λιγκ. Το παιχνίδι τελείωσε με μία βολίδα, του γαργαλούσε το πόδι από ώρα φαίνεται, του Βαγγέλη Πανάκη και το τόπι χάθηκε, διότι καλύτερα να έτρωγες δύο τούβλα στα μούτρα παρά την μπάλα μετά από σουτ του Πανάκη, του επιλεγομένου και μπουλντόζα.

Πού τα θυμήθηκα όλα αυτά; Μου τα θύμισε το πέταγμα του Πανάκη σε άλλους κόσμους, ένθα απέδρα πάσα λύπη και στεναγμός.. Στο καλό Βαγγέλα.

ê Την πρώτη δουλειά που έκανε ο νέος Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, απόστρατος Στρατηγός James Mattis μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του, ήταν να διατάξει 31 αεροπορικές εξορμήσεις κατά του ISIS. Βέβαια δεν ρώτησε τον «Σύλλογο στερημένων γυναικών Ευρώπης», ούτε την «Εταιρία για τα ανθρώπινα δικαιώματα των πιθήκων του Αμαζονίου». Μίαν ετέραν φοράν, που έλεγε και ο Χατζηχρήστος, θα τους ρωτήσει…

ê Εδώ είμαστε και να μου το θυμηθείτε. Τα επεισόδια με τους Αλβανούς στο Μεσολόγγι και την ΕΛΔΥΚ θα έχουν και συνέχεια αν δεν ξυπνήσουμε και δεν σοβαρευτούμε.
ê Εμείς οι απόστρατοι είμαστε περίεργα όντα. Όταν αποστρατευόμαστε νομίζουμε ότι αφενός μεν ήρθε η συντέλεια ου κόσμου, αφετέρου δε και ως συνέπεια της συντέλειας αυτής θα καταστραφεί και το μαγαζί που μέχρι προ ολίγου υπηρετούσαμε. Έτσι αρχίζουμε να αρθρογραφούμε στην εφημερίδα της γειτονιάς μας κατακεραυνώνοντας τους διαδόχους μας, ότι δεν ξέρουν τίποτα και όταν είμαστε εμείς, όλα ήταν τέλεια. Τουτ’ αυτό επανελήφθει αλλά σε πολλή μεγαλύτερη έκταση με άρτι αποστρατευθέντα ανώτατο Αξιωματικό της Αστυνομίας, ο οποίος νόμισε ότι είχε πάρει φανέλα βασικού στο σπίτι του, σαν τον Μάνταλο να πούμε. Κατανοητή η πίκρα. Την έχουμε περάσει όλοι, αλλά αυτό το «περάστε από το μαγαζί από αύριο», μου θυμίζει παλιά Ελληνική ταινία…

ê Ένας καλός ηθοποιός είναι απλώς ένας καλός ηθοποιός και ΤΙΠΟΤΑ παραπάνω. Όπως ακριβώς ένας καλός ζαχαροπλάστης είναι απλώς ένας καλός ζαχαροπλάστης, όπως ένας καλός εφαπλωματοποιός είναι απλώς ένας καλός εφαπλωματοποιός και πάει λέγοντας. Ούτε στρατηγικοί αναλυτές είναι, ούτε από διοίκηση γνωρίζουν, ούτε από οργάνωση σκαμπάζουν. Αυτά, για την πρεμούρα των κρατούντων, να κάνουν ντε και καλά συνταγματολόγο ή μάνατζερ, γνωστό πολύ καλό ηθοποιό, αλλά απλώς ηθοποιό.

ê Μετά τον Κ. Καραμανλή τον Γ΄, που δήλωσε ότι Πρέπει να τελειώνουμε με την μυθοποίηση της Αριστεράς, την οποία σε μεγάλο βαθμό εμείς έχουμε δημιουργήσει» να και ο Άδωνις να μετανοεί πικρά και να λυπάται, διότι υποστήριξε και προώθησε το υβριστικό για τους Εβραίους βιβλίο του κ. Κώστα Πλεύρη. Τώρα αυτό τι θα πει; Ότι θα πρέπει να μας δώσει τα λεφτά μας πίσω διότι μας πούλησε ένα βιβλίο γεμάτο ψέματα; Δεν πειράζει. Του τα χαρίζουμε. Όμως, όταν κυκλοφορούσε το βιβλίο, ήταν μεγάλο παιδί και ασφαλώς ήξερε τι έκανε. Σ’ αυτή την περίπτωση «κρείττων το σιγάν» ή «καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς» ή «σε ποιόν τα πουλάς αυτά μεγάλε;».
Ο μεγάλος μας Παπαγιανόπουλος έλεγε στον Λάμπρο Κωνσταντάρα: «Δεν την χούφτωσες; Χούφτωσ’ την χουφτωσ’ την. Θα το μετανιώσεις». Κάπως έτσι δηλαδή το μετάνιωσε και ο Άδωνις (γενική του Αδώνιδος…); 
Τελικά, κάτι ο Καραμανλής ο Γ΄ , κάτι ο Γιακουμάτος , κάτι τώρα ο Άδωνις, το συγγνώμη σου ζητώ συγχώρεσέ με, πάει σύννεφο στην ΝΔ.

ê Τι έκανε λέει; Το περίφημο νεύμα του Ανδρέα προς την, κλειστή πλέον ως γυναίκα, Μιμή, όταν επέστρεψε σιδερένιος από το Χέρφιλντ έγινε παιχνίδι του Playmobil; Και εμείς γιατί νομίζαμε τόσα χρόνια ότι ήτανε απλώς θέατρο;

ê Οι, παντελώς αναξιόπιστες όπως τα γεγονότα έχουν δείξει, δημοσκοπήσεις, «θέλουν» - επί τέλους!!! - το ΚΚΕ 3ο κόμμα. Πέραν των ευσεβών πόθων ορισμένων, αυτό θα πρέπει να οφείλεται και στο ανανεωτικό λόγο και τις νέες ιδέες του σ. Κουτσούμπα περί κολχόζ, βουλευτών που θα εκλέγονται στους χώρους δουλειάς κ.λπ.

Περί Κύπρου - «...γιατί είναι αγνοούμενος ο Νίκος και όχι αιχμάλωτος πολέμου;»

Συγκλονιστική εικόνα!!! - «Το τραπέζι του Απόντα»

Κύμβαλα αλαλάζοντα κ.λπ.

28η Οκτωβρίου και μύθοι

Αντίσταση βρεεεεεεεεεε

Την Πατρίδα μ’ έχασα

Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, 1980

Αυτοκράτωρ μιντιάρχης (ή ο Μοσκιός*)

Καλή μου Επιστράτευση

Η ιστορία είναι γνωστή. Όταν απελευθερωθήκαμε από την Οθωμανική κυριαρχία των 400 ετών, γίνονταν στο Μεσολόγγι οι σχετικοί εορτασμοί, στους οποίους παραβρέθηκε και ένας παλιός αγωνιστής με τον εγγονό του. Άρχισαν λοιπόν οι ομιλίες των επισήμων, νομάρχες, δήμαρχοι κ.λπ. και σε μια στιγμή, εκνευρισμένος ο παππούς, αρπάζει το παιδί και του λέει: «Πάμε να φύγουμε από ΄δω. Δεν γινήκαν έτσι τα πράγματα». Στο δρόμο, βλέπουν έναν ρακένδυτο ζητιάνο, παλιό ήρωα αγωνιστή, ο οποίος διηγείτο γεγονότα από την Επανάσταση, όπως αυτός τα έζησε. Στέκεται λίγο ο παππούς και συγκινημένος λέει στον εγγονό του: «Τ’ ακούς; Έτσι γινήκαν τα πράγματα».

Ξύπνα Βασίληηηηηηη!!!

Το 1969 προβλήθηκε στους κινηματογράφους η ταινία «Ξύπνα Βασίλη», που ήταν διασκευή του ομωνύμου θεατρικού έργου του Δημ. Ψαθά. Σύμφωνα με το σενάριο ο Βασιλάκης (Γ. Κωνσταντίνου), συντηρητικών πολιτικών πεποιθήσεων, είναι σε μόνιμη ιδεολογική σύγκρουση με τον κομμουνιστή γαμπρό του Μάνο...

Φασισμός, δια πάσαν νόσον

Τέλος φόρμας

Θα έχετε παρατηρήσει ασφαλώς ότι πολλοί νεοέλληνες διανθίζουν την κουβέντα τους με διάφορα καλολογικά στοιχεία. Έτσι ακούμε: «Έχει δίκιο ο Μήτσος να ‘ουμ». Αυτό σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει: «Εδώ που τα λέμε, έχει δίκιο ο Μήτσος» ή «Βουνό το δίκιο του Μήτσου». Ή «Θα πάω να ψωνίσω, άμα λάχει να ‘ουμ», που θα πει «Αν με φέρει ο δρόμος και οι συνθήκες (νάχω χρήματα δηλαδή, πράγμα δύσκολο την σήμερον) θα πάω για ψώνια». Ή «Γιατί ‘λαδή δεν μας μιλάει η δις Κατινίτσα;» όπερ εστί μεθερμηνευόμενο «Ποιος λόγος υπάρχει και η δεσποινίς Αικατερίνη, μόλις μας βλέπει κατεβάζει μια μουτσούνα τρία μέτρα;».

Χτύπα σαν άντρας

Αυτό που ισχυρίζονται κάποιοι, ότι «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει», έχουν απόλυτο δίκιο. Εκεί που πάνε να μας καταπιούν τα μνημόνια και πάνε να μας πνίξουν από το σφιχταγκάλιασμα οι εταίροι μας της ΕΕ, όλο και κάτι γίνεται και μια λάμψη, τι λέω λάμψη, προβολείς ολόκληροι, «Ήχος και Φως» και βάλε, σκάει στον ορίζοντα και τα μαύρα σύννεφα μεριάζουν και όλους μας λούζει η αισιοδοξία, διότι, καιρός ήταν, κάτι να κινηθεί και αυτός ο τόπος που προόρισται να ζήσει, να ζήσει, όπως είπε και ο Τρικούπης. Γίνομαι σαφέστερος. 

Οργή λαού και άλλες φαιδρότητες

Ήταν απογευματάκι και ο Νώντας της μαμής, παλιός αριστερός, όχι ντιπ καταντίπ σταλινικός, αλλά πιο λάϊτ, ας πούμε «Μπανιάς», πλην όμως φανατικός ΣΥΡΙΖΑίος, κάθεται σε 5 καρέκλες (μία για κάθε άκρο και μία για τον απαυτό του) στον καφενέ της γειτονιάς, ρουφάει τον βαρύ με ολίγη και καπνίζει το τσιγαράκι του και άσε τη Θεοπεφτάτου να βουρλίζεται. Ο Νώντας, είναι φιλόσοφος άνθρωπος, μιας κι’ έχει βγάλει και τη Τρίτη δημοτικού κι΄ έχει κορνιζώσει το Ενδεικτικό πάνω από το κεφάλι του με δόξα και τιμή, για να το μαγαρίζουν οι μύγες.

Έξω οι κλέφτες

(…και οι πλαστογράφοι και οι ψεύτες και οι βολεψάκηδες και οι απατεώνες και ο λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις ών ουκ έστιν αριθμός)

Παλιός καλός Ελληνικό Κινηματογράφος! Και γράφω «καλός», διότι είχαν «γυρισθεί» και κάτι κατιμάδες, που να σχίζουν τα διπλώματά τους ο Μπέργκμαν και ο Γκουζγκούνης μαζί. Ο παλιός καλός Ελληνικός Κινηματογράφος (ΠΚΕΚ) λοιπόν, τα είχε «πει» όλα. Τα είχε περιγράψει όλα. Έτσι, σήμερα βλέποντας...

Πόσα θέλεις για να με τρελάνεις

Ρωτάμε λοιπόν με το στόμα του Νίκου Ξανθόπουλου τους απανταχού ΣΥΡΙΖΑίους και έναν έναν χωριστά: «Πόσα θέλεις για να με τρελάνεις, για να σου τα δώσω όλα μετρητοίς».

Θανασάκης ο πολιτευόμενος

Στην παλιά ταινία της «Θανασάκης ο πολιτευόμενος», ο μπακάλης Μελέτης (Ντίνος Ηλιόπουλος) συζητάει με την αδελφή του Ελένη (Άννα Συνοδινού), για τις προοπτικές που ανοίγονται στον μνηστήρα της Θανασάκη, αν αυτός εκλεγεί βουλευτής. Μεταξύ των προοπτικών αυτών, όπως ισχυρίζεται η Ελένη, είναι να γίνει ο Θανασάκης και υπουργός. Οπότε ο Μελέτης ενθουσιασμένος φωνάζει: «Αμ υπουργός είναι καλά. Υπουργός είναι καλά. Μία συμβασούλα από δω, μία αποζημειωσούλα από κει, είναι καλά υπουργός». Τις...